Weer “gewoon”…

Langzaamaan wordt alles weer “gewoon”… Gewoon in de zin van het fijne buitenleven… Gisteren hoorde ik al de roep van teruggekeerde Grutto’s toen ik in de tuin zat… en ook de witte Kwikstaart is terug en hipte weer over de dakpannen… Vanmiddag zag ik twee Scholeksters… die hebben de polder ook weer weten te vinden… Langzaamaan loopt de polder dus weer vol met de bewoners die de winter elders hebben doorgebracht… Omdat de zon weer hoger aan de hemel staat kan ik ook weer genieten van de mooie zonsondergangen en zelfs de molen ziet er bijna weer gewoon uit… die heeft weer vier wieken… alleen het hekwerk van twee wieken ontbreekt nog… 

Bollenveld…?

Het zou een prachtige dag worden volgens het weerbericht… maar vanmiddag gooide sahara-stof roet in het eten… De zon kon niet op tegen deze stofwolken uit Afrika… en met een straf windje was het gewoon koud buiten… Toch heb ik weer vooruitgang geboekt met het voorjaarsklaarmaken van de tuin… Tuinman Gerard heeft bijvoorbeeld vanmiddag het gazon vertroeteld met kalk… mest en graszaad… Trouwens… buurman boer heeft ook iets in het weiland gezaaid… Ik kan niet goed zien wat het is… te ver weg… maar het zijn volgens mij paarse bloemen… Misschien is het een groenbemester… dan zou het bijenbrood kunnen zijn… maar het zou ook een bloemenstrook kunnen zijn voor de bijen… Wat het is daar kom ik nog wel achter… voorlopig is het net of ik tussen de bollenvelden woon…

Meizoentjes…

Al een paar dagen hoef ik mijn pas gekochte schaal met Madeliefjes niet meer binnen te halen voor de nachtvorst… De temperaturen lopen langzaam op…ook in de nacht… Vandaag was het zelfs echt lekker om buiten bezig te zijn… Er zijn weer wat kleine klusjes geklaard en ik heb zelfs even in de zon zitten lezen… Ik probeer zo het klussen en relaxen te combineren… niet meer als een gek de tuinklussen aanpakken… maar gedoseerd lekker bezig zijn… Morgen komt tuinman Gerard om de grote klussen aan te pakken… dat doe ik niet meer zelf… mij zie je niet meer op een ladder staan… Op mijn leeftijd blijf ik laag bij de grond… hoewel dat soms ook al wat moeite kost… Vanmiddag daalde er al een bij op mijn “Meizoentjes”… net wakker waarschijnlijk en op zoek naar een maaltijd… 

 

Lentebode…

Het ultieme lentegevoel krijg ik altijd als ik de eerste bloemetjes zie van het Speenkruid… Dit plantje kom je in heel Nederland wel tegen… in bossen… bermen… weilanden en langs slootkanten… Hij heeft het overal wel naar zijn zin… In een siertuin hoort hij eigenlijk niet thuis… maar omdat onze tuin vroeger weiland was… piept hij elk voorjaar wel weer ergens te voorschijn… Na de bloei probeer ik zoveel mogelijk knolletjes uit de grond te spitten… voordat hij gaat woekeren… maar alle knolletjes lukt mij dus nooit… Vandaar dat dit Speenkruid-bloemetje vanmiddag vanonder de Hortensia’s te voorschijn kwam op zoek naar het zonlicht… Mijn ultieme Lentebode…

Klus geklaard…!

Gisteren vertelde ik al over de kuifeenden die bij ons in de wetering zwemmen… vandaag kreeg ik de kans om er één goed op de foto te zetten… Hij zwom in het slootje langs ons huis achter een paar “gewone” eenden aan… Zelfs zijn kuif staat er mooi op…!  Verder was het vandaag te winderig en te koud om in de tuin te rommelen… ik ben dus de schuur maar ingedoken wat resulteerde aan het einde van de middag dat ik op een fatsoenlijke manier overal bij kon en weer kon lopen door de schuur… En dat gaf een ontzettend goed gevoel… weer een klus geklaard waar ik tegenop zag…

Drukte in de polder…

Inmiddels zitten we al in maart en was het de afgelopen week prima weer om een begin te maken met de tuinwerkzaamheden… De zon liet zich van haar goeie kant zien… en hield de wolken op afstand… Wel vroor het ‘s nachts en ook de aankomende week houdt dit weer aan… vorst in de nacht en zon overdag… Als we dit hogedrukgebied in januari gehad zouden hebben hadden we wellicht kunnen schaatsen… Door het mooie weer is er ook weer veel te zien in de polder… rammelende hazen… vechtende en boze zwanen… en eenden die in de tuin rondscharrelen opzoek naar een plekje om een nest te maken… Na de vele smienten zag ik vanmiddag een groep kuifeenden in de wetering… nooit eerder gezien hier…Kuifeenden zijn duikeenden… ze zoeken onder water naar voedsel zoals slakjes en algen… Doordat hun poten als flippers dienen en meer achter aan hun lijf vast zitten kunnen ze heel slecht lopen… Je ziet ze daarom zelden op het weiland zitten of lopen… Misschien gaan ze hier wel broeden… maar het kunnen ook doortrekkers zijn richting het noorden… die nu even pauzeren en wachten op een gunstiger windrichting… Vliegen tegen de noordenwind in kost nu veel te veel energie…

Heerlijk…

Een heerlijke zaterdag… er was zon… er kon buiten geluncht worden… er kon weer in de tuin gewerkt worden… en de ramen konden weer opengegooid worden voor frisse lucht… Bij de Welkoop heb ik snel een paar bakjes met primula’s wezen kopen om mijn tuintafels wat op te leuken… en mijn Bosanemonen die niet in een bos groeien maar gewoon in het grind genoten ook van het mooie weer… En aan het eind van de middag werd mijn nieuw fiets afgeleverd… mijn dag kon niet meer stuk…