Meedenken...

Zo... de eerste banen behang zitten op de muur... en het is er nog niet afgevallen ook... Het was prima weer om vandaag binnen te klussen... want buiten is het nog steeds veel te koud... Op mijn blog van vorig jaar zag ik dat ik half maart al zat te genieten in mijn tuin van mijn schone vlonders en zomerklare tuin... Nu moet ik nog helemaal beginnen... is de grond zelfs nog bevroren... Afgelopen nacht heeft het nog hard gevroren... de wetering lag dicht... en de zwanen dienden vandaag als natuurlijke ijsbrekers... bizar hoor... Jansen, onze kater, koesterde zich in het avondzonnetje... met zijn rug uit de wind... en zijn snoet in de zon... Morgen wordt het minder koud... zouden we dan toch eindelijk richting Lente gaan... ?  De foto van de zwanen heeft een buurman vanochtend gemaakt en aan mij doorgeappt... toch leuk dat men meedenkt voor deze blog...

Schilderen...

Vandaag geen tijd gehad om een foto te maken... Het was trouwens veel te koud om buiten te zijn... ook voor de dieren...  Zelf was ik druk met het schilderen van een slaapkamer... en dat zat vreselijk tegen... De verf dekte niet in één keer... en om mijn raamkozijnen  te moeten verven moest ik ze open zetten... waar de felle oostenwind op stond... Lastig verven hoor tegen de wind in... Toen ik nog maar een paar meter moest schilderen was de verf op... Moest ik eerst weer naar Gorinchem om nog snel een blik verf te kopen... zonde van mijn tijd... Maar gelukkig waren de laatste meters om 20.00 uur ook twee keer geschilderd... Maandag kan ik gaan behangen... Vanavond dus maar een foto gemaakt van een tulp... een geschilderde gele tulp met een groen streepje... die in mijn vaas staat op tafel... om toch nog een beetje lentegevoel aan dit koude weekend te geven...

Rammelen...

Vanmiddag waren de hazen in het weiland aan het rammelen... Rammelen is het rennen van de hazen over het weiland... opzoek en daarna het opdrijven van de moeren... Moeren zijn vrouwtjes hazen... mannetjes noemt men rammelaars... Zodra een haas een vrouwtje haas heeft gevonden begint het aftasten... Soms loopt hij wel meer dan uur achter het vrouwtje aan... en probeert hij steeds dichterbij haar te komen... Als hij te dichtbij komt neemt de moer een dreigende houding aan... gaat op haar achterpoten zitten en probeert zich af te weren met haar voorpoten... het bekende boksen... Soms komt er ook echt een aanval als de moer het zat is en kunnen ze elkaar behoorlijk verwonden... Maar meestal wordt er gewoon gebokst... geïmponeerd... en afgetast... Zodra ze het eens zijn wordt er gesnuffeld en gelikt... en is het “aan”... Vier weken na het rammelen begint de paartijd pas... en in die tussentijd heeft de rammelaar het erg druk met het op afstand houden van andere rammelaars... die nog op zoek zijn naar moeren... Hij verdedigt zijn moer met hand en tand... eigenlijk best lief... toch...?  

Gedoe...

Deze morgen heb ik tijdens een bakkie thee even zitten kijken naar dit parende zwanenpaar... alleen “even” duurde wel wat langer... Want zwanen hebben een behoorlijk lang paringsritueel... Hun voorspel duurde wel een kwartier... het leek wat op synchroon zwemmen... ze deden allebei gelijktijdig dezelfde dingen... koppen onder water... het bewegen van de nekken... het poetsen van de veren... om elkaar heen draaien, net als een rolstoeldans... eerst linksom.. daarna rechtsom... prachtig om te zien... De paring zelf stelde weinig voor... het vrouwtje werd daarbij wel onder water geduwd... maar omdat het zo kort duurde is ze niet verdronken... De natuur heeft dat weer goed geregeld dus... Het mooiste van dit ritueel was toch het naspel... ze dansten echt op het water... met de nekken om elkaar heen gestrengeld... en hun borsten tegen elkaar aan... Na al dit gedoe volgde er een uitgebreide wasbeurt... Mijn theepauze duurde dus wat langer vandaag... maar wat heb ik genoten... !

Zoekplaatje...

Het was vandaag heerlijk weer... er waren zelfs weer fietsers uit Brabant, die in de Theewagen een bakkie kwamen doen... Tuinman Gerard kwam even kijken of er nog wat te doen was in de tuin... nou, hij hoeft zich niet te vervelen wat het gazon en de vijver betreft...  Onder in de vijver beginnen de algen al weer te groeien... en ook de krabbescheer heeft tot nu toe de vorst overleefd... maar ik roep nog niet te hard want het schijnt weer te gaan vriezen... Toen vanmiddag de zon op het vijverwater scheen zag ik een hele school minivisjes... speldenknopjes zeg maar... Geen idee waar die nu vandaan komen... er zitten geen vissen in mijn vijver... Ik vul de vijver wel eens bij met weteringwater...met een waterpomp... Zou het kunnen dat er zo dan vissenkuit meekomt...? En wat voor vissen worden het...? Zou het kuit van de snoek zijn die onder mijn stoep woont...? Het is niet te hopen... En moet ik dit kleine grut gaan voeren...? Veel vragen dus... wie het weet mag het mij zeggen... Als je goed op de foto kijkt... zie je ze zwemmen (weer eens wat anders dan vliegen)...

Tortelen...

ook de Turkse tortels hebben lentekriebels... want wat tortelen ze erop los... Ik heb even opgezocht wat tortelen eigenlijk betekent... nou, daar zijn heel veel betekenissen voor... Kirren... knuffelen... minnekozen... verliefd doen... beminnen... trekkebekken... en dan nog alle synoniemen van vrijen... van coïteren tot rampetampen... Bij deze tortelduifjes kwam alles vanmiddag voorbij... Dat woord, tortelduifjes, heb ik ook even opgezocht... Dat zijn volgens de encyclopedie stelletjes, die permanent aan elkaar vastgeplakt lijken te zitten... die helemaal weg zijn van elkaar... die het liefst de hele dag samen willen zijn... die altijd aan elkaar zitten... gewoon verliefd zijn dus... Vrouw Turkse tortel was helemaal in extase na “de daad”... ze draaide met haar ogen...of ze flauw ging vallen... Toen ik de foto maakte schrok ze van mij en vloog ze weg... gevolgd door man tortel... Gelukkig heb ik ze niet gestoord tijdens... maar na “ het “...

Negeren...

Ik las net dat we de lentekriebels... die we deze morgen konden voelen... moeten negeren...  Koning Winter schijnt eind deze week weer terug te komen... met nachtvorst en sneeuw... Daar word ik dus niet blij van... Waar ik wel blij van werd waren de prachtige luchten van deze maandagmiddag... Bij felle buien kwamen er regenbogen te voorschijn... De pot met goud van de regenboog op de foto was op Noordzijde 48 te vinden...in het voorhuis dan hè... Helaas had ik geen tijd om de pot te gaan zoeken... Ik was druk met een plafond te sausen... en dan kan je niet zomaar weglopen... Wellicht heeft de bewoner hem gevonden... veel geluk ermee....!