Lucilia’s...

Vandaag had ik een invasie van groene vleesvliegen op mijn Margrieten... Geen idee waar ze vandaan kwamen... maar er moet hier in de buurt ergens rottend materiaal liggen... In Nederland komen wel 80 soorten vlees- of aasvliegen voor... in allerlei kleuren en maten... De groene vleesvlieg legt haar eitjes in vlees of ander dierlijk materiaal zoals poep... Na één dag komen de eitjes al uit en zijn het maden... die...  als ze zich volgevreten hebben met het vlees waar ze in geboren zijn... een donkere ruimte of in de grond gaan zitten om te ontpoppen tot vliegen... Of dat vandaag ook gebeurd is in mijn tuin weet ik dus niet... maar het waren er wel heel veel...De vrouwtjes gaan gelijk na de paring op zoek naar nieuw materiaal om eitjes in te leggen... Volgens het Kennis- en Adviescentrum Dierplagen houden de mannetjes van bloemen... Die groene rakkers hier op de foto zijn dus waarschijnlijk allemaal vermoeide mannetjes... Hun Latijnse naam is trouwens Lucilia Sericata Meigen... een prachtige naam voor deze metaalachtige glanzend-groene vliegen... Toch probeer ik ze dood te slaan als ze in ons huis rond vliegen...

Verstekeling...

Een regenachtige morgen werd opgevolgd door een best redelijke middag... En na het avondeten werd het zelfs tuinwerkweer... Tot 22.00 uur ben ik lekker bezig geweest met vooral snoeiwerk en opruimwerk... Tussen de Hortensia is zomaar een Kattestaart opgekomen... hoewel niet zomaar... want in mijn vroegere wilde tuin stond hij al op deze plaats... Ik dacht dat ik hem er toen helemaal uitgespit had... maar klaarblijkelijk is er toch een stukje wortel blijven zitten en nu weer uitgelopen... Hij mag nu nog even blijven staan... voor de hommels en bijen... maar zodra hij uitgebloeid is spit ik hem er toch uit... zodat de Hortensia wat meer lucht krijgt... 

Wachten...

De hele dag zijn mijn katten de hort op... pleitte... niet te vinden... Maar zodra het regent druppelen ze alle drie binnen... letterlijk en figuurlijk... Zeker Jansen... want die verblijft meestal in het weiland rondom ons huis en die komt bijna altijd zeiknat thuis... Zo ook dus vanmiddag... en omdat ik buiten onder de overkapping zat... hebben we gevieren zitten en liggen wachten totdat de bui over was... Ik... om weer verder te gaan met het knippen van de gazonranden... en de katten om weer te verdwijnen... Helaas werd het niet meer droog... en zijn we met z’n allen maar naar binnen gegaan... 

In de hand...

Vandaag bergen werk verzet... vooral achterstallig werk... Want vorige week met die hitte heb ik geen steek uitgevoerd... maar dat werk moet wel ingehaald worden... De hele benedenverdieping heb ik dus vandaag onder handen genomen... werk waar ik normaal drie dagen over doe... Het gevolg is wel dat ik nu helemaal opgebrand ben... en met mijn beentjes omhoog in een stoel hang... In de tuin zijn de Clematissen nu op zijn mooist... Doordat elke avond de sproeier automatisch een uur aan gaat groeien ze als een gek... ze gaan zelfs over de schutting de haag van de buurman al in... Ze bedekken inmiddels bijna de hele schutting... Voor de winter knip ik ze helemaal tot de grond toe af... doe ik dat niet zouden ze véél te groot worden en de andere planten kunnen verstikken... Clematissen moet je in de hand houden... zeker in een kleine tuin... 

Prachtkaars...

Het was een heerlijke luchtige zondag... Na de tropische dagen van de afgelopen week een welkome verkoeling... Met de wind uit het westen koelde het door de openstaande ramen en deuren lekker af in huis... Op mijn foto staat de Prachtkaars... maar ik noem hem meestal bij zijn originele Latijnse naam... Gaura Lindheimeri Whirling Butterflies... Iedereen zou deze plant eigenlijk in zijn tuin moeten poten... het is een vaste plant die wel 80 tot 100 cm. hoog kan worden... maar door zijn lange luchtige bloemenaren is dat geen probleem... Je blijft er namelijk doorheen kijken... en als de wind er zachtjes doorheen blaast lijkt het wel of er honderden witte vlindertjes in de lucht dansen... Het bloemetje lijkt precies op een witte vlinder... zoals zijn Engelse toevoeging al zegt... dwarrelende vlinders... Gaura’s zijn er in het wit maar ook in het roze... en ze lokken ook hommels... bijen en andere insecten naar je tuin... Echt... als je ergens nog een plekje hebt in je tuin... raad ik de Gaura aan... en ze bloeien van juni tot eind oktober...

Onbegonnen werk...

Gelukkig lag na de regen van gisteravond en vannacht mijn wildebloemen tuintje niet plat... Het zoemde vandaag weer behoorlijk van de vele soorten hommels... zweefvliegen... vlinders en andere insecten tussen en op de bloemetjes... Deze gevleugelde vrienden zijn namelijk gek op wilde bloemen... Ik kan er geen genoeg van krijgen... niet van de prachtige bloemen en niet van hun bezoekers... Vandaar de foto van vandaag... En laat al dat vliegend spul maar komen... voor de bestuiving... des te meer zaad de bloemen geven... voor volgend jaar... Alleen die lastige pispotjes zou ik wel kwijt willen... die wurgen alles wat ze maar tegen komen... en hoe ik ze ook uit de grond blijf trekken... ze komen geheid weer terug... Onbegonnen werk dus...

Wild...

Het waarom ik blogs ben gaan schrijven was omdat mijn tuin 5 jaar geleden op de schop ging... Ik had een wilde bloementuin die ik eigenlijk niet meer zo gemakkelijk kon bijhouden... Mijn rug en knieën protesteerden... ik stond eigenlijk met mooi weer meer op mijn kop in de tuin te wroeten dan dat ik in een gemakkelijke stoel in de tuin zat... Dus helaas... ik moest de tuin opgeven en kreeg dus een 65 plus tuin... Dat jaar blogde ik dus nog over mijn oude planten en de aanleg van mijn nieuwe tuin... als herinnering voor “later”... Na dat jaar zou ik stoppen met bloggen... tja... niet dus... het mag niet van sommigen van mijn lezers... Gelukkig heb ik aan de zijkant van ons huis nog een klein strookje tuin waar ik nog wilde bloemen kan zaaien... Vanavond voor de buien snel deze foto’s gemaakt voordat de bloemen door de regen misschien morgen plat liggen... Er groeit zelfs een witte Borage tussen... wit komkommerkruid... Ik wist dat ze bestonden maar had ze nog nooit eerder gezien... en nu groeit hij zelfs in mijn eigen wildebloemen tuintje... naast de blauwe exemplaren...