Teunisbloem...

Tijdens onze fietstochten over de Brabantse heidevelden komen we regelmatig Teunisbloemen tegen... Logisch natuurlijk... want ze groeien graag op arme grond... zandgrond dus... De Teunisbloem is familie van het Wilgenroosje... die weer van natte voeten houdt... en dus in de Alblasserwaardse polders te vinden is... De plant is een nachtbloeier... tegen de schemering vouwen de knoppen zich binnen enkele minuten open tot deze prachtige felgele bloemen... Nachtvlinders zijn dol op hun nectar... De volgende dag verwelken de bloemen... maar tegen de avond gaan nieuwe knoppen weer open... Hij bloeit van juni tot november... Na de bloei komen de zaaddozen te voorschijn... en één zaaddoos bevat wel 200 zaadjes... waaruit een kostbare olie gewonnen kan worden... die vooral helpt tegen ontstekingen... Teunisbloemolie is tegenwoordig bij alle drogisterijen te koop... en heilzaam tegen heel veel kwalen en pijntjes... Ik zou zeggen... gewoon kusje er op... dat helpt ook altijd...!

Mert...

Wat boffen we het toch met dit weer... vanmiddag weer lekker gefietst door bos en hei... En dan kom je in een dorp waar een " boerenmert " is... Dan kom je echt de gekste dingen tegen... een hond voor de kar... een pastoor die niet van de vrouwen af kan blijven... een paard met wollen kniekousen... en een politieagent met een pofbroek en laarzen... lopend naast zijn fiets... Allemaal vooroorlogse taferelen... maar zo leuk.... Er was nog veel meer te zien in dit gekke... gezellige Brabantse land... maar mijn camera’tje gaf er de brui aan... batterij vergeten op te laden... Jammer...!

Ontbijttijd...

Vanwege verplichtingen... eerder gedane afspraken... een condolatie... de opening van de nieuwe expositie in Het Voorhuis... en een feestje... zijn we even een paar dagen thuis... Maar zondag vertrekken we weer hoor... Er schijnt nog een zomerse week aan te komen... en die willen we nog even meepikken... Vanmorgen werd ik in mijn eigen polder wakker en zag dit tafereel... een buizerd bij zonsopgang... zittend op een paal... kijkend naar een paar kieviten die op het weiland hun ontbijt aan het zoeken waren... Waarschijnlijk zag de buizerd in hen zijn eigen ontbijt...  Ook een zilverreiger was op jacht... En dan die grondmist en die geur van de morgenstond... Ik vraag me nog steeds af waarom het overdag nooit zo lekker ruikt als ‘s morgens vroeg...  Zou het komen omdat mijn uitgeslapen verse neus nog geen andere geuren geroken heeft... Ik heb werkelijk geen idee...

Grensoverschrijdend...

Vandaag weer een heerlijke fietstocht gemaakt door de bossen en over de hei... Wat is Nederland toch mooi... ook in Brabant... We fietsten door een bos met " grove dennen " die al in 1882 aangeplant werden... Echte ouwe knarren dus... En ineens sta je voor een bord waar België opstaat... Vroeger dacht ik altijd dat bij de grens het ene land ophield en het andere land begon... Dat is ook zo... maar natuur heeft daar geen boodschap aan... die groeit gewoon grensoverschrijdend door... Natuur heeft schxxxxdt aan grenspalen... Die grenspalen zijn trouwens best apart... België werd in 1830 onafhankelijk en heeft vanaf 1843 zijn grenzen afgebakend met grenspalen...De grens met Nederland telt 401 van deze palen...  Dit is dus paal 197... waar manlief in België staat en mijn zwager in Nederland... 



Cultuur...

Vanmiddag hebben we een bakkerijmuseum bezocht... waar deze met takkebossen gestookte broodoven staat... waarmee nog steeds een paar keer in de week "ambachtelijk brood" gebakken wordt... Het graan wordt in de eigen korenmolen gemalen tot meel en door simpele toevoegingen en handelingen worden er diverse broden van gebakken... Elk brood... bruin... wit... volkoren... tijger... knip... meergranen... waldkorn... enz. wordt van de zelfde tarwekorrel gemaakt... Alleen het malen en bewerken van de tarwekorrel bepaalt de kleur van het brood... Door bv. gebrande mout door het meel te mengen krijg je heel donker brood... Het is dus één grote fabel dat donkerbruin brood gezonder is dan gewoon brood... Wel is het belangrijk voor de werking van je darmen of brood gebakken is met volkoren meel... dat hele of halve tarwekorrels bevat... of bloem.... dat alleen het binnenste van de tarwekorrel bevat... Zo zie je maar weer dat we door reclame en de gezondheids maffia gefopt worden waar we zelf bij staan.... Het houten hart op de foto is een speculaasplank... jammer dat deze nu niet meer gebruikt worden... hij is prachtig...!  Brabanders houden ook erg van spreuken... waar je ook komt... er hangt altijd wel een spreuk aan de muur... Deze spreuk hing bij de museumbakker...

Sik...



Brabantse nachten zijn lang... wat slapen betreft dan... en Brabantse geiten zien er vreemd uit... Onze campingbaas is eigenaar van deze exemplaren en doet mee met een Nederlands fokprogramma om deze met uitsterven bedreigde geitensoort te behouden... Het is de Nederlandse Landgeit... In 1958 werden de laatste twee exemplaren... afkomstig uit het Goois Natuurreservaat... aan Diergaarde Blijdorp geschonken... Daar zette men een fokprogramma op... en nu zijn er inmiddels 1000 exemplaren in Nederland... De Nederlandse Landgeit staat op de lijst van zeldzame huisdierrassen... Deze jongen op de foto mekkert heel zielig als hij je ziet aankomen... en hij is ook zielig... want niemand wil in zijn buurt komen... Hij stinkt namelijk als een bok... je ruikt hem een uur tegen de wind in...

Chrysant...

Ik weet natuurlijk niet wie er ten bate van de Speeltuinvereniging allemaal een Bolchrysant gekocht hebben... maar de mijne doet het buitengewoon bijzonder goed... Wat een knoepert is het... en wat een goede kwaliteit... Het is gewoon één grote bos bloemen... maar dan wel één die weken blijft bloeien... als hij maar veel water krijgt.... Deze week kan ik er niet van genieten... want we zijn aan het caravannen... maar dat is weer anders genieten... Andere omgeving... andere natuur... andere dieren... en andere mensen... Gelukkig heb ik de foto van de Bolchrysant nog...