Territorium…

Het blijft maar grijs buiten… geen kleur te bekennen in de polder… Ja het wintergroene weiland… niet het frisgroen zoals in het voorjaar maar grauw wintergroen… Een kleurloos gedoe dus… ik ga al bijna uit mijn dak als ik nu een rode auto door de straat zie rijden… Reuring is er wel in de polder… vooral de zwanen zijn in de weer… De territoria worden op het ogenblik verdeeld… Dat betekent dat de kinderen zwaan verjaagd worden en dat vreemde zwanen weggejaagd worden… Pa zwaan heeft het voorjaar al in zijn kop en maakt nu al rondedansjes rondom zijn lief… ondanks dat het nog winter moet worden… De poes op mijn foto werd vanmiddag geplaagd en uitgedaagd door een ekster… ook dit had met territorium te maken… hij kwam te dicht bij hun oude nest…

Grijs…

De afgelopen week heb ik weinig tot geen foto’s kunnen maken…we leefden namelijk in een grijze wereld… Mijn uitzicht op de polder was nihil door de mist…die nu al dagen aanhoudt… Verveelt heb ik me niet want binnenshuis was zat te doen en heb ik grote stappen kunnen maken… Met het opruimen van de kerstspullen heb ik gelijk de zolder aangepakt… Alles is gesopt en we kunnen er weer fatsoenlijk lopen… Daar hoef ik dus de eerste maanden niet meer te komen… Van de vier grote klussen die op mijn to-do lijstje staan kan ik er al één doorstrepen… dat geeft een lekker gevoel en smaakt naar meer…Van de steigerhouten kerstboom hebben we een vogelvoerboom gemaakt… waar al druk gebruik van gemaakt wordt… Helaas hebben eenden de boom ook gespot en vreten hem in een mum van tijd helemaal leeg… Daar moet ik dus nog wat op verzinnen… Iedereen morgen een fijne rustdag…!

Kerstroos…

Gelukkig was het op deze zondag wat vriendelijker buiten dan gisteren… want wat was gisteren hondeweer… en wat een water is er gevallen… Dat was goed te zien aan de waterstand in de wetering… maar ook in mijn tuin was het hoogwater… De overloop in de vijver deed goed zijn best om het overtollige water af te voeren naar de wetering… Vandaag dus weer blauwe luchten en soms wat zon… De tuinvogels lieten zich ook weer zien en horen en aten weer volop van het laatste stuk kerstbrood dat uitgedroogd was maar nu ligt te soppen op de voedertafel… Op de foto mijn bloeiende Kerstroos… een maagdelijk witte bloem met groen hart en gele meeldraden die al in december/januari bloeit… Zijn originele naam is Helleborus… en als je zijn wortels droogt kan je er niespoeder van maken… De plant is dan ook familie van het Nieskruid… Ik laat hem met rust en graaf hem zeker niet uit… niezen ga ik straks vanzelf wel doen als het hooikoortsseizoen begint…

Van alles wat…

Donkere wolken boven Goudriaan… hagelwolken… mijn tuin zag even wit… We kregen vandaag bijna alles wat het weer te bieden heeft… zon… hagel- en regenbuien… regenbogen en wind… Dat bracht ons prachtige wolkenluchten… zeker als de zon er tegen scheen… Het was een voorrecht om dit vanuit mijn luie stoel te mogen aanschouwen… en elke 5 minuten veranderde mijn uitzicht… Wat ook veranderde was mijn uitzicht vanavond… de grootste kerstboom van Nederland heeft gisteravond… na drie Koningen… de lichten gedoofd… ik kijk weer naar een donkere polder… 

Hoop…

Hoewel de winterperiode nog maar net begonnen is en het echte winterweer nog moet komen begint er toch al wat “leven” in de tuin te komen… Door de voor deze tijd hoge temperaturen van de laatste dagen komen er hier en daar al puntjes van voorjaarsbloembollen boven de grond uit… Veel te vroeg natuurlijk… maar bloembollen houd je niet voor de gek… Die willen de blauwe voorjaarslucht zien bij wat warmere temperaturen… Nu was vandaag die blauwe lucht er wel bij tijd en wijle… maar de lente is nog heel ver weg… Ik zou als ik bloembol was me nog even terugtrekken onder de grond… maar dat kunnen bollen niet… Hun puntjes zullen waarschijnlijk bevriezen als het echte winterweer zich aankondigt… Wat wel nu al mooi in bloei staat is de Winterjasmijn… een klimplant afkomstig uit China… Met zijn schitterende gele bloemetjes brengt hij mij hoop… hoop dat het straks weer goed komt met mijn nu nog kale… kleurloze tuin…

Genieten…

Vanmiddag kregen we deze foto doorgestuurd van onze jongste kleinzoon… Hij was met zijn ouders en oudere broer aan het spelen in een natuurspeeltuin… Ondanks andere leuke speelobjecten ging zijn voorkeur uit naar water… modder en stokken…  Dat kan natuurlijk niet anders als je de poldergenen hebt gekregen van  je moeder… Die was ook vaak in haar jeugd in de polder te vinden… Met haar bootje of met de kano trok ze de polder in…  menig schaap die op de rug lag heeft ze teruggerold en ook lammetjes werden door haar uit de sloot gevist… Dit mannetje genoot dus vanmiddag met volle teugen… hij is zelfs nog voorover gevallen met zijn snoet in de modder… Een douchebeurt zal dus wel nodig geweest zijn…

Terugblik…

Het jaar 2021 zit erop… Een jaar met ups en downs… met hoogte- en dieptepunten… Corona zat ons weer behoorlijk dwars… maar gelukkig was er goed met de beperkingen te leven… althans voor ons dus… In januari genoten ik en onze kleinkinderen van een pak sneeuw… en in februari stond onze kleinzoon voor het eerst op schaatsen… Jong en oud genoten van de paar dagen waarop er weer eens geschaatst kon worden… Geen groot feest vanwege corona voor onze kleinzoon die 4 werd en naar de basisschool mocht… maar wel gezellig om de beurt gebak wezen eten… Met Pasen gingen we voor het eerst dit seizoen met de caravan weg… en wat was het koud met al die sneeuwbuien… Koningsdag kon weer niet gevierd worden zoals vorige jaren… maar de lawaai-optocht maakte veel goed… Verder genoot ik weer van de buurmeiden… van de vele dieren… insecten en vogels in onze tuin… en mocht ik in Streefkerk de mooiste tuin die ik ooit gezien heb bezoeken… Gelukkig kon ook de burendag op 1,5 meter doorgaan en aten we tussen de koeien erwtensoep met mede-dorpsbewoners bij buurman boer… En nu is het oudejaarsdag… een dag dus om terug te kijken naar het afgelopen jaar… Ik wens iedereen bij deze een ontzettend goed… liefdevol…  zonnig… gezond en virusvrij 2022…