Dotjes...

“En het werd zomer...” dat liedje zat vanmorgen in mijn hoofd toen ik naar buiten ging... Snel wat leesvoer opgezocht... de tuinstoel uit de zon en op de wind gezet... bakkie thee erbij... en genieten maar... Helaas werd het vanmiddag voor mij een beetje te warm... en heb ik de koelte van de woonkamer maar opgezocht... Ik houd van de zomer... maar dagen boven de 25 graden zijn niet mijn dagen... Het gekroel van de zwanen weken geleden voor mijn terras heeft 6 koters opgeleverd... Vanmorgen zwommen ze in het slootje naast ons huis... en ook ik kon het niet laten om ze op de kiek te zetten... net als zoveel anderen... Wat zijn het toch dotjes... die verenbolletjes...

Zon... water... en genieten...

Vandaag een heerlijk dagje wezen fietsen in Zeeland... gewoon omdat het kan nu... Wat een weelde... fietsen mee op de fietsendrager van de auto... en karren maar... We hebben een mooi zonnige rit gemaakt langs de Oosterschelde... en Zierikzee bezocht... dat een leuk oud en gezellig stadje is... Echt een aanrader voor diegenen die van oud en geschiedenis houden... Na een heerlijk diner... met natuurlijk vis... de fietsen weer opgeladen om huiswaarts te gaan... Wat is ons Nederland toch mooi...!

Lis...

In onze vijver staat deze blauwe Lis te bloeien... Het is de Amerikaanse Blauwe Lis... Iris Versicolor... maar hij wordt ook Baardloze Iris of Violenkruid genoemd... De plant is oneetbaar en het sap uit de steel kan vervelende huidaandoeningen veroorzaken... maar toch heeft hij medicinale kwaliteiten... Zijn oorsprong ligt in Amerika... en de Indianen gebruikten deze gifplant al om je te laten braken en je darmen te legen bij een vergiftiging... Dan is het heel belangrijk om zo snel mogelijk de giftige stoffen uit je lichaam te krijgen... Ook gebruikten ze een papje... gemaakt van de wortel... om zweren te behandelen... het werkt namelijk heel bloedzuiverend... In Amerika is de Blauwe Iris vastgelegd als officieel medicijn... men maakt er een vochtafdrijvend middel van... Bij mij staat hij in de vijver gewoon mooi te zijn...

Veenpluis...

Vandaag hebben we een klein rondje Alblasserwaard gefietst... totaal 40 km... Natuurlijk ging mijn fotocamera’tje mee... je weet maar nooit wat voor moois we tegen konden komen... Nou... we hebben heel veel mooie natuur gezien... maar de mooiste foto heb ik toch weer in mijn eigen mooie Goudriaan gemaakt... Daar zag ik dit Veenpluis staan... een grassoort dat alleen op natte zure grond groeit... Bovenaan de grasstengels groeien aren... soms wel 8 stuks... en in één aar zitten wel 50 bloemetjes... Ze zijn zo klein dat je een loup nodig hebt om ze te zien... zodra ze uitgebloeid zijn groeien er aan de vruchtjes... die lijken op nootjes en driekantig zijn... lange witte haren... De nootjes zijn maar 2 tot 3 millimeter groot... maar de haren... het pluis... kan wel 5 centimeter lang worden... Daardoor kan de wind ze gemakkelijker meenemen... samen met het nootje... over grote afstanden... Elke plant heeft zo zijn eigen voortplantings methodes... de Natuur heeft overal een oplossing voor bedacht... Mooi hè...

Slootleven...

Men zegt dat er een paar mooie zomerse dagen aankomen... dus werd het voor mij tijd om de zomerkleding eens op te zoeken... en uit te zoeken... Inmiddels liggen er drie stapels in de kast... een stapeltje voor nu... een stapel voor min 5 kilo... en een stapel voor min 10 kilo... Die laatste stapel zal wel blijven liggen... denk ik... tot... geen idee... Vanmiddag was het heerlijk terras-weer... met een bakkie thee... wat leesvoer... en natuurlijk mijn camera’tje... heb ik mij in een tuinstoel op de vlonder genesteld... Daar heb ik dus deze foto gemaakt... van het slootleven naast ons huis.... Jammer dat je de vissen niet ziet op de foto... ze waren er wel... hele scholen jonge visjes die tussen de gele plompebladeren zwommen... Ik zag al het eerste bloemetje aan de krabbescheer en ook de gele plomp staat in bloei... En boven en op al dit moois zweefden waterjuffers... die hun eitjes probeerden af te zetten op de plompebladeren... Wat kan er toch een hoop leven zitten in een klein slootje...

Water...

Ik houd ervan om water in de tuin te hebben... In de achtertuin heb ik daarom een vijver... en in de voortuin staat een fontein op zonne-energie... Hij doet het dus alleen als de zon schijnt... Het geluid van water werkt rustgevend... en je krijgt heel andere dieren... insecten en (water)planten in je tuin... Ik heb er eigenlijk nooit zo bij stil gestaan dat ook insecten elke dag water nodig hebben... en moeten drinken... Elk levend wezen bestaat voor het grootste gedeelte uit water... mensen en dieren voor 60 %... en planten voor 80 %... Insecten halen hun vocht uit bloed en nectar... behalve de wesp... dat is een vleeseter... en die heeft gewoon water nodig... Ook heeft de wesp water nodig om  het papierachtig materiaal voor hun nest te maken... Ze maken dit materiaal door aan zacht hout te knagen en vermengen dit met water tot een papje... Daarom zag ik deze wesp... de Duitse Wesp... vandaag op onze fontein zitten terwijl hij dronk van het water... Op een Waterlelieblad zag ik dit musje die uit de wetering dronk... Water... een bijzonder goedje...  niets of niemand kan zonder...

Vervelen...

Een drukke maandag... vandaag maar eens de binnenboel beetgepakt... De benedenverdieping is weer spic en span... Het zijn niet mijn favorite bezigheden... dat soppen... maar met hulp van manlief... dat wel natuurlijk... had ik vanavond toch een lekker... schoon... gevoel overgehouden aan deze maandag... Op de foto nu echt de laatste Wilde Roos die in onze tuin staat... de Rimpelroos... De struik buigt op het ogenblik gewoon door van de vele bloemen die er nu aan staan... en deze Roos geurt ook nog... De gedroogde rozenblaadjes van deze Rimpelroos zijn dan ook goed geschikt voor het maken van potpourri... In het wild komt hij vooral voor in de duinen... hij kan namelijk goed tegen zoutspray... zoute waterdruppels die van de golven afwaaien... Maar van mij krijgt hij bij droge periodes gewoon zoet water hoor... en zo te zien doet hij het daar prima op... Dit was echt de laatste blog over mijn Wilde Rozen... ik zal mijn lezers niet langer vervelen...