Bêneweer....

Ik ben inmiddels doodmoe van dit weer... letterlijk en figuurlijk... Ik krijg mijn ene been bijna niet meer voorbij mijn andere been... Ik noem dit dan ook bêneweer op z’n Gouwerjaans... Ik kan natuurlijk gewoon binnen in huis gaan zitten... want daar is het best behaaglijk... maar ik ben een buitenmens... Binnen zitten met alle ramen... deuren en gordijnen dicht is namelijk geen bal aan... Ik zit dus onder een boom... met de ventilator voor mijn snufferd... Ook geen mooi uitzicht natuurlijk... maar ik ben wel buiten... Onze katten vinden het maar niks zo’n herrie- en windmakend geval in de tuin... Ik dacht zelfs even dat Saar de stroom uit wilde zetten...

Thermostaat...

En weer is er een hitterecord gebroken... het houdt maar niet op... Ook de komende week blijft het tropisch... Inmiddels zit de hitte zo erg in mijn lijf dat ik in huis... waar het 25 graden is... het kippevel op mijn armen staat van de kou... Manlief denkt dat mijn thermostaat niet goed werkt... ik denk dat het gewoon de tropische temperaturen zijn en dat dat veel te warm is voor mij... Mijn Hibiscus heeft het wel naar de zin... die staat te shinen in de zon... Ik heb hem zelf nog gezaaid van zaadjes van de Hibiscus die ooit in het tuintje van mijn moeder stond... Nou ja... ooit... volgens mij staat hij nog steeds op dezelfde plek... en wordt hij nu vertroeteld door de nieuwe eigenaar... Hoewel....?

Eigenwijs...

Wat zijn Stokrozen toch eigenwijze bloemen... ze groeien altijd op plaatsen waar jij ze eigenlijk niet wilt hebben...  Bij ons staan ze op straat... tussen de straatstenen... op de openbare weg dus... precies voor onze in-en uitgang van de tuin...  Ik kan ze er natuurlijk uittrekken maar ach... ze zijn eigenwijs... hebben zich uitgezaaid op hun eigen wijze... en daar moet je ook respect voor hebben... Onze bezoekers moeten zich maar aanpassen en er omheen lopen vind ik... Zonde om deze mooie bloemen... waar veel hommels en bijen op af komen... te vernietigen.... Natuur ga ik niet vernietigen om het de mens makkelijker te maken... 

Vermiljoen...

De meeste bloemen in mijn wildebloemen tuintje zijn inmiddels uitgebloeid... ze staan nu zaadjes te maken voor volgend jaar... De Cosmea begint nu pas te bloeien... Ze zijn er in het roze... dieproze... wit... rood en vermiljoen... stond er op het zakje met zaadjes... Vermiljoen... van deze kleur had ik nog nooit gehoord... dus dat heb ik maar even opgezocht... Vermiljoen is een mineraal met rood-oranje pigment... wat gebruikt wordt voor het kleuren van verf... drukinkt... kunststoffen enz... De kleur van de rode baan in de Nederlandse vlag wordt in de wet aangeduid als “helder vermiljoen”... Weer wat geleerd dus... Mijn Cosmea is gewoon dieproze... 

Sterke maag...

 Vanmorgen werden de woekerende waterplanten door het Waterschap verwijderd... De planten werden door een bootje van de bodem losgewoeld en daarna opgeschept en op de walkant gedeponeerd... Met dat woelen door de modder kwamen er ook waterdieren boven drijven... zoals kleine visjes en zelfs kreeften... De kokmeeuwen waren er als de kippen bij om al dat kleine spul te vangen en op te eten... Zelfs de kreeften werden met bast...scharen en al verorbert... Dan moet je toch een sterke maag hebben lijkt mij... 

En het regent...

zonnestralen... Dat liedje zat vanavond in mijn hoofd... toen de zon achter de wolken verdween... De aankomende week gaat het zelfs zonnestralen hozen... het wordt tropisch... en dan zing ik de rest van het liedje van Acda en De Munnik...  Oh..oh..oh... even rustig ademhalen... 

Overgang...

Vandaag was het wat het weer betrof een overgangsdag... zo noemt men dat... een dag tussen wat kouder- en warm weer... Wat mij betreft mag het alle dagen overgangsdagen zijn... vandaag hadden we zon... droog en luchtig weer... Ik ben niet zo van die tropische temperaturen... het wordt voor mij de komende dagen binnenzit-weer... Vanavond de voortuin nog even onkruidvrij gemaakt en de heg geknipt... Het kan maar weer gebeurd zijn... toch...? De jonge fuut op de foto begint gelukkig wat bij te trekken... het lelijke pyama-verenpak verdwijnt langzaam naar de achtergrond... Hij of zij... begint ook al zelf te duiken om visjes te vangen... maar is pa of moe fuut in de buurt bedelt hij nog steeds om eten... Dat is natuurlijk veel handiger dan zelf vangen...