Koukleumen...

Wat doe je als je weer eens in de sloot gezeten hebt... dan ga je op de kast met je reet in de zon zitten... om op te drogen... Het scheelde voor mij weer een paar natte handdoeken... en een natte vloer... Zoveel zonnige plekjes waren er trouwens vanavond niet meer te vinden in de tuin... maar toch wist Jansen er nog één te vinden... al was het wel boven op mijn kast... Ook poes Saar vond nog een streepje zon om er zich uitgebreid in te wassen... het wordt tenslotte weekend... Wat zijn katten toch zonaanbidders... en koukleumen...

Engerd...

Dit kleine... lieve... gele bloemetje... dat aan de buitenkant tussen de planken van de beschoeiing uit groeit... is een wolf in schaapskleren...  Dit plantje is een Boterbloem... en wel de Blaartrekkende Boterbloem... Van alle negen soorten boterbloemen is deze plant het meest giftig... het sap geeft bij contact rode vlekken... blaren en zweren op de huid... Ik heb geen idee hoe hij hier terecht is gekomen... op deze onmogelijke plek boven de sloot... Het bloemetje is maar vijf millimeter  groot... heeft vijf kroonbladeren rondom het vruchthoofdje dat in het midden groeit... en bestaat uit talloze vruchtjes... In de middeleeuwen gebruikten bedelaars het sap van deze bloem om meelijwekkende zweren op hun huid te maken... In Nederland wordt hij ook wel jeukbloem of kikkerbloempje genoemd... Als je hem ziet... blijf dan uit zijn buurt... Dit kleine... lieve bloemetje is een engerd...

Freckle...

Het was een saaie natte woensdag... De hele middag hebben we doorgebracht in het Erasmus MC en het goede nieuws is dat manlief voorlopig niet geopereerd hoeft te worden aan zijn rug... Zodra de klachten verergeren moet hij aan de bel trekken... Daarna hebben we er een uur over gedaan om Rotterdam uit te komen vanwege een ongeval op de Brienenoordbrug... en met de file bij Alblasserdam erbij hebben we er precies twee uur over gedaan om weer in onze rustige polder te komen... Tussen de gewone maartse viooltjes staat zomaar dit gespikkeld viooltje... Viola sororia Freckles... een eetbaar viooltje... Hij smaakt lekker fris... iets zoet... en wordt vaak als garnering op gebak... ijs... en in salades gebruikt... Het is een vaste plant die zich vermeerdert door ondergrondse wortelstokken... Ook heeft hij geneeskrachtige eigenschappen... bij hoest... hoofdpijn... verkoudheid... keelpijn... en constipatie...  Gelukkig heb ik geen last van al deze kwaaltjes en laat ik hem lekker staan tussen de maartse viooltjes...

Zuring...

Vandaag weer heerlijk buiten en in de tuin kunnen werken... de meeste algen zijn weer uit de vijver verwijderd... de paden zijn weer onkruidvrij... en ik heb wat ramen gelapt...  Over het weiland naast ons huis ligt nu hier en daar een rode waas... Dat komt van de veldzuring... die nu bloeit en op zijn hoogtepunt is... De hoogste planten die boven het gras uitkomen zijn de vrouwelijke planten waaraan uiteindelijk de vele rode vruchtjes te zien zijn... Deze blijven tamelijk lang aan de planten zitten totdat ze rijp zijn en afvallen... Veldzuring is een "vergeten groente"... een groente die vroeger werd gegeten maar nu niet meer... De blaadjes bevatten heel veel ijzer en vitamine C... En oxaalzuur... als je daar te veel van binnenkrijgt krijg je nierstenen... en dat schijnt niet zo leuk te zijn... Koeien eten geen zuring... behalve als het gedroogd is... en dat gaat deze zuring straks doen... als het grasland gemaaid wordt en dit alles hooi wordt...

Pareltjes...

Ondanks de kou staat het Parelkruid... ook wel Steenzaad genoemd... in bloei... Ik heb ze vorig jaar geplant en ze hebben zowaar de winter overleefd... Het zijn namelijk geen gemakkelijke planten... want ze stellen nogal wat eisen aan de bodem... Eigenlijk zijn het kleine heestertjes die geschikt zijn voor rotstuinen... Ik viel als een blok voor de kleur... hemels blauw... Zijn Latijnse naam is dan ook Lithodora diffusa Heavenly Blue... Als de lucht dus niet blauw is... zoals de laatste dagen... kijk ik maar naar deze hemelsblauwe pareltjes... om mijn dag wat op te fleuren...

5 mei...

Bevrijdingsdag was koud... onze vlag is diverse keren nat geregend... maar daar kan hij tegen... Het valt me wel op dat bij steeds meer woningen niet meer gevlagd wordt... en dan vooral bij jonge huishoudens... Een vlaggehouder... vlaggestok en vlag was in mijn tijd nog een standaard ding van je uitzet... maar dat was 30 jaar na de oorlog... De mensen om je heen hadden 5 jaar onvrijheid meegemaakt... je kende hun persoonlijke verhalen... en leefde met hun mee... Dus voor hen ging de vlag uit... Nu na 74 jaar zijn de bevrijdingsfestivals voor de jeugd aantrekkelijker dan de vlag uit te steken... het is zo gewoon geworden om in vrijheid te leven... ook voor mij... Maar ik blijf vlaggen... uit dankbaarheid voor mijn vrijheid... en trouwens... ik ben te oud voor die bevrijdingfestivals.... De foto maakte ik afgelopen maandag bij het Zandsculpturenfestijn in Garderen... het inhalen van onze bevrijders in 1945...

Koud...

Wat was het koud vandaag met die noordenwind... geen tuinwerkweer dus.... en het was vandaag nog wel internationale  dag van het naakt tuinieren... Ik vraag me af welke idioot die dit verzonnen heeft... het zal wel iemand... waarschijnlijk een man... uit Zuid-Europa geweest zijn... want in Noord-Europa heb je vaak begin mei nog een winterjas nodig... Zo ook vandaag... met al die regen- en hagelbuien... in Limburg viel zelfs wat sneeuw... Vanavond werd één van die buien door de ondergaande zon beschenen en kleurden de wolken roze... een mooi gezicht... aan het eind van deze herdenkingsdag...