Camellia-tijd...

Op het ogenblik is het weer Camellia-tijd... de eerste knoppen van deze groenblijvende struik komen nu uit... Ook in mijn tuin staan een paar Camellia struikjes... waarvan nu de eerste bloemen open gaan... Wel jammer dat ze wat van de vorst geleden hebben... sommige bloemen hebben wat bruine randjes... De knoppen van de Camellia worden al in het najaar gevormd... en kunnen best wel tegen een beetje vorst... maar de late vorst van februari was voor sommige knoppen een beetje te veel van het goede... Hoewel de bloem... een soort Roos... eruit ziet als iets tropisch mag hij absoluut niet in de felle zon staan... De beste plek is op het noorden... of in de halfschaduw... In onze tuin staat hij dus op de juiste plek... 

Terug...

Moeder eend is gelukkig teruggekomen naar haar nest... broeden doet ze nog niet... maar regelmatig komt ze wel een ei leggen... Badderen doet ze in mijn vijver... dat is veiliger voor haar dan in de wetering waar diverse woerden haar telkens belagen... Onze drie poezen en kater zijn inmiddels behoorlijk bang voor deze aanstaande moeder... komen ze in haar buurt gaat ze behoorlijk blazen en valt ze zelfs aan... Alleen is het jammer dat ze overal poept... en mijn waterplanten in de vijver molt... of zelfs opeet... Ik snap dat wel... frisse groene blaadjes en knopjes zijn erg lekker... maar ik vind het wel jammer van mijn Dotter die bijna in bloei staat... 

BNB’ers

En daar waren ze weer... de buurmeiden... Na de wintermaanden mochten ze vandaag voor het eerst dit jaar weer de wei in... Helaas zonder ons bezoekers... hun buren... maar wel onder begeleiding van live muziek van een band... dat ook nog rechtstreeks uitgezonden werd op radio twee... Mijn buurmeiden zijn inmiddels gewoon bnb’ers geworden... bekende Nederlandse buurmeiden... Vandaag op de radio en a.s. vrijdagmiddag op tv... Er was namelijk ook een filmploeg bij van omroep Max... Ze waren vandaag ook al te zien op Facebook en in onze streekkrant het Kontakt werden ze ook vermeld... En dan nu ook nog op mijn blog... die wereldwijd gelezen wordt... Als je dan niet beroemd bent dan weet ik het ook niet meer... Volgend jaar dus gewoon bij Beau aan tafel... midden in het weiland... dat zou me wat zijn.... !

Blauw-blauwer-blauwst...

Wat een heerlijke dag hadden we vandaag... een echte lentedag... De hele dag ben ik dus lekker in de tuin bezig geweest... mijn to-do lijstje wordt korter en korter... Helaas waaide het te hard voor het stoeien met de hogedrukreiniger... voor die klus moet ik een westenwind hebben wil ik zelf niet nat worden... Op de foto een blauwe viool... diep-blauw.... volgens mij bestaat er geen dieper blauw dan de kleur van deze viool... Voor mij is hij goed geslaagd... 

Keukenhof...

Deze zondag was donker en somber... de zon liet zich niet zien... en we zijn nog wel aan de zomertijd begonnen...  Gelukkig wordt ons huis opgefleurd met een giga-bos tulpen... Deze week was er een actie in ons dorp... er werden tulpen verkocht om hulptransporten te financieren naar vluchtelingen in Griekenland... Ik bestelde dus twee bossen... Toen ze gebracht werden waren het echter vijf bossen... Het bedrijf waar manlief wel eens bijspringt schonk alle medewerkers drie bossen als Paasgroet en om iedereen een hart onder de riem te steken in deze zorgelijke tijd... Gelijktijdig wilde het bedrijf ook deze actie ondersteunen... Ik vind dit een prachtige Paasgedachte... twee vliegen in één klap... Ik ben er blij mee... blij met mijn eigen Keukenhof in de kamer... 

Roots...

Vandaag zaten wij in het goede deel van het land... de meeste aangekondigde buien vielen ten noorden en ten zuiden van onze Waard... En het waren best pittige buien met hagel en onweer... Wel stond er een stevige wind... gelukkig hadden we onze tuinstoel in veiligheid gebracht... die had huisarrest... Tussen de Hortensia’s bloeit nu het Speenkruid... een niet uit te roeien plantje... En dat wil ik ook niet hoor... uitroeien... hij hoort hier namelijk... op deze plek liggen zijn roots... groeiden zijn wortels... Voordat wij hier kwamen wonen was dit weiland... en groeide het Speenkruid al hier... Hij was er dus eerder dan wij... Daarom laat ik Speenkruid staan waar ze ook opkomen... en natuurlijk ook omdat ik blij word van die fel gele bloemetjes... net als de hommels en bijen... Zodra Speenkruid uitgebloeid is verdwijnt het plantje weer... is er na enige tijd niets meer van terug te vinden... tot volgend voorjaar...

Mieren...

Vond ik een paar weken geleden een pol paars/blauwe bosanemonen onder mijn vlonder... vandaag merkte ik de witte bosanemoon op midden in mijn rozenperk... Hoe komt hij daar nu verzeild... zou je denken...  Nou dat komt dus door mieren... die de zaadjes van dit plantje meenemen naar hun nest omdat er aan dat zaadje een mierenbroodje hangt... Een mierenbroodje is een wit stukje dat bestaat uit suiker... eiwit... zetmeel... vetten en vitamines B en C... een lekkernij voor mieren...Soms breekt het mierenbroodje er onderweg af en valt het zaadje op de grond... en dan groeit er dus een nieuw plantje uit... Mierenbroodjes hangen ook aan zaden van andere planten... zoals maartsviooltje... smeerwortel... sneeuwklokje... ereprijs... zegge... en nog veel meer... Van mij mogen de mieren nog veel meer zaadjes verliezen van de bosanemoon... leuk om tussen de rozen te laten verwilderen...