Adonis...

In mijn tuin is het nu echt rozentijd... alle rozen die hier groeien staan nu in bloei... Zodra de zon schijnt zet ik ze allemaal op de foto voor een rozen-stilleven... Die houden jullie nog te goed dus... Vandaag een foto van een ander stilleven in de tuin... van mijn knappe Adonis... Ik noem deze mooie man zo omdat ik het verhaal van hem en zijn geliefde Aphrodite... de godin van de schoonheid... zo bij mijn tuin vind passen... Adonis werd bij de jacht gedood door een wildzwijn en werd opgehaald door Hades... de God van de onderwereld ... Aphrodite was ontroostbaar en vroeg aan Zeus... de Griekse God... om Adonis terug terug te halen uit de onderwereld... waar Hades het niet zo mee eens was... Er werd tussen Zeus en Hades een regeling getroffen: Adonis mocht de ene helft van het jaar doorbrengen op aarde en de andere helft in de onderwereld... Adonis verliet aan het begin van de Lente de onderwereld en ging weer naar zijn Aphrodite... overal waar hij zijn voetstappen zette... ontloken de bloemen en begonnen de vogels te fluiten om te laten zien hoe blij ze waren met zijn komst... Zo werd Adonis symbool voor de plantengroei in de Lente... Als hij in de herfst terug ging naar de onderwereld... huilde de natuur om zijn vertrek en verdorden de planten... Mooi verhaal toch...? Mijn Adonis blijft het hele jaar hier staan... onder de Klimhortensia... 

Kiemkracht...

Regelmatig ontkiemen er nog zaadjes van mijn voormalige wilde tuin... en worden het weer mooie planten... Ook deze Vingerhoedskruid is een nakomeling van een plant van twee jaar geleden... Omdat hij hier niet in de weg staat mag hij van mij blijven staan... omdat er veel bijen en hommels op af komen... en op die beestjes moeten we heel zuinig zijn... Zaden kunnen heel lang onder de grond zitten voordat ze ontkiemen... Ze ontkiemen pas als de juiste condities aanwezig zijn... zoals grondsoort... vochtigheid en warmte... Op weilanden waar mest op uit gereden wordt zie je weinig bloeiende bloemen meer... maar zodra er niet meer bemest wordt zie je.. zelfs na jaren... weer de bloemen te voorschijn komen... Al die jaren heeft het zaad onder de grond gezeten om te wachten op de juiste condities om te ontkiemen... Op het ogenblik kleuren de onbemeste weilanden op de Donk in Brandwijk roze... van de koekoeksbloemen... en er bloeien zelfs weer wilde orchideeën... En dat alles van zaden die járen onder de grond hebben liggen wachten...

 

Friemels...

1. Wat is het toch groeizaam weer... zo nu en dan een bui bij temperaturen boven de 25 graden... dan wil alles wel groeien... Het onkruid barst de grond uit... er is niet tegenop te boxen... Ik heb helaas de strijd moeten opgeven: de winde heeft gewonnen in de zijtuin... In de herfst gaat alles eruit... en gaat er nieuwe grond in... Volgend jaar zie ik wel weer... of ik maak er moestuin van...of ik zaai er gras met wilde bloemen in... Door mijn Klimhortensia kronkelt een Clematis... de combinatie is best wel leuk... De Clematis stond er het eerst... maar de Klimhortensia heeft zoveel klimmerskracht dat hij alles overwoekert... Gelukkig is de Clematis zo slim om gewoon tussen de Hortensiabladeren door de zonkant op te zoeken... De grote witte "bloemen" van de klimhortensia zijn geen echte bloemen... die zijn er alleen om insecten te lokken... De kleine spinachtige friemels in het midden van bloemscherm zijn de echte bloemen... klein maar fijn...en mooi...!
   

Afsluiting...

Na een bijna-niet-thuis-dag vandaag... vanavond nog even op m’n stoeppie aan het water gezeten... om te genieten van de rust... de opkomende mist... de dansende muggen boven de wetering... laag over het water scherende zwaluwen... een dobberend eendje en kwakende kikkers... Wat wil een mens nog meer... als afsluiting van een drukke dag... niks toch...? 

Pffff...

Wat was het warm vandaag... na 10 stappen gedaan te hebben was ik rijp voor een douche... Gelukkig heeft mijn maatje Ambrosius geen last van de hitte... die maaide er vrolijk op los vanmiddag... Wat is dat toch heerlijk... in de schaduw te gaan zitten kijken naar hoe het gazon gemaaid wordt... Ik voelde me een soort slavendrijver... maar Ambrosius voelde dat gelukkig niet zo... die maaide er lustig op los... Omdat ze héél slecht weer opgaven heb ik mijn potplanten veilig onder banken en tafels gezet... zodat ze niet kapot konden hagelen... Ook heb ik foto’s gemaakt van de tuin... voor vóór en ná de hagelbuien... alleen heb ik nog geen hagelsteen gezien... Nu om 20.00 uur valt er een groeizaam regentje... zonder windstoten en hagelstenen... en rommelt het wat in de verte... Maar het kan nog altijd hoor... de lucht is behoorlijk van slag...

Warm...

Vandaag was een rustige warme dag... ik heb me heel mak gehouden... Onder mijn boom... in de schaduw... en op de wind was het goed uit te houden... Er is dus eigenlijk weinig te melden... Vanavond nog wat snoeiwerk gedaan en naar de zonsondergang gekeken... Het was maar een waterig zonnetje... Op de stoep... in een pot... staat deze Astrantia of Zeeuws Knoopje ... en als je dan de ondergaande zon fotografeert door de ranke...bladerloze stelen van de Astrantia... levert dat best een mooi plaatje op...

Project ...

Ik ben weer eens aan het fröbelen geweest... even een nieuw project uitvogelen... en het is nog gelukt ook... Ten eerste... men neme een oude zinken gieter... je maakt er aan de achterkant...tegenover de tuit... een gat in ter grote van de stekker... door er een grote spijker in te slaan... Daarna  zoek je je kerstverlichting weer op... schuif die van buitenaf door de tuit... dan door het gemaakte gat... en hang de gieter in een boom... Als het donker wordt steek je de stekker in een stopcontact... en zie... je hebt een zogenaamde verlichte waterstraal uit de gieter... Een kind kan de was doen... Nu nog even afwachten of deze verlichting tegen de regen kan... of het wel buitenverlichting is...