Groen...

Het buitje regen van afgelopen nacht was zeer nuttig... de vele millimeters die zijn gevallen deden ons gazon erg goed... Het lijkt wel of het gras vandaag veel groener is dan gisteren... maar dat kan natuurlijk niet... Regen doet het gewas groeien... en geeft echt geen kleurstof af... Maar toch...  Alles is wel weer lekker opgefrist... Het weer viel niet tegen vandaag... de zon scheen volop... Wel was de wind wat aan de frisse kant... Verder was het een rustige zondag... met het eerste bezoek aan Goudriaan van onze jongste kleinzoon... Door corona mocht hij na zijn geboorte in februari niet meer bij ons komen... Ook zijn grote broer en zijn moeder kwamen mee... Een verre nicht en haar man kwamen nog even aanwaaien... en toen was het al weer avond... 

Gelukt...

Vandaag was een beetje een miezerige dag... maar koud was het niet... We konden toch fijn buiten zitten onder de overkapping... Op ons terras staat de witte Oleander in bloei... gekregen vorig jaar van een lieve buurtgenote... die hem zelf gekweekt had... Ik heb hem in een grotere pot gezet... samen met een eigen opgekweekt exemplaar. Tijdens een reisje naar Spanje had ik zaadjes meegenomen van een rode Oleander die naast de weg groeide...  En wat mij nog nooit gelukt is... Oleanders in de bloei krijgen... is dus nu wel gelukt... Ik denk als dank... omdat ik ze afgelopen winter bij koude nachten steeds weer naar binnen gesleept heb... Eigenlijk ben ik zelfs een klein beetje trots... dat hij nu bloeit...

Landloper...

Jansen heeft een heerlijk bedje gevonden in het weiland... een zacht bedje in vers hooi... en hij ruikt nu ook naar hooi... Heel wat beter dan als hij in een pas bemest weiland gelopen heeft... Jansen is een echte landloper... Het gebeurt regelmatig dat hij dagen zoek is... het is zelfs een keer gebeurd dat hij weken weg was... Uiteindelijk bleek hij bij buurman-boer te bivakkeren... Zodra het koud werd kwam hij weer naar huis... naar zijn mandje bij de verwarming... Nu slaapt hij dus als een echte landloper in het hooi... gelukkig dicht bij huis... Ik kan hem nu in de gaten houden... want ik maak me toch telkens weer ongerust als hij dagen weg blijft... 

Wolken weidevogels...

Als er in elke polder van Nederland zoveel grutto’s en kieviten zitten als in de polder Oud-Goudriaan dan is het dit jaar een goed broedseizoen geweest voor de weidevogels... Ik zie regelmatig grote wolken weidevogels voorbijvliegen... ze vliegen van kamp naar kamp... en ik hoor de hele dag hun geroep... Vooral de kievit laat zich veelvuldig horen... Zelfs in de avond en nacht hoor ik ze... en ik kan er uren naar luisteren... Wat mooi dat grutto’s en kieviten na het broedseizoen bij elkaar komen... en met elkaar foerageren... en zich voorbereiden op hun trek richting het zuiden.. Het zal ook wel met de roofvogels te maken hebben... denk ik... als groep sta je sterker dan alleen... Zeker als ze straks onderweg zijn met z’n allen... dan loeren er zoveel gevaren... Ik zal het dan best missen... hun geroep...

Junior-junior...

Eergisteren heeft buurman-boer senior het weiland naast ons huis weer gemaaid... Gisteren was het gras  hooi geworden en kon het verpakt worden... Het werden grote ronde ballen in zwart plastic... Het hooi is deze winter bestemd voor de eventuele kinderen van de buurmeiden... Biologisch hooi... zonder bacteriën... omdat op deze kamp land geen drijfmest uitgereden wordt... Gisteren werden de ballen “geoogst” door buurman-boer junior... en wat ik begreep uit een bericht van junior deden ook de derde generaties buurman-boeren mee... junior-junior dus... Jong geleerd is oud gedaan... Nu maar hopen dat de derde generatie buurman-boer nog de kans krijgt om dit mooie beroep te kunnen en mogen uitvoeren... Wat moeten we toch zonder boeren... 

Avondmens...

Ik zelf ben op en top een avondmens... Ik krijg pas na de middag de geest om dingen aan te pakken en uit te voeren... En dan kan ik zomaar doorgaan... als het moet... tot laat in de avond... In de morgen moet men ook weinig tegen mij zeggen en geen herrie maken in mijn buurt... ik heb tijd nodig om bij te komen... zeg maar...  Men noemt mij ook wel “ een nachtbraker “... omdat ik altijd heel laat... of eigenlijk heel vroeg... naar bed ga... Het komt wellicht ook omdat ik een “slechte” slaper ben... ik slaap heel licht... kan uren wakker liggen... en word bij geluiden snel wakker... Zo ook vanmorgen... toen de eerste wijkbewoners naar hun werk gingen... Na een toiletbezoek zag ik door het raam de dauw over het weiland liggen... en omdat ik toch wakker was ben ik met mijn camera’tje naar buiten gegaan om wat foto’s te maken... Het is een zeldzaamheid dat ik de de zon op zie komen... maar deze morgen was het bingo... En wat heb ik genoten... 

Smeerlap...

Jammer dat de wind vandaag weer uit het noord/noordwesten kwam... het voelde gewoon fris aan... Buiten zitten bij de wetering was uitgesloten... Nu was dat niet heel erg... de maandagse bezigheden hielden mij toch binnenshuis... Vertelde ik gisteren over de lieve zweefvliegen... vandaag heb ik de Daas op de foto gezet... een grote smeerlap van wel 2 cm. groot...  Dazen steken niet maar bijten... de snuit bestaat uit een tal van mesjes... waardoor hij bij een beet de huid als het ware opensnijdt... Dazen kunnen ook ziektes overbrengen van dier naar mens... Dazen zijn ook heel snel... ze kunnen wel 25 km.p/u vliegen en kunnen hun prooi kilometers lang achtervolgen... Er zijn plus/minus 30 soorten dazen in Nederland waarvan de regendaas en paarden- of runderras de bekendsten zijn... De regendaas zijn die vervelende dazen die je nazitten als je bv. gezwommen hebt... op mijn foto staat de paardendaas... een mannetje... want die leven van stuifmeel... De vrouwtjes leven van bloed... Als je ooit gestoken wordt door een daas en er erg veel last van hebt... moet je een hooikoorts pilletje innemen... anti-histamine... en een doekje met natuurazijn een half uur op de wond leggen... Dan ben je sneller van de ellende af...