Zomer in Zeeland...

Vanavond om kwart voor acht kregen we de eerste regen op onze nieuwe voortent... en wat denk je...? We zaten hartstikke droog... zonder potten en pannen op de grond... zoals bij onze vorige tent... Er was echt geen lekje te vinden... Gelukkig maar... Terwijl we via diverse kanalen hoorden dat er thuis regen viel... in Dordrecht zelfs hééél veel... hadden wij een prachtige zonnige dag... en was de parasol hard nodig...  Zomer in Zeeland dus... Vanmorgen even heerlijk op het strand geweest en natuurlijk gepootje baad... of is het pootje gebaad... Nou ja... gewoon dus met mijn blote voeten in zee gelopen... en de watertemperatuur viel me hartstikke mee... Gelijk maar even de foto gemaakt voor deze blog... hadden we dat vast gehad...

Heimwee...?

Vanmorgen hebben we de caravan weer achter de auto gehangen... en zijn we richting Zeeland gereden... Even weer een weekje rust... niets doen... lezen... en fietsen... We hebben er zin in... Vanmiddag dus voor de tweede keer de voortent opgezet... en ik moet zeggen dat het al beter ging dan de eerste keer... Toch hebben we er alsnog 3 uur over gedaan... met tussenpozen hoor... want was het warm... We zijn allebei zelfs een beetje verbrand... Voordat we vanmorgen wegreden heb ik nog gauw deze foto gemaakt... van onze achtertuin... Stel dat ik heimwee krijg naar “mijn” polder kan ik altijd nog naar deze foto kijken... haha...

Oei...

In de vijver staat nu deze prachtige zuiver witte lelie te bloeien... Zijn naam: de Kafferlelie... Zijn oorsprong licht in Zuid-Afrika... Het woord kaffer is afgeleid van het Arabische woord kafir... wat ongelovige of niet-moslim betekent... discriminatie dus... Het Zuid-Afrikaanse woord kaffer is een minachtend scheldwoord voor de donkere medemens... pure discriminatie dus... In het Jiddisch betekent kaffer: plattelandsbewoner... boer... lomperd... Nou ja zeg... ook dit vind ik discriminatie... Dus waarom deze prachtige maagdelijk witte bloem Kafferlelie genoemd is... is onbegrijpelijk... Maar goed dat hij in de achtertuin staat zodat niemand hem kan zien... In deze gekke tijd zou hij anders zo van zijn sokkel getrokken kunnen worden... 

Tevreden...

Dit keer vanwege andere bezigheden even een heel korte blog... Het was een mooie dag vandaag... na een avond en nacht met flinke onweersbuien en veel regen...  Alles is buiten weer lekker opgefrist... en daar was ik best tevreden over... Mijn foto van vandaag laat zien hoe tevredenheid er uit ziet... 

Vreemdeling... Bladrammenas...

We kregen een zomerse dag vandaag... helemaal voor noppes... zomaar... En zo’n dag betekent voor mij de hele dag buiten bezig zijn... wat rommelen in de tuin... en soms ook even zitten... Vanmiddag kregen we ook een paar buitjes... maar dat mocht de pret niet drukken... In het weiland naast ons huis staat een voor mij vreemde plant te bloeien... Omdat buurman boer met maaien altijd een stukje gras aan de slootkant laat staan... komen daar soms prachtige bloemen te voorschijn... Ik zag al een heel stuk met Kamille staan en ook de bloemen op de foto staan er tussen... Een vreemdeling dus voor mij... die heel veel bijen aantrekt... Na veel uitpluizen blijkt het dus Bladrammenas te zijn... familie van de radijs... maar die meestal gezaaid wordt als groenbemester... Iets met betere mestopname en afgifte... of zoiets... Ik had hem nog nooit gezien... en het is een raadsel hoe hij in het weiland terechtkomt... maar de bijen en hommels zijn er heel blij mee... 

Na regen komt zonneschijn...

Wat een heerlijke avond hadden we vandaag... Vanmorgen regende het en vanmiddag  ben ik nog naar binnen gegaan omdat het wat frisjes was... Maar na het avondeten kwam de zon om de hoek kijken... was het windstil... en heb ik tot half 10 heerlijk buiten kunnen zitten... Je kon merken dat de warme lucht die we morgen krijgen al in aantocht is...  En er was weer zat te zien in de polder...  Samen met mijn katten keken we naar o.a. Jul die trouw op haar eieren zat... ruzie-makende koeien... een al prachtig zingende baby witte kwikstaart... een bunzing in het weiland... en een prachtig ondergaande zon... En dan vergeet ik nog alle andere (water)vogels die voorbij kwamen... Het was weer echt genieten...!

Klaprozentijd...

Het is op het ogenblik echt klaprozentijd... Je ziet ze in bermen op arme grond en in weilanden... en in mijn tuin staan ze gewoon in het grind en zelfs op straat... Vorig jaar uitgezaaid door hun voorgangers... en nu staan ze hier in alle soorten en maten... Sommigen nog in de knop... kapotgewaaide... uitgebloeide... en alleen nog zaaddozen... De hommels hebben de grootste lol in al die klaprozen... ze dollen door de afgevallen meeldraden... ze snoepen van de laatste nectar op de kale bol... en zoemen en brommen er lustig op los... Het is een lust om naar te kijken... soms hoor je ze zoemen maar zie je ze niet... het blijkt dat ze dan onder de afgevallen meeldraden zitten... zo leuk... Ik kan er geen genoeg van krijgen... van die hommels... maar natuurlijk ook van de klaprozen...