Ver-gezichten...

De dag begon wat mistig... de polder had wat mystieks... wat geheimzinnigs... Je weet niet wat er zou kunnen zijn achter die muur van mist... Vanmiddag verdween de mist gelukkig en was de hele polder Oud-Goudriaan weer te overzien... Ik houd niet zo van een kleine wereld... ik moet ruimte om me heen hebben... ver-gezichten... de horizon... En de vogels natuurlijk... want wat zitten er veel vogels in de polder... zwarte wolken van honderden spreeuwen... zwermen kieviten... grote koppels ganzen... en de smienten zijn ook weer terug van weggeweest... Die waren de afgelopen zomer in het noorden van Scandinavië en Siberië om te broeden... Je hoort hun kenmerkende gefluit weer... piiew piiew van de woerden... en rarrr van de vrouwtjes... Vooral ‘s nachts als het stil is in de polder zijn de smienten goed te horen... Trouwens... de windmolen op de achtergrond is één van de zes molens die staan langs de A27 bij Houten... Mijn ver-gezicht overstijgt dus zelfs de de Alblasserwaard... 

Stilte moment

Laat in de middag klaarde de lucht op en ging de zon nog schijnen... Tijd om even m’n stoeppie op te gaan zoeken... om nog even de warmte van de zon op mijn lijf te voelen... Samen met Jansen heb ik zitten genieten van de polder... de blauwe lucht... en de stilte... Ik hou van zulke momenten... stilte momenten... Die heeft iedereen wel eens op zijn tijd nodig... Momenten om de voorbije dag te overdenken... de vreemde coronatijd waarin we leven... en het leven zelf... Waar Jansen over gedacht heeft weet ik niet... waarschijnlijk over zijn gevechten met andere katten... of over zijn prooien... Maar gedachten zijn gedachten... ik houd mijn gedachten voor me... en Jansen de zijnen...

Nieuweling...

Vandaag was het echt herfst... de regen viel vanmorgen met bakken uit de lucht... Vanmiddag klaarde het op en kwam zelfs de zon nog te voorschijn... Koud was het totaal niet... wel waaide het hard... maar uit de wind was het prettig buiten zitten met een bakkie thee... De meeuwen houden wel van dit onstuimige weer... ze surfden vanmiddag met de windvlagen mee en haalden gekke capriolen uit... zoals buitelingen... Op de rand van de beschoeiing zat vanmiddag deze vogel... de foto is helaas wazig omdat de weerschijn van een witte kast in het raam stond... Het was voor het eerst dat ik deze Gele Kwikstaart zag... aan de kleur te zien was het een mannetje... Hij staat op de rode lijst van de vogelbescherming omdat het aantal broedparen per jaar sterk achteruit gaat... Ze broeden vaak op akkerland en op de bollenvelden... maar ook soms op weilanden... Ze overwinteren in de Sahel in Afrika... dus misschien is dit exemplaar wel een trekvogel... Het zou wel leuk zijn als hij een standvogel zou zijn... weer een nieuweling in de polder... 

Saai...

Omdat het buiten saai is... krijg je automatisch ook saaie... kleurloze foto’s... Gelukkig is het in- en boven de polder nooit saai... er is altijd wel wat te zien...Alleen zijn foto’s mooier met een blauwe lucht op de achtergrond.... Als ik zo naar de vliegende ooievaar en ganzen kijk... valt het me op dat elke vogel een andere manier van vliegen heeft... De één zweeft en klapt zo nu en dan met zijn vleugels... zoals de ooievaar... en ganzen vliegen bijvoorbeeld in formatie.... Ook de manier van landen is verschillend... watervogels landen horizontaal op hun poten op het water en remmen daar ook mee af... wel tegen de wind in... anders gaan ze te hard... Ooievaars en Reigers landen bijna verticaal en gebruiken hun vleugels om te remmen... Eigenlijk best grappig als je er over nadenkt... Het eendenstel had schijt aan de saaiheid en vermaakten zich prima... 

Beauty...

Het was vandaag IJsvogel-dag... De hele dag vloog dit exemplaar regelmatig voorbij... of zat hij op de catwalk... (de kattenplank over de sloot)... in de wal... in de tamme kastanjeboom... of op de rand van onze beschoeiing... Vanmiddag was hij zelfs een spelletje aan het spelen met poes Saar... die hem probeerde te vangen... De IJsvogel liet hem dichterbij komen... vloog dan naar onze tuin... gevolgd door Saar... en vloog dan weer over de sloot naar de walkant... En Saar maar heen en weer rennen over de plank... Dit herhaalde zich een paar keer... Toen hij op de rand van de beschoeiing zat... kon ik hem uitgebreid op de foto zetten... op twee meter afstand... Gelukkig voor mij was mijn raam pas gezeemd... Wat is het toch een beauty.... 

Marjolein...

Vanmorgen eerst maar weer even naar Bleskensgraaf... naar moeder Beijer... die problemen had met haar kunstgebit... en niet meer kan kauwen... Gelukkig had ik nog havermout... bestemd voor mijn roodborstje... die het nu even zonder moet doen... Verder was het een rustige dag met in de middag een klein ieniemini  buitje regen... Op mijn foto de Wilde Marjolein... een kruid dat meer bekend is als Oregano of palingkruid en vaak gebruikt wordt in de Italiaanse en Griekse keuken... In België is de wilde Marjolein een beschermde plant... in Nederland sinds drie jaar niet meer... Tuincentra verkopen ze dus nu als potplant... specifiek als bijen- en vlinderplant... Ik heb de bloemetjes sterk uitvergroot... in het echt zijn ze maar een paar millimeter groot... Nu zie je pas echt hoe mooi de bloemetjes aan de binnenkant zijn...

Vakantieliefje...?

We hadden rustig weer vandaag... wel weinig zon en gelukkig weinig wind... een redelijke herfstdag dus... Ook een rustige herfstdag... want we mochten thuisblijven... De boodschappen hoefden niet gedaan te worden... die worden tegenwoordig thuisgebracht... Ik had eerst mijn bedenkingen daarover... maar ik ben helemaal om... Wat een gemak... geen gesjouw meer... en alle bederfelijke artikelen super koud in de keuken... En de bezorgkosten wegen niet op tegen de benzinekosten... Alleen mis ik ons zaterdags lunch-momentje... maar dat kan toch niet op het ogenblik... alle lunch- en etenstenten zijn gesloten... Poes Saar was vanmiddag op jacht in het weiland... op jacht naar Eksters... Alleen zijn die vogels veel slimmer dan poezen... De rollen werden zelfs omgedraaid... Saar werd door de eksters verjaagd... Ik dacht altijd dat Eksters zwarte staartveren hadden... niet dus...  Eerst dacht ik dat ik een Blauwe Ekster zag... maar die komen alleen in Spanje en Portugal voor... Deze Ekster had daarvoor teveel zwarte veren op zijn rug... maar wel de blauw/groene staart... Misschien is hij een kruising van een Spaans vakantieliefje en zijn moeder...?