Het was een rustige zaterdag… ik heb alleen wat kleine klusjes in de tuin gedaan… De wind was niet rustig… die had er behoorlijk zin in vandaag… en weer uit het noorden… Ons terras was dus niet te gebruiken… We zijn gelukkig bijna bij de langste dag… dan moet het over zijn met die noordenwinden…. Op mijn foto de tuinen van Monet… O nee het is mijn eigen vijver… in mijn eigen tuin… maar wel net zo mooi als die op Monet’s schilderij… Zelfs mooier vind ik…want mijn tuin leeft…!
Deze bewolkte dag leende zich prima om dat ding… die iets opzuigt en hete lucht uitblaast… voor de dag te halen… De hele week mocht hij vanwege de warmte in de kast blijven staan… maar vanmorgen mocht hij eens goed aan de bak… Na hem mocht de vloerwisser aan de gang… dat deed hij zo goed dat hij van mij een opgestoken duim kreeg… Ondanks de wat koelere temperatuur stond toch het water in m’n nek… op m’n rug… en op m’n voorhoofd… Maar de klus was geklaard… ik was best trots en heb mij daarom zelf maar een schouderklopje gegeven… In de tuin is het een dolle boel… alles bloeit en groeit de pan uit… De witte rambler klimroos is nu op zijn mooist… het is gewoon een waterval van witte rozen die net als de blauwe regen ons schaduwterras overwoekert… Het is maar voor een paar dagen dan valt hij weer uit en gaat hij bottels maken… voor wintervoer voor de vogels…
Het schijnt dat het een goed jaar is voor Klaprozen... Ook in mijn tuin doen ze het goed... hoewel dit gekochte plantjes zijn... Ze staan in mijn één vierkante meter wildetuin die ik dit voorjaar aangelegd heb als compensatie voor mijn vroegere wildetuin... De hommels en bijen hebben inmiddels dit stukje tuin ook gevonden... en zijn er net zo blij mee als ik... Verder was het vandaag weer een mooie zomerse dag... rustig aan doen dus... genieten nu het kan...
Het was een dag om de schaduw van een boom op te zoeken... Dat plekje vond ik onder de tamme kastanjeboom... En met een briesje uit het oosten was dat goed uit te houden... Zelfs de buurmeid genoot met haar kop in de wind van deze zonnige dag... Vanmiddag heb ik mijn eerste selfie gemaakt... van mijn benen... hoe die eruit zien als je als gemeentewerker bezig geweest bent... Na jàren tevergeefs in overleg te zijn geweest met de gemeente heb ik zelf maar het initiatief genomen... Het onkruid tussen de straatstenen stond zo hoog dat ik kon grasmaaien op straat... Op dit doodlopende stukje straat wordt te weinig gereden zodat onkruid... grassen... pispotjes en heermoes welig tieren en zich uitzaaien naar mijn tuin... Gemeentewerkers komen regelmatig met een trekker sproeien tegen onkruid... maar op die trekker zit geen achteruit... dus wordt ons stukje openbare weg overgeslagen... Of de bestuurder kan zijn nek niet naar rechts draaien... Ik heb dus vanmiddag met hoge druk alle voegen met onkruid en al eruit gespoten... Manlief heeft gisteren de gemeentewal met de bosmaaier helemaal kaal gemaakt... voor de helft dan hoor... de rest mag van mij overwoekeren... Tijdens het tussendoor uitrusten... ruste deze libelle even uit op mijn been... Even een rustig onderonsje...
Wat een feest om onder dit dak te mogen zitten... Het is ons schaduwterras... begroeid met de Blauwe Regen... maar nu nog met de bloemen eraan... Onder deze paarse feestslingers staat o.a. onze schommelbank waarop ik vaak mijn bakkie thee drink... natuurlijk met de poezen om me heen... en uitzicht op “mijn” polder... Vandaag was het een heerlijk luchtige tuinwerkdag... samen met manlief hebben we bergen werk verzet... Heerlijk lekker buiten bezig geweest... op het gemak natuurlijk... met heel veel pauzes tussendoor...
