Al gauw waren vanmorgen de resten van de gisteren gevallen sneeuw weggedooid... Het was een erg korte winterperiode... maar wanhopen doen we nog niet... Het is nog geen maart... Verder was er weinig te beleven in de polder... althans niks spectaculairs... Alle vogels en dieren deden hun eigen ding... eten dus... Het is vandaag dus een heel kort blogje geworden... iedereen een fijne werkweek...!
Nou... de sneeuw die voor vandaag was aangekondigd viel erg tegen... Voor mij dan hé... ik had een pak sneeuw verwacht... van grote vlokken waarin je de ijskristallen kan zien... Ik vond het nu maar zielige... motterige sneeuw... en zeker geen 2 á 3 centimeter dik... Misschien is er op andere plaatsen wel een behoorlijke laag gevallen... maar hier in mijn tuin was het maar een dun laagje suikersneeuw... Maar alles beter dan niets... ik kon toch nog wat sfeerplaatjes schieten rondom ons huis... en kinderen genoten zeker van het dunne laagje... Voor de mensen die toch naar buiten moesten was dit dunne laagje sneeuw natuurlijk geen pretje... maar voor mij was het veel te weinig...
Vanmorgen lag er een dun laagje ijs in de sloot... het wintert dus een ienimini beetje... Wel ijs dus... maar nog geen pret... Vannacht gaat het sneeuwen zegt men... ik ben benieuwd... Zou leuk zijn voor de jeugd morgen... wel sneeuw... en ook pret.... Poes Saar dacht vandaag al veel pret te hebben... Er liepen twee hoentjes in het weiland te foerageren... een ouder met kind... Saar zag dus biefstukjes op poten... en schoof met haar buik over de catwalk richting weiland... Gelukkig zijn hoentjes niet gek en hadden die buikschuiver al snel in de gaten... en vluchtten richting de wetering... Nou had Saar ze zo wie zo nooit te pakken gekregen want ik hield alles goed in de gaten... klaar om naar buiten te hollen om in te grijpen...
We hadden vandaag best een redelijke winterdag... het bleef de hele dag droog... bij ons tenminste... Vanmorgen was ik even in Museum Het Voorhuis... een leeg Voorhuis... met nog steeds de prachtige tentoonstelling “Oranje zal overwinnen”... die bijna nog door niemand bezocht kon worden... Zo Jammer...! Veel hoop dat Het Voorhuis binnenkort weer open gaat is er ook nog niet... Vanmiddag ging manlief wat boodschappen doen voor zijn moeder en zou voor mij gelijk een bos tulpen meebrengen... Ik wil onderhand wel wat lente in mijn huis... Zo gezegd... zo gedaan... de “tulpen” staan inmiddels in een vaas... volgens manlief gele en rode... uit Amsterdam vertelde hij erbij... Echt hoor... het is een schat die lieverd van me... alleen heeft hij geen verstand van bloemen...
Wat begon deze woensdag toch mooi... de morgenstond had echt goud in de mond... En ook al betekent morgenrood... water in de sloot... dat ging niet op voor vandaag... Er was natuurlijk wel water in de sloot... maar vandaag is er niets bijgekomen... Vanmorgen was het zelfs prachtig zonnig weer... Goed wandelweer... maar nog niet voor mijn heup... Ik moet het maar weer langzaam gaan opbouwen denk ik... weer bij het begin beginnen... en niet meer overmoedig worden... Met andere woorden... de rem moet er weer op... We gaan er voor.... Verder was het gewoon een rustige dag... waar eigenlijk niets over te vertellen valt... Op de foto zitten wat wazigheden... dat komt van de weerschijn van het raam... Ik stond namelijk binnen...
Wat een water is er weer gevallen... ik was veel wakker vannacht en hoorde het behoorlijk regenen... Vanmiddag scheen de zon weer en dan ben je die regen zo weer vergeten... Wel vielen er hier en daar nog wat buitjes... meer “daar” dan hier zoals je op mijn foto ziet... Ondanks de regen-dreiging ben ik toch maar weer aan mijn dakramen begonnen... We konden niet meer naar buiten kijken de polder in... en dat na maar een paar weken.... Nu zijn ze weer lekker gezeemd... alle roetdeeltjes zijn er weer af... Ik denk toch... als ik telkens mijn zwarte dakramen zie... dat hout stoken zéér ongezond moet zijn...
De weilanden waar tijdens de zomermaanden de buurmeiden eten en relaxen zijn gekraakt... Omdat de buurmeiden lekker in hun warme stal bivakkeren loopt er nu een kudde schapen in het weiland te grazen... Gelukkig voelen ze geen kou in hun dikke wollen jassen... en kunnen zij in de winter wel buiten blijven... Ze lopen nu nog behoorlijk ver van ons huis vandaan... maar misschien komen ze later ook achter ons huis te lopen... Ik kijk ernaar uit... dat worden een paar gezellige dagen...
