Wachten...

Na de verhuizing vandaag van (schoon) moeder was ik vanavond te laat thuis... vond ik het te koud... en had ik ook geen puf meer om buiten nog een foto te maken... Dan maar een foto van mijn Oleander die in de serre overwinterd heeft... en nu zowaar al in bloei staat... Ook heeft hij in deze overwinteringsperiode  veel knoppen gemaakt die nog moeten uitkomen... Maar hij moet eigenlijk nog even wachten met bloeien tot de zomer... Voorlopig blijft hij nog binnen staan tot de ijsheiligen voorbij zijn in mei... 

Spelbreker...

Pas na de middag kwam langzaamaan de zon te voorschijn... Fijn... dacht ik... lekker buiten zitten met een boek... Dat viel echter vies tegen... Ik heb diverse pogingen ondernomen... achter in de tuin... voor in de tuin... weer naar achter aan de wetering...  maar waar ik ook ging zitten... de wind bleef spelbreker... Het zag er zo lenteachtig uit vanachter het raam... maar buiten zitten was er ook vandaag weer niet bij... Op mijn foto de Damastbloem... een langdurig bloeiende vaste plant... die ik in mijn nieuwe bordertje geplant heb vanwege zijn heerlijke geur... Zijn roots liggen in de bergen... Alpen... Pyreneeën... Kaukasus... enz. en wordt behoorlijk hoog... Hij wordt ook vaak gewoon bij zijn Latijnse naam genoemd... Hesperis...  Voor hem heb ik... omdat hij wel 80 cm. hoog kan worden... een plekje uitgezocht uit de wind... Nu nog zo’n plekje zien te vinden voor mijzelf... 

Zonnebaden...

Zodra de zon nu schijnt komen de kikkers in de vijver weer te voorschijn... Ik heb ze ook al horen kwaken in de poldersloot... Ook zij zijn op zoek naar partners om voor kroost te zorgen... dat is tenslotte één van de taken van alles en iedereen op onze aardbol... zorgen voor nageslacht... Dit kleine kikkertje is er daar waarschijnlijk nog te jong voor... die zat heerlijk naast zijn grote stenen broer te genieten van de zonnestralen... Hij wel... ik vond de stralen niet warm genoeg om stil in te zitten... ik ben dus maar aan de zijtuin begonnen... alle planten moeten eruit getrokken worden... Daarna gaat er donker plastic over zodat alle onkruid zoals winde en muurt verstikken... en ik volgend jaar een onkruidvrije border heb... hoop ik... 

Verloren...

Nadat de mist opgetrokken was kregen we een zonnige dag... met wel nog steeds een noordenwind... En die voelt nog niet erg warm aan... Vanmiddag vond ik op ons gazon een vleugel... zo te zien verloren door een mus... Ik heb de vleugel maar bij de struiken gelegd waar de mussen altijd zitten... zo is hij goed terug te vinden door de mus die hem verloren heeft... Ik neem aan dat die mus hem wel terug wil... het vliegt namelijk erg lastig met maar één vleugel... Maar alle gekheid op een stokkie... er is dus een moord gepleegd in mijn tuin... op een mus... Ik heb mijn katten eens flink ondervraagd... maar die keken heel onschuldig... Het kan ook die sperwer geweest zijn die regelmatig door mijn tuin zweeft... Ik neem aan dat de dader zich nooit zal melden... dat de moord onopgelost blijft... 

Communie...

Vanavond zag ik wel drie ganzenfamilies in de wetering zwemmen... Het zijn grauwe ganzen die hier in de buurt gebroed moeten hebben... Voor mij is het de eerste keer dat ik in mijn buurt ganzenfamilies gezien heb... De laatste jaren trekken grauwe ganzen niet meer weg... en blijven ze na de winter hier om te broeden... Ganzen zijn monogaam... ze blijven hun hele leven bij dezelfde partner... ze broeden ook in kolonies dicht op elkaar... Als de kuikens uit het ei gekomen zijn blijven de verschillende families ook bij elkaar om zich zo tegen vijanden te weren... Dat zag ik dus vanavond... drie ganzenfamilies met kuikens bij elkaar... twee daarvan staan op mijn foto... de derde familie kon er net niet bij... Leuk hoor... weer eens wat anders... een ganzen-communie in de polder... 

Gebroken Hartje...

Jammer van de wind vandaag... ik vond met geen mogelijkheid een plek rondom ons huis om buiten te zitten... Dus dan maar binnen blijven... Op de foto mijn Gebroken Hartje of Tranend Hartje... pas gepoot op een klein stukje grond dat ik weer ingericht heb als border... Ik mis nog steeds mijn wilde tuin van jaren geleden... deze ene vierkante meter moet dat gaan compenseren... Omdat de plant pas gepoot is heb ik hem vanmiddag water moeten geven... de druppels bleven als tranen aan de plant hangen... zo mooi symbolisch... want wij voelen ons ook een beetje verdrietig... Vanmiddag hebben wij samen met de huisarts van (schoon)-moeder het besluit moeten nemen om moeders naar het Hospice in Graafzicht te verhuizen... Het gaat niet meer... het zelfstandig wonen met alle hulp die we konden bieden... Ze heeft nu echt verpleging nodig waar wij niet voor opgeleid zijn... De laatste fase komt er nu aan... en ze heeft er zelf gelukkig vrede mee... 97 jaar is ze zelfstandig geweest... We gaan nu proberen om het haar in haar laatste maanden pijnvrij en zo comfortabel mogelijk te maken...

Ontbijt...

Vanmorgen kon ik mijn ontbijt weer buiten opeten... uit de wind en in het ochtend-zonnetje... Naast mijn katten had ik gezelschap van o.a de dieren op mijn foto... De haas zat op 10 meter van mij vandaan zich nietsvermoedend uitgebreid te poetsen... ik heb met verbazing gekeken hoe precies hij dit deed... Er werd geen plekje op zijn lijf overgeslagen... Toen ik mijn mok thee wilde pakken schrok hij van mij... en ging er als een haas vandoor... De fuut kwam op 5 meter bij mij vandaan boven water... zag mij... bleef verbaasd even zitten... lang genoeg voor deze foto... en dook toen weer onder water... En de meerkoet... ach die ziel... die kan wéér overnieuw beginnen met bouwen... gisteravond werd het in aanbouw zijnde nest overvaren door een kano... Stukken nest en losse takken liggen nu bij mij voor de vlonder... Het is “maar” een dier... maar toch heb ik medelijden met dit meerkoetenpaar... Het is dat mijn jaren gaan tellen... anders had ik eigenhandig een nieuw nest voor hun gebouwd...