Plakker…

Vandaag hadden we een zonnige zomerse dag… en dat nodigde mij uit om vooral veel buiten bezig te zijn… en te zitten… De vrijdagse klussen moesten maar even wachten tot een regenachtige dag… Vanmiddag zag ik dit 7 cm. lange harige exemplaar door de tuin schuifelen… op zoek naar een plek om te ontpoppen… een plek om vlinder te worden… Wel een nachtvlinder… een Plakker… Vreemde naam voor een nachtvlinder… maar de zuignapjes aan de rups verklaren veel denk ik…  (ik dacht trouwens dat die naam alleen bestemd was voor manlief… op feestjes… maar dat terzijde…)  De rups wordt wel een mooie nachtvlinder… bijna geheel wit… met een mooie tekening op zijn vleugels… en een donzig koppie… Ik heb de rups maar een eindje geholpen en hem bij de Lijsterbes gezet… dat is zijn waardplant… of wel zijn lievelingsboom met bladeren om op te eten… De kleine inzet-fotootjes zijn niet van mij hoor… heb ik van internet geplukt… want ook ik wilde wel eens weten wat er straks uit dit grote harige exemplaar te voorschijn komt…

Geen vrienden…

Ook al zijn reigers nu geen gevaar meer voor de al redelijk grote zwanenkuikens… toch worden ze goed in de gaten gehouden door pa en ma zwaan… Op elke beweging van de reiger wordt vooral door Pa zwaan gereageerd… er wordt flink geblazen naar de reiger…Vrienden zullen ze nooit worden neem ik aan… Vanmiddag weer heerlijk in de tuin gewerkt… de blauwe regen wat terug gesnoeid en een haag geknipt… één kliko is alweer gevuld… Morgen gaan we weer verder…

Op de uitkijk…

De wind was weer gaan liggen vandaag… het was dus een vrij rustige dag… Dat was vanavond goed te merken… er hingen weer zeven luchtballonnen in de lucht… Buurman boer was vanmiddag weer aan het gras maaien… dus rook het  weer heerlijk buiten… Jammer dat de Speerdistel nu ook afgemaaid is…hij werd druk bezocht door hommels en bijen… Maar ik begrijp het wel hoor… als distels zich uitzaaien staat het weiland zo vol met die prikkers… en de buurmeiden die eten geen prikplanten… Zoef de haas hield de maaimachine ook heel goed in de gaten… klaar om te vluchten voor het harde geluid en de scherpe messen…

Griezel…

Het waaide hard vandaag… en we kregen een paar buitjes te verduren… De zomer liet ons vandaag behoorlijk in de steek… In de tuin zag ik in de Camellia struik deze spinrag zitten… met in het midden een gaatje… Toen ik goed keek zag ik iets bewegen in dat gaatje… getsie… het zou een spin kunnen zijn en daar ben ik een beetje panisch voor… Toch wilde ik weten wie daar woont… en heb net zo lang staan wachten totdat deze griezel naar buiten kwam… Het is dus één van de vele Trechterspinnen… die hun prooi vangen via de trechter waarin ze zitten met daar omheen klevend rag waarin insecten vast komen te zitten… Deze spin is de Gewone Doolhofspin… en deze griezel heeft maar liefst 8 ogen… en is super snel… hij heeft een reactietijd van 160 meter per seconde… Ik noem hem dus Max…

Putters

Nadat de huishoudelijke klusjes gedaan waren dronk ik vanmiddag even een bakkie thee in de tuin… En als er dan niemand in de buurt is… de poezen in diepe rust zijn… het muisstil is… dan kan je zomaar bezoek krijgen van deze twee vogeltjes… Het zijn Distelvinken ook wel Puttertjes genoemd… die dus vanmiddag de zaadjes van mijn Korenbloemen kwamen oppeuzelen… Prachtig om te zien hoe ze de zaadjes uit de uitgebloeide bloem trokken…en opaten… Vroeger werden deze Vinken door mensen vaak in kooitjes gehouden… maar dat mag gelukkig niet meer… Putters leven in groepen bij elkaar en verdedigen hun voedselterritorium met elkaar tegen anderen groepen… Hun zang is ook prachtig om aan te horen… net als alle soorten vinken trouwens… je hoort ze boven andere vogels uit… Door de stilte kon ik op mijn gemak heel veel foto’s maken van dit mooi gekleurde stel… 

Elfenwaaier…

Deze zondag begon zonnig en bijna windstil… In de middag kregen we net als gisteren een verkwikkend buitje regen… Ik hoef vanavond de tuin dus weer niet te sproeien… Al vroeg in het voorjaar kocht ik een hanging basket met verschillende  paarse bloemen… Inmiddels is die zo uitgedijd dat ophangen geen optie meer was en hij nu op een bloempot staat… Ik kijk nu op de bloemen in plaats van onder tegen de pot aan… Één van die paarse bloemen is de Scaevola… een plant met lange ranken… een tikkeltje wild… met waaiervormige bloemen… Zijn oorsprong ligt in de kustgebieden van zuid-west Australië en doet het dus ook goed in een zilte omgeving… De aparte vorm van de bloem heeft een sprookjesachtige bijnaam opgeleverd… Elfenwaaier… Volgens een legende scheurde een vrouw de bloem door de midden na een ruzie met haar geliefde… De goden waren daar zo boos over dat ze alle Scaevola bloemen halveerden en de geliefden voor altijd gescheiden bleven… 

Paadje…

Inmiddels is het pad naar de schuur veranderd in een smal paadje… Dat komt door de zichzelf uitgezaaide papavers… Het is maar goed dat ik een heleboel papaverplanten verwijderd had anders hadden we helemaal niet meer achterom gekund… Normaal is het pad ruim een meter breed… we hebben nu nog 40 centimeter over om met de fiets in de schuur te komen… wat best lastig is… Nog een week dan zijn ze uitgebloeid en trek ik ze eruit voordat ze zich weer uitzaaien… Tot dan is het even behelpen…