Nederig...

Vandaag wisselden zon en felle buien elkaar af... verschenen er regenbogen aan het firmament... en zag de tuin een keer wit van de hagelstenen... Toch heb ik nog even buiten gezeten want als de zon scheen was het best aangenaam... De blauwe druifjes hadden geen last van het wisselvallige weer... maar de anemoontjes bogen hun hoofdjes en vertikten het om hun blaadjes open te vouwen... en gelijk hadden ze... ik laat me ook niet nat regenen... De blauwe druifjes staan bij ons in het grind... op een onmogelijke plek... half onder De Theewagen... Hoe ze hier terecht zijn gekomen weet ik niet... jaren geleden zag ik ineens rare sprieten in het grind staan... Onkruid dacht ik... dus heb ik de sprieten eruit getrokken... Het volgende jaar kwamen er weer sprieten tevoorschijn... wel meer dan dat jaar ervoor... en toen kreeg ik argwaan... En inderdaad... later kwamen er soort speren tevoorschijn met allemaal kleine blauwe bolletjes eraan... Blauwe druifjes dus... een heel oud plantje...die in het jaar 1600 al beschreven werd in botanische geschriften... De plant staat symbool voor bescheidenheid en nederigheid... omdat je door de knieën moet om ze te bewonderen... Daarom staan ze bij de meeste mensen op tafel... denk ik... Om de foto te maken ben ik wel door de knieën gegaan...  ik voel me namelijk heel nederig bij wat de Natuur ons schenkt...

Groeizaam...

Toen vanmiddag de zon nog scheen zag ik deze roofvogel hoog in een boom zitten... Hij zat boven een nest... te wachten op de bewoners... of misschien was het zijn eigen nest wel...  geen idee... Volgens mij was het een buizerd... maar zeker weten doe ik het niet... dat witte streepje boven zijn oog bracht mij in verwarring... met een kiekendief...  Wie het weet mag het zeggen... Hij heeft er zeker een half uur gezeten... Aan het eind van de middag verdween de zon achter de onweersbui die zich aanmeldde... het werd zo donker dat ik rond vijf uur het licht aan moest doen om te koken... De regen viel met bakken uit de lucht... de katten doken ineen bij de donderslagen... en ook in de tuin gingen de solarlampen aan... Later ging de regen over in een mals groeizaam regentje... en werd het windstil... Je hoorde bijna het gras en de planten juichen en groeien... vooral mijn pas aangeplante rozen en lavendel genoten...

Vijverplanten...

Ook van mijn witte Camellia ging vandaag de eerste bloem open... Vorig jaar als potplant van iemand gekregen... na de bloei in de volle grond gepoot... en zie hier het resultaat... Vandaag waaide het te hard om de buitenklussen die op ons lijstje voor vandaag stonden uit te voeren... Zo wie zo was vandaag buiten werken geen doen... de hooikoorts sloeg in alle hevigheid toe... We zijn dus vanmiddag maar naar de Intratuin gereden... om nieuwe vijverplanten aan te schaffen... en om een bakkie thee en koffie te doen... Wat zijn waterplanten toch duur... rond de 10 euro per stuk... Vroeger haalde ik ze zelf uit de polder... maar ik ben nu te oud om een schouw te jatten van de molenaar om in het boezemland kivietsbloemen en meiklokjes te gaan zoeken... Vanavond heb ik de aankopen in de vijver gezet... fijn om na het eten... door de zomertijd... nog in de tuin te kunnen rommelen...

Zonnig plekje...

Na een bewolkte ochtend klaarde het vanmiddag op... maar door de noord-oosten wind bleef het behoorlijk koud... Het was lastig om een zitplekje... in de zon en uit de wind... in onze tuin te vinden... Toch heb ik nog even een boek kunnen lezen buiten totdat het toch te koud werd... Het lekkerste plekje was pal tegen de schuur aan... en dat had onze jeweetwel kater Jansen snel in de gaten... Die vleide zich neer op de kast... naast de bak met viooltjes... voor zijn middagdutje... Eigenlijk was ik een beetje jaloers op hem... en op het warmste plekje... maar om nu zelf op de kast te gaan zitten vond ik te ver gaan... Voor mij werd het dus binnen zitten bij de CV...

Bloesemtijd...

Zo... de tuin is helemaal klaar... alle onkruid is eruit... alles is gesnoeid... de wilde bloemen zijn gezaaid... planten verpot... de schuur opgeruimd... en heel veel overbodige rommel weggegooid... Maandag nog één keer naar de stort rijden... en het mooie weer mag komen... Hoewel... vandaag was  weer een prima lentedag hoor... de hele buurt was buiten bezig met tuinieren en autowassen...  Sinds vandaag staat mijn kersenboompje in de bloesem... prachtige witte bloemetjes met heel veel meeldraden met aan het eind bolletjes geel stuifmeel... De bijen waren al druk bezig met waarvoor ze op deze wereld gezet zijn... bestuiven... zodat wij straks weer kersen kunnen eten... Ook mieren kropen over de bloesem... maar wat die daar deden... geen idee...

Top dag...

Wat een top dag vandaag... de hele dag scheen de zon... een tuinwerkdag dus... Ik ben heel de middag aan het stoeien geweest met de hogedruk reiniger... Voor de buren misschien niet zo prettig... die herrie van het apparaat... ( ik weet niet of ze wel buiten zaten ) maar ik heb genoten... want ook ons ontbijtterras op het oosten is weer klaar voor gebruik... Morgen nog de zijtuin opschonen... en inzaaien... en dan zijn de grootste klussen geklaard... Daarna is het een kwestie van bijhouden... en genieten van het zitten in de tuin...

Speenkruid...

Hier istie dan... het eerste bloeiende speenkruidje in mijn tuin...  Mooi hè... ik heb hem uitvergroot... zo kan je hem eens goed bekijken...  De bloem heeft meestal 8 tot 12 kroonbladeren... ze staan zeg maar twee rijen dik... en in het midden zitten de meeldraden... Speenkruid vermeerderd zich op twee manieren... door bestuiving en onder de grond door kleine knolletjes... die op spenen lijken... vandaar de naam... Hij werd vroeger ook wel katteklootjes genoemd... en is lid van de ranonkelfamilie... waartoe ook de boterbloem... de dotter... de anemoon... de akoniet en 2000 andere nichtjes en neefjes behoren... De ondergrondse knolletjes schijnen goed te werken tegen aambeien... en de ongeopende bloemknopjes zijn heerlijk als je ze net als kappertjes in de pekel zet... Na de bloei verdwijnt de plant boven de grond... de knolletjes onder de grond vermeerderen zich... zodat ze overal in je tuin het volgend jaar te voorschijn komen... Ze zijn niet uit te roeien... zelfs niet na 35 jaar... Ik wil ze zo wie zo niet uitroeien natuurlijk...ook speenkruid is met een bepaald doel op de wereld gezet... Als je speenkruid ziet... dan weet je dat het lente is...