Voeren...

Sinds gisteren voer ik de vogels weer... Ik vind het toch zo gezellig al die vogeltjes die komen eten... ik kan er uren naar kijken... Helaas ontbreekt mij de tijd daarvoor... maar tijdens bakkiestijd geniet ik er dubbel van... De foto is wat flets.... dat komt omdat het heel lastig fotograferen is door het raam... de ruit weerspiegelt heel erg en ze zijn ook niet erg schoon aan de buitenkant... De eerste vogels die op de zonnepitten en vogelvoer afkwamen waren de koolmezen... Ik was nog niet binnen of ze waren er al... alsof ze het ruiken...  Later zag ik ook al vinken en een winterkoninkje... Een sperwer had al weer snel in de gaten dat ik de vogels weer voerde... maar gelukkig hangt de voederplank in een boom waar de vogels in kunnen schuilen... maar te vertakt is voor de sperwer ...  Dus na een scherp gefluit van een koolmees vlogen alle vogeltjes de boom in... en had de sperwer het nakijken... 

Lachwekkend...

De eenden zijn inmiddels aan mijn malusappeltjes begonnen... de appeltjes van de onderste takken zijn al opgepeuzeld en nu proberen ze de hoger groeiende appeltjes te pakken te krijgen... En dat valt niet mee... want heeft u wel eens een eend zien springen...?  Dat is dus geen gezicht... het is gewoon lachwekkend...  Ze zetten zich af met hun flappoten... maar erg hoog komen ze niet... Als ze 10 cm van de grond komen is het al veel... Ze proberen ook om opstapjes te vinden... zoals op de foto... om bij de appeltjes te komen... Ik hoop maar dat ze veel blijven oefenen met springen en steeds hoger kunnen komen... dan kan ik ze wellicht aan een circus verkopen... want een lachwekkende circusact is het zeker... 

Beperkt...

Als een bloemenkenner deze bloem zou zien... zou hij of zij er een zware dobber aan hebben om deze bloem te determineren... Ik weet dat het een leeuwebek zou moeten zijn omdat hij aan de leeuwebekplant groeit... maar hij lijkt er totaal niet op... Door de droogte... denk ik... is hij niet helemaal uit de verf gekomen...  Hij is beperkt... zeg maar... in mensen taal...  Ook beperkingen komen dus voor in de planten- en dierenwereld... Toch vind ik de bloem nog steeds mooi hoor... net als de beperkten in de mensenwereld...  Door het mooie kleurverloop lijkt hij op een roosje... en rozen zijn de mooiste bloemen die er bestaan.... toch...?

Rustig...

Het was vandaag een rustige zaterdag... heerlijk... Omdat manlief nu pensionada is hoeven we niet meer op zaterdag de boodschappen te doen... Vrijdagmiddag  is nu onze boodschappenmiddag geworden... en dat scheelt een slok op een borrel... We konden de auto nu rustig parkeren... het was helemaal niet druk in de supermarkt... alle schappen waren goed gevuld... en de pinautomaat gaf geld in plaats van een melding dat hij buiten gebruik was... met andere woorden... ik ben leeg.... Op deze rustige zaterdagmiddag heb ik heerlijk in de tuin gewerkt... want het onkruid blijft maar groeien... en bladeren blijven maar vallen... De meeste éénjarige potplanten zijn nu echt wel uitgebloeid en zijn dus afgevoerd... Alleen de begonia’s en de viooltjes staan er nog mooi bij... Daarom mochten vandaag... als beloning... de viooltjes op de foto...

 

Fantasie...

Buurman boer bereidt zich voor op de herfst... Vanmiddag was hij bezig om modder uit de sloot op het weiland te spuiten...  zodat de sloot... als het ooit nog een keer gaat regenen... meer water kan opslaan... Ik vind dit altijd een prachtig gezicht... ik zie namelijk altijd mooie figuren in die opvliegende modder... net zoals je dingen in wolken ziet... Op het moment van het maken van deze foto... zag ik in de modder een super grote eend die achter de trekker aanvloog... met daarachter mini meeuwen die met de eend meevlogen....  Mijn fantasie sloeg dus op hol... maar oh... wat is dat toch leuk... 

Blijvertje...

Ik had hem al weg willen gooien in de groene kliko... maar de kliko was vol... Over twee weken zou hij wel aan de beurt komen... Hij was uitgebloeid en had bijna geen blaadjes meer... Nu ik hem vanmiddag beetpakte bleek dat hij weer was gaan bloeien... en nieuwe blaadjes gemaakt had... zelfs op de aller doodste takken kreeg hij weer uitlopers... Hij is eigenlijk onooglijk om te zien met die kale takken en mini blaadjes... maar de bloemen zijn nog prachtig... en ze geven nog wat voedsel aan de allerlaatste bijen die er nog zijn... Ik heb de plant weer terug gezet... hij mag nog een paar kliko-rondes blijven staan...

Doe-het-zelver....

Het eerste wat mij opviel toen ik vanmiddag uit de auto stapte was dat het in Goudriaan ook herfst is... De hele afgelopen week heb ik in de bossen geen paddestoel gezien... en thuis in Goudriaan werd ik verwelkomt door deze Coprinus comatus... ofwel de Geschubte Inktzwam... Deze zwam komt steeds talrijker voor in Nederland vanwege overbemesting... Hij komt als een soort wit ei uit de grond en is bedekt met vezelachtige schubben... Als hij groter groet spreidt de klok zich uit en wordt dan de hoed en wordt de steel... ook wel stoel genoemd... zichtbaar... Nog later scheurt de hoed vanaf de rand in en vervloeit tot zwart... net zo lang totdat alleen de steel nog over is... Het zwarte spul dat er afdruipt is dus soort inkt waarin de sporen zitten... Bij de meeste zwammen en paddestoelen worden de sporen door de wind verspreid... deze aparteling is een doe-het-zelver... Ik vond het heel bijzonder dat ik deze zwam in bijna al zijn metamorfoses op de foto kon zetten... en dat gewoon in Goudriaan...