Meizoentjes...

Met dit zomerse weer in april komen de meizoentjes in grote getalen te voorschijn... vooral in bermen en weilanden zijn ze nu te zien... Wij kennen ze als Madeliefjes... de Latijnse naam is Bellis wat eeuwige schoonheid betekent... De Nederlandse naam is mogelijk afkomstig van maagde-lief... omdat het bloempje vroeger in verband werd gebracht met de maagd Maria... dus heel toepasselijk op deze Goede Vrijdag... Het plantje was als afbeelding al te zien op een oude stadspoort in Babylon... 575 jaar voor Christus...In Keltische sagen wordt de bloem de magische eigenschap toegedacht dat het de groei kan stilleggen... zodat je altijd kind blijft... ( Jammer dat het niet geldt voor de groei in de breedte ) Madeliefblaadjes zijn goed te eten... zeker door een salade... en de bloemknopjes kunnen in het zuur ingemaakt worden en als kappertjes gegeten worden... Vroeger maakten wij kettingen en kransjes van madeliefjes... nu zie je dat niet vaak meer... niemand wil geen meizoentjes meer in zijn gazon...

Knobbel...

Enkele jaren geleden heb ik een rozentak met touw vastgebonden aan de schutting... Voor eventjes maar want later zou ik hem wel beter vastzetten... zo als het hoort... met rekbaar binddraad... Maar ik ben dat glad vergeten... want inmiddels is het een dikke rozentak geworden... met een knobbel... waaronder het touw vastgegroeid is... De roos wilde groter groeien natuurlijk... en is gewoon over het in de weg zittende touw gegroeid... Wat is zo’n roos toch slim en sterk... niets of niemand houdt hem tegen... blijkt nu... Ik heb geprobeerd het touw eruit te krijgen maar dat is maar gedeeltelijk gelukt... Een wijze les voor mij... niets meer uitstellen... maar gelijk doen wat gedaan moet worden...

Afscheid...

Het meest vervelende van ouder worden is dat je steeds meer afscheid moet nemen van mensen die bij jouw leven hoorden... dat je steeds vaker bij open graven staat... Ook vandaag was zo’n dag... afscheid nemen van een lieve nicht... die net als alle "Grôôtjes" (onze familienaam is de Groot) van bloemen en de natuur hield... Dat bloemen-gen schijnen we van onze opoe te hebben geërfd... Ik heb onze opoe nooit gekend... maar deze oudere nicht wel... Zij vertelde mij eens dat opoe een prachtige bloementuin had... en in de oorlog voor de bruidjes in Goudriaan de bruidsboeketten maakte van bloemen uit haar eigen tuin... Mijn nicht schilderde ook prachtige aquarellen van bloemen... één van die schilderstukken was ook afgebeeld op haar rouwkaart... Voor de verjaardag van mijn moeder maakte ze eens een aquarel van een molen... die nu bij ons in huis staat... Sinds deze week is dit schilderij voor mij nog waardevoller geworden dan dat het al was... Een prachtige herinnering aan haar...

Rooie Ribes...

Nog zo’n lentebloeier... de Rode Ribes... Vroeger stond hij bijna in elke tuin... perk en park... Tegenwoordig is hij niet heel erg meer in trek om in tuinen aangeplant te worden... Dat komt door de geur van de bloemen... niet iedereen is gecharmeerd  van deze kenmerkende  zoete kattenpis geur... maar het trekt wel veel bijen en hommels aan...  De struik komt van nature voor aan de Amerikaanse westkust... Hij wordt ook wel siertrosbes genoemd... na de bloei kunnen er zwart-blauwe bessen aan de struik komen... De struik groeit op bijna elke grond en kan goed tegen zeelucht en luchtverontreiniging... met andere woorden: hij is bijna niet kapot te krijgen... Zelf heb ik hem ook niet in de tuin staan... ik heb de foto in de tuin van mijn dochter gemaakt omdat ik de kleur en de bloemetjes zo mooi vond...

Longkruid...

Vandaag weer een blogje over de tuin...( afgelopen zaterdag had ik helaas geen tijd om een foto te maken en ik was na een lange dag bij museum Het Voorhuis te moe om te bloggen... ) Vanmiddag was het weer een heerlijke zonnige tuinwerkmiddag... Wel jammer dat er behoorlijke vorstschade te zien is... de nieuw uitgelopen rozenblaadjes zijn zwart geworden en ook de hortensia’s hebben zwarte randjes aan de verse bladeren... Zelfs de primula’s hebben geleden... ik heb ze vanmiddag flink onder handen genomen en alle aangetaste bladeren en bloemen verwijderd zodat de knoppen nu alle kans krijgen om uit te komen... Inmiddels is ook het paarse Longkruid in bloei gekomen.... en ook deze plant is nog een overblijver van mijn wilde tuin... Er is bij het ontruimen toen toch een stukje wortel blijven zitten en daar is nu weer een plant uitgegroeid... Hij staat niet in de weg dus laat ik hem maar staan... tot hij uitgebloeid is... Dan knip ik hem kort om meeldauw in de tuin te voorkomen...

Jut en Jul...

O...oh... door de oostenwind werd het koetennest van Jut en Jul uit elkaar getrokken en door de golven meegenomen... Weer pech dus... ze leren het ook nooit... Men man en macht... Jut en Jul dus... werden alle takken en bladeren weer opgedoken en meegetrokken naar de oorspronkelijke plek... Het koste hen uren om van de restanten weer een nest te maken... Ik had zo’n meelij met hen... ik had ze wel willen helpen... maar je moet de natuur zijn gang laten gaan... Ooit zullen ze het moeten leren om een stabiel nest te maken... Ze zijn ook al volop aan het paren.... ik ben benieuwd of het nest klaar zal zijn als Jul haar eerste ei kwijt moet...

Jaloers...

Wat een mooi... droog... en zonnig weer blijft het toch... maar wat blijft het toch koud... De dader is de noord/oostenwind... die de kou uit Siberië naar hier blaast... Heel vaak blijft de wind uit het noorden waaien tot de langste dag... in mei hebben we daarom de ijsheiligen nog... In de zon en uit de wind was het wel lekker... maar rondom ons huis is daar geen plekje van te vinden... Jansen... onze kat... had wel zo’n plekje gevonden... In het weiland... onder de brug... lag hij heel de middag te soezen... om jaloers van te worden...