Terugblik...

Er was vandaag buiten niets om op de foto te zetten... helemaal niets... De achtertuin is kaal en de voortuin is een bende en leeg... Vanmiddag had ik ook geen tijd om naar buiten te kijken... om polderdieren te spotten... Geen foto’s dus vandaag... Maar... ik heb nog wel foto’s van vorige jaren... met blog... De Stokroos is van deze dinsdag 2017 en de bevroren blaadjes van deze dinsdag 2016... Wat een tegenstelling... Het is dus echt waar... het gezegde... Het kan vriezen of dooien...

Somber...

Het was een sombere donkere maandag... om 16.00 uur had ik al een lampje aan... Tijd om er aan te ergeren had ik niet... ik had vandaag een sopdag... Het was weer tijd om de benedenverdieping schoon te maken... en ik haat dit domme werk...  Want volgende week moet het weer gebeuren... Ik snap niet dat er mensen zijn die huishoudelijk werk geweldig vinden... die er helemaal voor gaan... Gelukkig zijn we allemaal niet hetzelfde... Tussen wat vuile emmers sop door heb ik deze foto gemaakt... de vinken zijn weer terug in onze tuin... Alles wat de andere vogels van de voederplank laten vallen... scharrelen de vinkjes bij elkaar... Het vinkje op de foto is een mannetje... de vrouwtjes zijn wat somberder van kleur... grijs-groen... en hobbelden wat achter de mannetjes aan... Op gepaste afstand... dat wel... de restjes van de restjes waren voor hen...

Waan...

Zodra de weerman nachtvorst op geeft... loop ik weer te slepen met potplanten die niet van kou houden... ‘s Avonds naar binnen... en overdag weer naar buiten... een heel gedoe ... Dat was ik dus al gauw behoorlijk zat en daarom liet ik de laatste dagen de planten gewoon maar in de kamer staan... op de vloerverwarming... Planten hebben dat al snel door... dat ze lekker warm staan... want vanmorgen stond ineens mijn Afrikaanse Iris in bloei... Die dacht waarschijnlijk dat hij geremigreerd was... dat hij terug gegaan was naar het land van herkomst... Zuid-Afrika... want daar begint nu de warme zomer... Ik laat hem maar in die waan en ga een grote pot op zoeken om hem in te zetten... zodat hij deze winter in de kamer kan blijven staan... Ik vind het wel gezellig een zomerbloeier in de winter... 

Geveld...

De herfst betekent dat de bladeren vallen... ook van de berk in onze tuin... Helaas is de berk deze week zelf ook gevallen... Tuinman Gerard heeft hem om moeten zagen... hij werd veel te hoog en de stam duwde de beschoeiing weg... Hij was uit zichzelf opgekomen uit een zaadje onder De Theewagen... en omdat het daar donker was is hij met een bocht onder De Theewagen uitgegroeid richting het licht... en dat is hem uiteindelijk fataal geworden... Als de beschoeiing het zou begeven zou De Theewagen misschien de sloot ingekiept zijn... dan hadden we Smit-Tak in moeten schakelen om De Theewagen te bergen... Uit voorzorg is hij dus geveld... jammer hoor... want nu heeft die sperwer... die hier rond vliegt... helemaal ruimbaan om mijn tuin in te vliegen... Er staan nu nog twee tamme kastanjebomen... die moeten nu even heel hard doorgroeien om die aanvliegroute te blokkeren... Dat wordt dus heel veel boomknuffelen en praten voor mij...

Grof geschut...

Gisteren heeft tuinman Gerard de buxus eruit gerooid... met grof geschut... Er moest een kraantje aan te pas komen om onze ruggen te sparen... De wortels zaten behoorlijk diep... maar ja... dat mag ook wel na 30 jaar... Ik heb ze toen allemaal eigenhandig in de grond gepoot... langs een gespannen draad... om ze goed recht te krijgen... 30 jaar lang heb ik ze gekoesterd... mest en water gegeven... en laten snoeien... en dan komt er zo maar een vervelend vlindertje die er eitjes op afzet ... waarna de rupsen de buxus kaal vraten... 30 jaar geleden had niemand ooit van de buxusmot gehoord... zelfs 5 jaar geleden niet... en nu is het een plaag geworden... Geen idee waar ze vandaan gekomen zijn... hoe ze hier gekomen zijn... en wie hier achter zit... De Russen... Chinezen.... Noord-Korea... of Trump...?   We zullen het nooit weten... ze geven zeker niet toe...

Vangst...

Vanmorgen zag ik weer eens een blauwe reiger... Het lijkt wel of er tegenwoordig meer zilverreigers dan blauwe reigers in de polder zitten... Deze reiger was aan het vissen uit het slootje naast ons huis... En hij had nog beet ook... en hoe... Hij haalde zo een snoek uit de sloot... zonder aas... Gewoon met zijn blote snavel...  Hij legde de snoek eerst in het gras... om hem later goed beet te kunnen pakken om hem zo in zijn lange nek te laten glijden... met huid en schubben... Ongelofelijk...!  Hij heeft daarna heel lang... met een dikke nek... in het weiland gezeten... Ik denk dat hij gewoon te zwaar was om op te stijgen... 

Duur...

In de tuin valt er weinig meer om op de foto te zetten... Gelukkig heb ik na een verjaardag... in huis... bloemen genoeg om te fotograferen... Zoals deze Pluis-Chrysant... één van mijn favorite winterbloemen... Hij heet Tom Pearce Red... en is voor telers de meest bewerkelijke bloem die er bestaat... Er zijn 7 maanden voor nodig om van een klein chrysantenstekje tot een volwassen " pluizer " te komen... Als de stek zes of zeven uitlopers heeft begint voor de kweker het ambachtelijke werk... het toppen... Met de hand worden de uitlopers verwijderd op twee of drie mooie takjes na... Daarna mogen ze doorgroeien tot ze ongeveer 60 cm hoog zijn en er een mooi knopje te zien is... En dan begint het "pluizen"... elk extra zijtakje moet met de hand verwijderd worden... totdat het enige kostbare knopje kleur krijgt... Over de knop gaat dan een plastic zakje... en als de bloem groot genoeg is wordt hij geoogst...  Dit tijdrovende werk moet wel betaald worden... daarom zijn deze Chrysanten best wel duur als je ze koopt... Maar als ik bedenk wat een werk de teler er aan gehad heeft... dat hij deze bloem diverse keren in zijn handen gehad heeft... dan heb ik de prijs er wel voor over...