Laatste loodjes...

Dit exemplaar landde vanmorgen op mijn hand... Hij of zij was een beetje uit koers... een beetje duf... Waarschijnlijk had hij zijn aardse taak vervuld... eitjes leggen of vrouwtjes bezwangeren om voor nakomelingen te zorgen... en was het tijd voor deze Libelle om te sterven...    Volgens mij was het een Heidelibelle... maar daar zijn er zoveel soorten van dat ik geen idee heb welke het was... Hij heeft wel 10 minuten op mijn hand gezeten... is zelfs mee naar binnen gegaan om mijn camera te halen... en had ik alle tijd om hem van alle kanten op de foto te zetten... Wat een enge kop heeft hij toch... eerst dacht ik dat hij een helmpje op had... maar die bollen dat zijn zijn ogen... En die onderkaak... nu begrijp ik dat je hem echt hoort knagen als hij een prooi vangt en verorbert... Het enigste mooie vond ik zijn vleugels... het lijkt wel glas in lood... Na 10 minuten vloog hij toch nog weg... om op het gazon weer te landen... Toch bezig aan zijn laatste loodjes...

Verbena...

En ze blijven maar doorgaan... en doorgaan... met bloeien... het houdt niet op... Deze Verbena’s kwamen in het voorjaar spontaan op midden in mijn looppad... Ik kan er nog net omheen lopen om op ons terras te komen... Vorig jaar stond hier vlakbij een pot met Verbena’s... en die heeft zich dus uitgezaaid tussen de boomschors dat op het looppad ligt... Ik had ze natuurlijk uit kunnen trekken... maar omdat ze heel veel insecten aantrekken... en dan vooral vlinders... heb ik ze maar met rust gelaten... En nu staan ze dus nog steeds in bloei... en komen er nog steeds vlinders op af... Zodra ze straks uitgebloeid zijn trek ik ze er wel uit... anders staat volgend jaar mijn looppad helemaal vol... en kan ik niet meer bij mijn stoeppie komen... Ik tik de zaadjes er wel af boven mijn streepje wilde tuin... daar staan ze uit de weg... uit mijn weg...

Spinnentijd...

Herfst... dus ze zijn er weer... kruisspinnen... Het zijn niet mijn favoriete diertjes... eigenlijk ben ik er panisch voor... en ga ik met een grote boog om ze heen... Maar zoals je op de foto ziet zijn ze erg nuttig... ze vangen die ellendige jankende meuzels... meuzekepieten... steekmuggen... of hoe ze ook mogen heten... Vanavond na het eten zat ik nog even buiten toen er nog een paar van die zoemers om mijn hoofd vlogen... op zoek naar mijn bloed... Snel maar weer naar binnen... voor dat ik gestoken zou worden... Deze spin laat ik dus nog even zitten... hij zit op een behoorlijk hoge plek... ik loop ‘s morgens niet door zijn kleverig web als ik naar buiten ga... want ook daar wordt ik panisch van...

Contrast...

Het is herfst... tijd om te oogsten... De eerste tamme kastanjes lagen na de harde wind van gisteren onder de boom... Dat werd dus rapen vandaag... Maar eerst even werkhandschoenen opzoeken... want die bolsters prikken nogal... Nu liggen ze in een bak te drogen... zodra de bast open gaat kunnen de kastanjes eruit gehaald worden... Vanmiddag was het best lekker om buiten wat te rommelen... Hier en daar staan er best nog wel wat bloemen te bloeien... Aan de klimroos staan de laatste rozen in bloei... Wat een contrast... vanmorgen de eerste tamme kastanjes van dit jaar gefotografeerd... vanmiddag de laatste klimrozen...

Herfst...

Vandaag hadden we de eerste echte herfstdag van dit jaar... Het regende pijpenstelen... het waaide behoorlijk... en om 18.00 moest de lamp in huis al aan... Koud was het niet... ik heb zelfs nog even buiten gezeten onder de overkapping... samen met Jannes... want die was zowaar thuis... Meestal is hij overdag in het weiland te vinden... maar ook hij vond het vandaag veel te nat... Gelukkig staat deze bol-chrysant... gekocht bij de Speeltuinvereniging... vol in bloei... Wat een knoepert is het... en wat een prachtige herfstkleur heeft hij... Hij gaf deze natte dag toch nog wat kleur...

Burendag...

Vanmiddag en -avond hadden we een high-tea met de buurtjes uit onze straat vanwege Burendag... Hoewel... in de avond was het eerder high-bier en high-wijn dan high-tea... Het was de eerste keer dat we met elkaar Burendag vierden... maar zeker niet de laatste keer... Het was oer gezellig... iedereen had iets gebakken... gemaakt... of gekocht voor bij de thee... Aan het eind van deze dag was iedereen weer bijgepraat... waren recepten uitgewisseld... en zijn er plannen gesmeed voor de feestweek in 2020...  Voor mij mag er elke maand wel een burendag zijn... zo gezellig was het... maar dan groei ik waarschijnlijk dicht... en zijn de rennies niet aan te slepen... Het wordt dus gewoon wachten tot volgend jaar...

Lunch...

Vanmiddag geluncht met mijn kleinzoon... En wat was het gezellig en knus zo saampies... Ik mocht vandaag de hele dag op dit geweldige mannetje passen... en ben weer helemaal bij wat peuters tegenwoordig bezig houden...  Vooral Woezel... Pip... en  Charlie zijn de favorieten voor kleinzoon... Nijntje en Dikkie Dik doen na 40 jaar nog steeds mee... en zelfs de al oude Lego Duplo was heel herkenbaar voor mij... De babyhaai is nieuw voor me... het liedje wat er bij hoort krijg je nooit meer uit je hoofd... Maar net als tijdens zijn moeders peuterjaren staan boekjes op nummer één als favoriet speelgoed... Liedjes zingen vindt hij ook prachtig... en als ik ze expres verkeerd zing ontgaat dat hem niet... en protesteert hij...  Als hij iets wil gaat hij voor je staan en zegt heel lief... asseblief... en dat een paar keer... dan kan je eigenlijk niks weigeren... Nu al een echte charmeur dus...