Wennen...

Weken is het niet nodig geweest... je poten wassen als je buiten bent geweest... Maar vandaag was het weer hard nodig... de natte poten van de regen moesten weer droog gelikt worden... Mijn katten hebben zo wie zo een hekel aan regen en nattigheid... en gaan zeker niet naar buiten als het regent... Maar er moet wel op zijn tijd gedronken worden uit de vijver en geplast... en dus moesten ze wel naar buiten... Maar goed... na 10 minuten likken zijn ze weer droog... hebben ze weer wat haren van de rui ingeslikt... en kunnen ze over een paar dagen weer haarballen uitkotsen...  Zelfs ik moest aan de regen wennen... ik wist ineens niet meer hoe ik de ruitenwissers van onze auto aan moest zetten... Nou hebben we deze auto nog niet zo lang... en ik had nog niet in de regen gereden... dus dat is een goed excuus... maar toch...  Gelukkig na 5 kilometer lukte me het... toen de bui voorbij was... dat wel...

Bizar...

Deze éénjarige plant perst er met zijn laatste krachten nog een paar bloemetjes uit... De plant zelf is helemaal kaal... bruin en houtig... en toch staan er weer twee bloemetjes aan... Ook hij had al in de kliko moeten liggen... maar die was vol... Nog steeds nog trouwens... want ik ben ze vergeten aan de weg te zetten.... Omdat manlief nu thuis is... denk ik nog steeds dat het elke dag zaterdag of zondag is... haha... Wat voor bloemetjes dit zijn weet ik niet zeker meer.... het is aan die halfdooie plant niet meer te zien... Ik dacht een soort mini Petunia... Ik hoor trouwens van meer mensen dat afgesneden planten opnieuw zijn uitgelopen en weer zijn gaan bloeien... Ook zag ik een foto van een Camelia voorbij komen die nu in bloei staat in plaats van februari... Bizar eigenlijk... dat de natuur zo van slag is... Volgende week wordt het kouder... zegt men... met kans op sneeuw en nachtvorst... Hopelijk herstelt de natuur zich dan weer een beetje... 



Voeren...

Sinds gisteren voer ik de vogels weer... Ik vind het toch zo gezellig al die vogeltjes die komen eten... ik kan er uren naar kijken... Helaas ontbreekt mij de tijd daarvoor... maar tijdens bakkiestijd geniet ik er dubbel van... De foto is wat flets.... dat komt omdat het heel lastig fotograferen is door het raam... de ruit weerspiegelt heel erg en ze zijn ook niet erg schoon aan de buitenkant... De eerste vogels die op de zonnepitten en vogelvoer afkwamen waren de koolmezen... Ik was nog niet binnen of ze waren er al... alsof ze het ruiken...  Later zag ik ook al vinken en een winterkoninkje... Een sperwer had al weer snel in de gaten dat ik de vogels weer voerde... maar gelukkig hangt de voederplank in een boom waar de vogels in kunnen schuilen... maar te vertakt is voor de sperwer ...  Dus na een scherp gefluit van een koolmees vlogen alle vogeltjes de boom in... en had de sperwer het nakijken... 

Lachwekkend...

De eenden zijn inmiddels aan mijn malusappeltjes begonnen... de appeltjes van de onderste takken zijn al opgepeuzeld en nu proberen ze de hoger groeiende appeltjes te pakken te krijgen... En dat valt niet mee... want heeft u wel eens een eend zien springen...?  Dat is dus geen gezicht... het is gewoon lachwekkend...  Ze zetten zich af met hun flappoten... maar erg hoog komen ze niet... Als ze 10 cm van de grond komen is het al veel... Ze proberen ook om opstapjes te vinden... zoals op de foto... om bij de appeltjes te komen... Ik hoop maar dat ze veel blijven oefenen met springen en steeds hoger kunnen komen... dan kan ik ze wellicht aan een circus verkopen... want een lachwekkende circusact is het zeker... 

Beperkt...

Als een bloemenkenner deze bloem zou zien... zou hij of zij er een zware dobber aan hebben om deze bloem te determineren... Ik weet dat het een leeuwebek zou moeten zijn omdat hij aan de leeuwebekplant groeit... maar hij lijkt er totaal niet op... Door de droogte... denk ik... is hij niet helemaal uit de verf gekomen...  Hij is beperkt... zeg maar... in mensen taal...  Ook beperkingen komen dus voor in de planten- en dierenwereld... Toch vind ik de bloem nog steeds mooi hoor... net als de beperkten in de mensenwereld...  Door het mooie kleurverloop lijkt hij op een roosje... en rozen zijn de mooiste bloemen die er bestaan.... toch...?

Rustig...

Het was vandaag een rustige zaterdag... heerlijk... Omdat manlief nu pensionada is hoeven we niet meer op zaterdag de boodschappen te doen... Vrijdagmiddag  is nu onze boodschappenmiddag geworden... en dat scheelt een slok op een borrel... We konden de auto nu rustig parkeren... het was helemaal niet druk in de supermarkt... alle schappen waren goed gevuld... en de pinautomaat gaf geld in plaats van een melding dat hij buiten gebruik was... met andere woorden... ik ben leeg.... Op deze rustige zaterdagmiddag heb ik heerlijk in de tuin gewerkt... want het onkruid blijft maar groeien... en bladeren blijven maar vallen... De meeste éénjarige potplanten zijn nu echt wel uitgebloeid en zijn dus afgevoerd... Alleen de begonia’s en de viooltjes staan er nog mooi bij... Daarom mochten vandaag... als beloning... de viooltjes op de foto...

 

Fantasie...

Buurman boer bereidt zich voor op de herfst... Vanmiddag was hij bezig om modder uit de sloot op het weiland te spuiten...  zodat de sloot... als het ooit nog een keer gaat regenen... meer water kan opslaan... Ik vind dit altijd een prachtig gezicht... ik zie namelijk altijd mooie figuren in die opvliegende modder... net zoals je dingen in wolken ziet... Op het moment van het maken van deze foto... zag ik in de modder een super grote eend die achter de trekker aanvloog... met daarachter mini meeuwen die met de eend meevlogen....  Mijn fantasie sloeg dus op hol... maar oh... wat is dat toch leuk...