Ons zonnetje...

En ik maar roepen dat er altijd wel wat te zien is in de polder...Nou...de laatste dagen dus helemaal niks...niente...nulla... De koeien staan op stal... weidevogels  zijn naar het zuiden vertrokken...en de hazen zijn geschoten voor het Kerstdiner...  De rest is nergens te bekennen... Het is gewoon een dooie boel in het weiland... En door dat sombere weer is er ook nog weinig zicht... Dus vandaag weer wat foto’s binnenshuis gemaakt... De mooiste is natuurlijk van ons zonnetje in huis...kleinzoon Merijn...waar ik vanmorgen op mocht passen... Die heeft geen last van winterdippen...die is altijd vrolijk...hoe hard het ook sombert buiten... Zijn vrolijkheid zorgde voor een “zonnige” ochtend voor mij... De tweede foto is van een kerstbal... Omdat ik dit jaar geen kerstboom in huis heb...heb ik de ballen maar gewoon hier en daar neergelegd...en het staat nog leuk ook...!

Miserabel...

Wat een miserabele dag was het vandaag... Echt een miezerige... donkere dag voor Kerst... De lampen konden al vroeg aan vanmiddag... Buiten was er dus niets te zien...zelfs de vogels bleven weg... Er is dus helemaal niets te melden vandaag... De enigste vogel die ik vandaag zag was deze houten grutto in mijn raamkozijn...  

Zekering...

Ik heb het de hele dag zo koud gehad...en dat is vreemd...want buiten was het prima weer...en binnen stond de verwarming op 22 graden... Het probleem zit dus bij mij...mijn thermostaat functioneert niet goed... Waarschijnlijk komt dat of door een virusje... te veel hooi op mijn vork... eindejaarsstress... of slecht slapen... Geen idee...maar iets heeft bij mij een zekering uitgeschakeld... Nu maar hopen dat hij het morgen weer doet... In de tuin zag ik vanmiddag nog een verdwaalde bel aan mijn Fuchsiaplant hangen... een echte roze kerstbel... Als je er dan een roze kader om heen maakt...lijkt het bijna een zomerfoto... die toch een beetje warmte uitstraalt...

Tortelen...

Eigenlijk heb ik weinig te melden vandaag... Het was een drukke maandag met de geeikte dagelijkse huishoudelijke activiteiten... gewoon dom werk dus...dat helaas wel moet gebeuren... maar niet mijn favorite bezigheid is... Op de foto een Turkse Tortel die de zonnepitten op mijn voedertafel op komt eten... De Turkse Tortel is een soort duif ...herkenbaar aan zijn zwarte bandje om zijn nek... en de enigste vogel die zijn jongen voedt met melk... Dit duivenmelk wordt geproduceerd in de krop...zowel bij pa als moe Tortel... en is rijk aan vetten en proteïne... Na 4 of 5 dagen gaan de jongen over op vast voedsel...zoals insecten... die de ouders eerst weken in hun krop... En daar zijn ze het hele jaar mee bezig...want Turkse Tortels kunnen wel 5 tot 6 legsels grootbrengen... Elk legsel bestaat uit twee eitjes...en daar beginnen ze al in februari mee... Vaak mislukt er ook een legsel...waait het nest uit de boom...of worden de eitjes door eksters en kauwen opgegeten... Maar van de 5 legsels lukt er toch meestal wel één of twee... In mijn tuin komt er regelmatig een paartje Turkse Tortel...ze zitten dan ook echt te tortelen met elkaar...zo lief...!

Golflengte...

Langzaam aan begint het kerstgevoel bij mij wat op te borrelen... In de voortuin brandt hier en daar wat kerstverlichting... en binnen hebben de afgezaagde takken van de sierappelboom lichtjes gekregen... Ook in een klein houten boompje hangt een lichtslinger...  en er liggen lampjes in mijn vensterbanken... Dat alles kan ik door middel van één druk op een afstandsbediening van schakelstopkontakten aan en uit doen... Heeel handig... was het niet dat de overburen met hun afstandsbediening op de zelfde golflengte zitten... Dat betekent dat als de buren naar bed gaan...en hun licht uit doen...wij in het donker zitten...omdat dan bij ons ook het licht uitgaan... Ik doe het licht dan weer aan... met gevolg dat de buurvrouw ‘s morgens niet snapt waarom haar kerstboom nog brandt... Heel verwarrend dus... maar wel lachen hoor... Ik weet precies nu wanneer de buren thuis komen...vertrekken...en naar bed gaan...Morgen maar eens kijken of we een andere golflengte op gezocht kunnen krijgen...

Jacht...

Hoe een koe een haas vangt weet ik niet...maar sinds vanmiddag weet ik wel hoe een kat een muis vangt...  Onze kat Jansen was op jacht...muizenjacht... Het was mooi om zijn tactiek te volgen... sluipen... luisteren... poosje doodstil zitten... en dan ineens een sprong... en hebbes... De muis werd gelukkig voor mij, ter plaatste verorberd...meestal brengt hij hem mee naar huis...dan krijg ik hem.... maar ik denk dat hij nu zelf honger had... Het hele ritueel werd gadegeslagen door twee eksters op het hek... die later... toen Jansen al in zijn mandje lag uit te buiken...de restjes opgeruimd hebben... 

Schatje...

De laatste sneeuwresten zijn gelukkig verdwenen... Ik ben gek op een winterlandschap en flinke sneeuwbuien...maar als het eenmaal gaat dooien...en de sneeuw wordt pap... dan ben ik er al gauw klaar mee... De foto is nog van afgelopen dinsdag...van een rood opgeblazen bolletje in een struik... Wat is het toch een schatje...de roodborst....maar eigenlijk is het helemaal niet zo’n lief vogeltje.... Hij kan zijn territorium behoorlijk fel verdedigen... soms wel tot dat hij of zijn tegenstander het leven laat... Je ziet ook altijd maar één roodborstje in de tuin... omdat hij geheid andere roodborsten uit zijn territorium jaagt... Onze zomer-roodborsten trekken in de herfst naar het zuiden...en de roodborsten uit Siberië en Scandinavië komen hier heen... Ik zie hem regelmatig op mijn voedertafel zitten...waar hij zich te goed doet aan de gedroogde meelwormen die ik voor hem neer zet... Het roodborstje is namelijk een zangvogel en eet geen zaden maar insecten...