Wat een water is er toch weer gevallen... pijpestelen vielen er vanmorgen... Gelukkig werd het vanmiddag droog... en dus ook wat lichter... En tegen de avond ging de zon zelfs nog even schijnen... wat een feest...! De wolken bloosden ervan... Één van mijn bloglezers appte me dat de lucht zo mooi was en dat ik er maar een foto van moest maken.... Dat heb ik dus gedaan... en hij is nog gelukt ook....
Er valt weinig meer te fotograferen rondom ons huis... althans geen bloemen en planten... Het is gewoon saai in de tuin... Wel heb ik... als ik zo door de tuin loop... weer volop ideeën voor het komende tuinseizoen... volgend jaar... maar dat is al over twee weken... Er moeten planten verpoot worden... struiken gerooid... en hagen veranderd worden... Ook wil ik een stuk tuin gaan afgraven... ik ga de strijd aan het komend jaar met de pispotjes... En dat alles om het tuinieren voor onze ruggen zo gemakkelijk mogelijk te maken... Manlief zou zeggen: asfalt erin... maar ik ben nu eenmaal een natuur-mens... en ik ga voor de vlinders en bijen... Plannen zat dus... maar eerst moet het gaan vriezen... wordt de grond lekker rul van.... Vandaag dus geen buitenfoto... maar eentje van binnen... van een glazen kerstbal... kerstlichtjes en een antieke schaal...
En het is winter... laat die kou nu maar komen... Alles beter dan het weer dat we vandaag hadden... Vandaag hadden we dus de kortste dag van het jaar... een korte... natte... grauwe... donkere dag... Wij hadden om half drie vanmiddag alle kerstlampjes al aan... dat bracht gelukkig wat gezelligheid in huis... Ook buiten was niets te beleven... het enigste waar ik een foto van kon maken was een halve eend...
Deze zondag verliep heerlijk rustig voor ons... Eigenlijk heb ik gewoon niets te melden... alleen dat spreeuwen ook gek zijn op pindakaas... Op mijn voedertafel heb ik een pot vogelpindakaas neergezet voor de mezen... maar voorlopig heb ik nog geen mees gespot... alleen spreeuwen... Maar die mogen ook uit de pot eten hoor... het zijn ook vogels... In mijn tuin geen discriminatie... ook al zijn die spreeuwen hondsbrutaal... schreeuwerig... en vechtersbazen...
Op het ogenblik vallen kerstkaarten regelmatig bij ons op de deurmat... en krijgen we overal waar we komen al de beste wensen voor het nieuwe jaar... Wij kunnen natuurlijk niet achterblijven... maar het sturen van Kerst- en Nieuwjaarskaarten heb ik een paar jaar geleden... toen we ons bedrijf nog hadden... al afgeschaft en het uitgespaarde geld aan een goed doel gegeven...Ook dit jaar stuur ik dus geen kaarten... op een paar na dan... een oude tante en twee kleinkinderen... De rest van onze wensen gaan via social media... zoal blogger... mail... whatsapp... Facebook en Twitter... of gewoon persoonlijk... Bij deze dus onze wensen en bedank ik iedereen vast voor jullie wensen aan ons... Dat alle wensen maar allemaal uit mogen komen...!!
Vanmorgen heb ik mezelf een vrije ochtend gegeven... Na een paar nachten met minimale nachtrust mocht ik vanmorgen lekker lang in bed blijven liggen... Niet dat ik geslapen heb... maar lekker lezen in bed is ook een kadootje... Eigenlijk zonde van mijn tijd... en van het mooie weer... maar ik voel me daar niet meer schuldig over... Jaren geleden wel... want wat zou “men” wel niet denken... zo’n lui wijf... maar nu op onze leeftijd mag alles... er moet en hoeft niets meer... Heerlijk....! In de tuin staat nu de Skimmia in knop... donker roze knoppen waar in het voorjaar de heel licht roze bloemetjes uitkomen... De toefjes met knoppen worden nu druk verwerkt in kerststukken... maar ik blijf van de mijne af... ik vind dat zonde... Besjes komen er later niet aan... dan moet er in de buurt een mannelijke Skimmia staan... voor de bestuiving... Ik heb jaren geleden eens een mannelijk exemplaar gekocht... bleek het uiteindelijk toch een vrouwtje te zijn... Bij mens en dier is het vaak te zien wat de vrouw of de man is... maar bij planten heb ik het verschil nog niet kunnen ontdekken...
Voor half december was het een perfecte dag... het voelde zelfs lenteachtig aan... Vanmiddag heb ik deze foto gemaakt... mooi hé... In een bloembak... die onder het raam van de Theewagen hangt... heb ik vijf Kerstrozen gezet... de mooiste bloeiende bloemen in de winter... Ik moet bij de Kerstroos altijd denken aan het prachtige Duitse kerstlied “ Es ist ein Ros entsprungen” een lied dat al voor 1600 geschreven is door ene Laurentius... Witte bloemen staan voor hoop... onschuld... en reinheid... en omdat Kerstrozen rondom de Kerstdagen bloeien... zag hij de bloem als symbool voor de geboorte van Jezus... De vertaling luidt...
