Mos...

Vandaag was het tuinvogelteldag... ik heb het vanmiddag even geprobeerd... te tellen dus... Nou het was hopeloos... hoe kon ik weten welke koolmees ik wel of niet al geteld had... ze hadden allemaal dezelfde jas aan... er was geen verschil te zien... Er was echt geen doorkomen aan... en ben maar gestopt... Ik vraag me echt af hoe andere mensen dat doen... Op de foto mijn sneeuwbalstruik die helemaal onder dit gele spul zit... Elke tak is bedekt met korstmos... en wel met het Groot-dooiermos... Ik dacht altijd dat korstmossen alleen op dood hout groeiden... maar mijn struik is springlevend... loopt zelfs al uit... Het blijkt dat het algemeen voorkomt in gebieden waar intensieve veehouderij voorkomt... en heeft te maken met ammoniak... substraten... en allerlei stikstofverbindingen... Groot-dooiermos kan zelfs groeien op beton... asfalt... klinkers...asbest... enzovoort...  Bezorgen mijn buurmeiden toch nog wat moois... ondanks alle negatieve berichten over hen... want ik vind dit mos prachtig...

Verwennerij...

Eigenlijk is het best goed weer voor de tijd van het jaar... het is droog....bijna geen wind... en ik kan de polder inkijken... Het viel me op vandaag dat de eenden al zo in de weer zijn... er wordt al gevochten om een vrouwtjeseend... en de paartjes worden gevormd... Dit paartje is waarschijnlijk bekend in onze tuin en in mijn vijver... want ze gingen na een bad in de vijver rechtstreeks richting hun oude nest onder de haag... Even kijken of alles nog in orde is... of het straks weer gebruikt kan worden... Ze moeten in maart maar terugkomen... als ook ik het nest geïnspecteerd heb... en er hooi bij gelegd heb... Wat worden ze toch weer verwonnen...!

Het is een jongen...

Vandaag kwam langzaamaan de zon weer even te voorschijn... Hij is er dus nog...! Vanmiddag hadden we onze vaste breicafè-middag en mochten we kennis maken met Goudriaans nieuwste inwoner... Het is een jongen... en hij heet Teun... en is de puppy van één van onze handwerkdames... Vandaag was hij ons kraambezoek en daar horen natuurlijk beschuit met muisjes bij... die hij zelf meebracht... Terwijl wij genoten van dit lekkers bij de koffie en de thee... deed Teun zijn middagdutje... Wat een lekkere wollebol is Teun toch... zijn oorsprong ligt geloof ik in Australië... want dat woord komt in zijn merknaam voor... Zijn baas wil hem misschien opleiden tot bejaardentehuis hond... kroelen met bejaarden dus... Waarschijnlijk komen wij hem daar dan wel weer tegen... over enkelen jaren...

Hoop...

Wat en dag vandaag... het was druilerig... grauw... mistig... smerig koud... en chagrijnig weer...  Een blijf-in-je-bed-diep-onder-de-dekens-blijf-D ag... Helaas kan dat natuurlijk niet... plichten roepen... Vandaag dus ook een saaie foto... maar wel één met veel hoop... Sneeuwklokjes in de knop... voorjaarsbloemen die ons vertellen dat er best wel mooie dagen aankomen... over een paar weken... Morgen ga ik er een paar plukken en binnen zetten... en dan maar hopen dat ze opengaan...

Grijze dinsdag...

Tja... en dit was vandaag mijn zicht op de polder... Niets te zien dus... dus valt er ook weinig te bloggen vandaag... Was het gisteren blue monday... vandaag was het dus grey tuesday... De mooi vertakte boom op de foto viel me vandaag pas op... bij helder weer valt hij niet op... op de achtergrond staan er dan meerdere bomen... Maar vandaag stond hij daar dus zielig alleen midden in het weiland in de mist... Je zou hem bijna even gaan knuffelen... Het is tenslotte vandaag National Hugging Day... oftewel knuffeldag...

Vreemde vogel...

Vandaag was het Blue Monday... de saaiste... vervelendste... deprimerendste maandag van het jaar... Ik heb er eigenlijk niets van gemerkt... Het was vandaag niet saai vond ik... niemand in mijn omgeving was vervelend... zelfs het weer niet... en ik was zeker niet depri... Afschaffen dus dat Blue Monday gedoe... alleen al de melding dat het vandaag de deprimerendste dag is... zorgt ervoor dat sommige mensen nog meer in de put gaan zitten... Op de foto een heel vreemde vogel... ik zou er een quiz van kunnen maken... dat jullie moeten raden... want wat is dit een gekke foto... Maar het beest is een doodgewone witte reiger... die mij recht aankeek... met zijn lange snavel precies voor zijn nek... ik vroeg mij af: zouden er al drie D fotocamera’s bestaan... zo ja... dan ga ik sparen...

Lachen

Ik raad iedereen aan om in dit saaie seizoen... wat de tuin betreft... één of meerdere bakken of potten met winterviolen in de tuin te zetten... Winterviolen zijn er in verschillende kleuren bij tuincentra te koop... en ze vrolijken deze wintermaanden echt op... Het zijn zeker geen koukleumen... een nachtvorst zegt hun helemaal niks... bij strenge vorst trekken ze zich wat terug richting de potgrond... maar zodra het warmer wordt staan ze zo weer overeind... als of er niets gebeurd is... en bloeien ze gewoon verder... Ik hoef de potten en bakken met violen dus voor vannacht niet binnen te slepen... omdat ze nachtvorst opgeven... want daar lachen ze gewoon om...