Ruige lucht...

En het is alweer november... een maand waarin het kan vriezen en dooien... met soms nazomerdagen en herfststormen... en regendagen of dagen met dichte mist... Alles kan in november... zelfs sneeuwval is mogelijk... Maar nu is de polder nog zo groen als gras... en dat moet nog maar even zo blijven vind ik... Vandaag was het helemaal niet koud met de zuidenwind die er waaide... maar wel met ruige wolkenluchten... Bij ons viel er geen nattigheid uit... maar ik neem aan op andere plaatsen wel... We zien wel wat de maand november ons brengt... de kop is er af... Ik hoop eerlijk gezegd op veel zon... lekker naar buiten voor de vitamine D... tegen de corona... en de ophokplicht... 

Plannen...

We hadden grote plannen voor vandaag... vanwege het mooie weer wat ze opgaven zouden we de tuin winterklaar gaan maken... de schuur op gaan ruimen... en de laatste caravanspullen schoon gaan maken en opruimen... Vanmorgen echter was de zon ver te zoeken... en vond ik het nog te koud en te winderig om buiten bezig te zijn... Vanmiddag werd het ook niet veel beter en verdween de zin helemaal om nog wat overhoop te halen... Het is dus wachten op de volgende droge dagen met wat zon... Als de zon even scheen vandaag verschenen de mooiste herfstkleuren... vooral de boomblaadjes hebben dan heel veel verschillende kleuren... van groen naar geel en bruin...en rood... Zo mooi...! P.S. De  Deze herfst-foto is gewoon in Goudriaan gemaakt... 

Niet spannend...

Het was niet zo’n spannende vrijdag... er is op het ogenblik weinig reuring in ons leven...Vanmiddag eerst maar even naar de kapper geweest... voordat er weer een lockdown komt... En het was heel hard nodig... Jammergenoeg hadden veel mensen hetzelfde idee... tjee... wat was het druk... het was dus een tijdje wachten voordat ik aan de beurt was... ondanks mijn afspraak... Na het kapperen begon het te miezeren... en daar wordt men ook niet vrolijk van... wel nat... De vissende zilverreiger in de sloot naast ons huis bracht wat afleiding... drie vissen heeft hij gevangen en verorbert... Door het donkere... sombere weer deed ik rond vijf uur de lamp al aan en zocht ik mijn haakwerk op om nog even te ontspannen voordat de pannen op het elektrische vuur moesten... 

Kadootje...

En dan kom ik op deze regenachtige middag zomaar een kadootje tegen in de tuin... Mijn Zonnehoed geeft mij haar tweede bloei... In mijn saaie herfsttuin staat deze schoonheid weer in bloei... en zij heeft nog meer knoppen die nog moeten uitkomen... De paars/roze stralenkransblaadjes... die de insecten moeten lokken naar het hart vol met buisbloemetjes... zijn wel kleiner en smaller dan in de zomer... Maar dat doet niets af aan haar schoonheid... Ons allerbekende Dokter Vogel maakt van deze plant een homeopathisch middeltje dat echinaforce heet en dat virussen schijnt te remmen... vooral griepvirussen... Er bestaat echter  geen wetenschappelijk bewijs dat het echt werkt... Maar... zoals voor alle homeopathische middelen geldt... baat het niet, het schaadt ook niet... Hoewel... bij langdurig gebruik kan leverschade ontstaan... en kinderen onder de 12 jaar mogen het ook niet gebruiken... vanwege bijwerkingen... Er zit namelijk 65% alcohol in... Ik maak helemaal niets van dit kadootje... ik word er op druilerige dagen zoals vandaag alleen maar vrolijk van... 

Biesbosch... ?

Nee... we waren niet in de Biesbosch... of bij de schaapskudde op het Dwingelderveld... Ook niet in de Weerribben of bij de Oostvaardersplassen.... Deze foto’s heb ik gemaakt tijdens mijn wandeling eergisteren... gewoon van ons mooie dorpje Goudriaan en van ons riviertje met dezelfde naam als ons dorp... Echt, wij wonen aan een rivier... geen grote rivier(en)... daar wonen wij tussen... maar een veenriviertje... hééél heel lang geleden al ontstaan... voordat er hier ooit bewoning was... Niet gegraven zoals de Graafstroom... maar door de natuur gemaakt... Daarom zitten er ook zoveel bochten en kronkels in... water zoekt namelijk de gemakkelijkste weg... De pijntjes van mijn eerste rondje lopen waren na een dag rust weer weg... dus was ik klaar voor het volgende rondje... Helaas werkte het weer niet mee... en ik vertik het om in de regen te gaan lopen... Morgen een nieuwe poging...

Vinkje...

Ik voer ze weer... mijn gevleugelde vriendjes... Ik heb de voedertafel onder mijn malusappeltjes boom gezet... zodat de vogels de boom in kunnen vluchten als meneer of mevrouw sperwer aan zou komen vliegen... Ik heb er vanuit mijn luie stoel prima zicht op... voor het maken van foto’s en het verjagen van katten... De eenden zijn er ook weer... die lopen of zitten onder de voedertafel om het gemorste voer wat op de grond valt op te eten... Het is gewoon weer hartstikke gezellig rondom de voedertafel... het brengt wat leven in de brouwerij...

Nostalgische brugjes...

Nu de wintertijd is ingegaan kom ik niet zo vaak meer buiten... de zonsondergangen kan ik niet meer zien vanaf mijn stoeppie... en ook het werken in de tuin wordt minder... Ik heb dus besloten om regelmatig een rondje te gaan lopen... ondanks een ongewillige knie en heup... Manlief bood heel lief aan om me op te komen halen als het niet meer ging... Vanmiddag dus de eerste poging gewaagd... en het viel niet helemaal tegen... Ik heb dus een rondje gelopen door mijn oude buurtje... waar ik mijn vroege jeugdjaren heb doorgebracht... Bij het brugje links boven heb ik zwemmen geleerd... Ik kreeg een opgeblazen fietsband rond mijn middel en nek waaraan een touw zat die mijn moeder vasthield op het brugje... Op de foto rechtsboven het zelfde brugje... maar aan deze kant heb ik schaatsen geleerd... Mijn vader bond in huis de “houtjes” onder mijn laarzen... droeg me de weg over en zette mij op het ijs samen met een keukenstoel...  Over het bruggetje linksonder liep ik naar school... langs het raam waar opoe den Dikken zat en altijd even naar mij zwaaide... en ik naar haar... Tussen de knotwilgen op de foto rechtsonder lag in mijn jeugdjaren een stoep... daar ben ik op een keer met fiets en al het water in gereden... en werd ik gered door de plaatselijke kruidenier... die gelukkig net op zijn bakfiets voorbij reed... Het was een heerlijke wandeling met heel veel nostalgie... en voor herhaling vatbaar...