Bermen...

Vandaag een foto van een bloem die zomaar in de berm groeit... het biggenkruid... een soort paardenbloem... Tegenwoordig staat bermbeheer volop in de belangstelling... vooral natuurorganisaties hameren op goed bermbeheer... Tegenwoordig worden de bermen pas in juni voor de eerste keer gemaaid...zodat bloemen en kruiden tot bloei kunnen komen en zaad kunnen maken... Ook voor de insecten zijn bermen een lustoord... Het is soms wel jammer dat particulieren stukken berm zelf kort houden en afmaaien... Het is wel netjes hoor... maar ik zie liever klaprozen en margrieten...en biggenkruid... Jac. P. Thysse... de bekende natuurbeschermer... schreef in de jaren ‘20 van de vorige eeuw : Wegbermen zijn de natuurreservaten voor de kleine man...  En zo is het...

Anniversary...

Hoera... het is weer Hortensiatijd... Overal zie je in voortuinen en perken weer Hortensia’s bloeien... Struiken met de mooiste kleuren staan weer te pronken... Het valt mij op dat de bloemen dit jaar kleiner zijn dan vorig jaar... zo ook in mijn tuin... Het is heel goed te zien bij mijn Annabelles... vorig jaar pastte één bloem nog niet in twee handen... nu passen ze in één hand... Het komt door de droogte... Hortensia’s hebben nou eenmaal veel water nodig om te groeien... Regen viel er de afgelopen weken in onze Waard bijna niet... en onweersbuien met wateroverlast al helemaal niet... die trokken door het oosten en westen langs de Alblasserwaard... Voor de Annabelles heeft het wel een voordeel dat ze nu niet topzwaar zijn en daardoor behoorlijk rechtop blijven staan... Op de foto een Hortensia die in een grote pot staat in de achtertuin... een nieuw soort...de Elle-Air-Anniversary... een schermbloemige Hortensia... Hij geeft dubbele stervormige bloemen... is in Japan ontdekt en nu dus ook te koop in Nederland... Hij is gewoon prachtig...!

Duikles...

Vanmiddag kreeg kind fuut duikles van pa of moe... Lukken doet het nog niet... kind fuut roert alleen nog maar met zijn te grote zwemvoeten... maar onder water komt hij nog niet... Het is goed te horen waar pa of moe zich bevindt want kind fuut zwemt piepend achter hen aan... bedelend om eten...  Wat is het toch een onooglijk kind... met die strepen en vlekken op zijn nek en kop... Als ik alleen die foto van zijn kop zou zien... zou mijn eerste reactie zijn dat dit een struisvogelkind is... Dat dit fuutekind straks zo’n mooie watervogel zal worden is een wonder... net als in het sprookje van het lelijke eendje en de mooie zwaan... 

Ontbijt...

De eerste zomerdag van dit jaar viel wat tegen... het was fris buiten en het waaide heel hard... Potplanten lagen omver... en tuinkussens dreven in de vijver...  Het was dus goed weer om binnen aan de gang te gaan... er staan nog klusjes genoeg op mijn lijstje... Toen ik vanmorgen beneden kwam lag mijn ontbijt al te wachten... verzorgt door één van mijn poezen... een jonge bruine rat... Meestal brengt onze kater Jansen bout voor mij mee... maar die is al een week niet thuisgeweest... Die is waarschijnlijk weer op vakantie... net als vorige zomer...bij B en B Buurman Boer... Deze rat is dus gevangen door één van de dames poezen... Helaas voor de poes ontbijt ik altijd met een boterham met kaas... en niet met rat... 

Seizoenen...

De Lentezon verdween vanavond achter de opkomende wolken... er zit duidelijk ander weer in de lucht... Vannacht krijgt de zon een metamorfose... en dan komt hij morgenochtend te voorschijn als Zomerzon... Een soort geslachtsverandering maar dan anders... Morgen begint de zomer... hebben we de langste dag... Vanaf vrijdag gaan de dagen weer korten... Rare uitdrukking trouwens... want een dag wordt helemaal niet korter... een dag duurt altijd 24uur... zomer en winter... Maar de zon verdwijnt elke dag een klein beetje eerder achter de horizon... Morgen begint dus de zomer... hoewel het voor mij de laatste 6 weken al zomer was... Zou het nu nog warmer worden...?  

Moppie...

In de vijver bloeit nu mijn Anemopsis Californica... maar ik noem hem Moppie... Die Latijnse naam vind ik te moeilijk... Zoals zijn tweede naam al zegt komt hij oorspronkelijk uit de moerassen van Noord-en Midden Amerika...  Hier wordt hij valse moerasanemoon genoemd... Waarom is mij een raadsel... ik vind hem niet vals... hij prikt niet... hij steekt niet... en hij bijt niet...  De vertaling uit het Engels vermeldde dat hij kleurloos is... want wit schijnt geen kleur te zijn... Laat ik dan maar zeggen dat hij een roomkleur heeft... roomwit zeg maar... Zijn wortels schijnen een antibacteriële werking te hebben en kunnen gebruikt worden tegen krampen en infecties... De grote roomwitte bladeren aan de onderkant zijn schutbladen... de echte bloemen zitten in de kegel... tussen de kleurloze lepeltjes... Moppie plant zich voort door uitlopers... lange stelen waaraan nieuwe plantjes groeien... Daar heeft de natuur weer goed over nagedacht... want zaadjes in het water zakken naar de bodem... en omdat Moppie een moerasplant is en geen waterplant  kan hij   op die diepte niet ontkiemen... 

Oogst...

In de voortuin staat een klein kersenboompje in een pot... en na de bloesem in de lente... en de vele bijen en hommels die hem bezochten... hangen er nu kersen aan... Ik heb dus mijn eigen kersenbogert... (Ik weet dat ik bogert verkeerd schrijf... maar zo zeggen wij dat hier... ) Vroeger in mijn kinderjaren gingen wij als de kersen rijp waren met de familie naar de kersenbogert... Dat was echt een uitje... meestal op zaterdagavond... Vaak werd opoe ook nog ingeladen en gingen wij met z’n allen kersen eten... Je zat op veilingkistjes aan een tafel onder de kersenbomen... Vader kocht een pond kersen die op de tafel werden gelegd om op te eten... en je mocht de pitten zomaar uitspugen in het gras... De dubbele of driedubbele hing je aan je oren... als oorbellen... om ze daarna op te peuzelen... Soms zaten we zo een paar uur in de kersenbogert... Het was een hele belevenis... je keek er elk jaar naar uit...  Mijn kersen aan het miniboompje zijn te zuur om zo op te eten... en de oogst is net niet genoeg om naar de veiling te gaan... De vogels mogen ervan gaan genieten... en voor deze slak is het de kers op de taart...