Wachten...

We wachten hier in de Alblasserwaard nog steeds op regen... De hele dag hoor ik niet anders dan slecht weer op komst... onweersbuien... kans op hagel... vele hoeveelheden neerslag... kans op overstromingen... windstoten... stormdepressie... code oranje en weet ik wat allemaal voor kleuren...  Helaas hoor... voel... zie en merk ik nog steeds niets van dit alles... Vanmiddag zijn er zo nu en dan wat spetters gevallen... maar de straat werd niet eens nat... Vanavond scheen de zon zelfs nog even... Wel is de wind gedraaid en komt nu uit het zuid-westen... misschien dat het er toch nog van komt... Ik sta nu wel in dubio... ga ik mijn potplanten nu wel of niet water geven... nog even afwachten... 

Verademing...

Wat een verademing dat het niet meer zo warm is... Afgelopen nacht heeft het wat geregend en vandaag kwam de wind uit het westen en bracht de zo lang verwachte verkoeling... voor mij dan hé... Vanmiddag ook weer de zonwering omhoog gedaan... ik kreeg gewoon zere ogen...zo licht was het in de kamer... In de wetering zaten vanavond twee jonge waterhoentjes... die op zoek waren naar eten... Dat het jonkies waren was te zien aan hun nog bruine snavels... Volwassen waterhoenders hebben rode snavels... Of ze uit hetzelfde nest komen betwijfel ik... de één is veel groter dan de ander... Of het zijn broer en zus... en is het broertje groter dan het zusje... Weten zal ik het nooit... maar ik vond het wel een heel lief stelletje...

Badderen...

Ook eendjes badderen voordat ze gaan slapen... en dat is met deze hitte geen straf... Vreselijk... 35 graden vandaag... en dan hoef ik nog niets te doen van mijzelf...  Héél veel respect voor die mensen die vandaag moesten werken... vooral diegenen die dat buiten moesten doen... Deze temperaturen zijn niet menselijk meer... Als deze hitte volgens de deskundigen "gewoon" wordt de komende jaren... vertrek ik ‘s zomers naar IJsland... Vanavond heb ik toch nog even buiten gezeten... samen met mijn ventilator...  genietend van de ondergaande zon... Net als de eendjes ga ik nu ook lekker badderen en slapen... 

Eindelijk...

En weer was het vandaag een bloedhete dag... en ben ik dus niet buiten geweest... Volgens de berichten wordt het morgen nog heter... maar voorlopig wel de laatste keer... Vanaf woensdag wordt het wat koeler en komt er regen.... EINDELIJK... want ik ben het behoorlijk zat dat binnen zitten met de zonwering voor de ramen... het was voor mij gewoon een klein donker wereldje de laatste weken... Vanavond de tuin weer gesproeid... en hopelijk voorlopig voor de laatste keer... want ook dat ben ik zat... Ik ben weken bezig geweest om de potplanten in leven te houden... elke avond met gieters en tuinslangen lopen slepen... en uiteindelijk hebben de meesten de hitte toch niet overleefd... Volgend jaar ga ik ontpotten... in plaats van vijf kleine potten... één grote pot met planten neerzetten... Dat wordt dus brainstormen de aankomende winter... welke plant past bij wie... en welke heeft veel water nodig en welke niet...

Can-can...

Op de foto één van de laatste bloemetjes van mijn Calibrachoa... een mini Petunia... De plant is bruin geworden van de zon... verbrand.. zeg maar... en gewoon uitgebloeid... op... De laatste bloemknopjes mogen van mij nog uitkomen... daarna gaat hij de groene kliko in... weken eerder dan de bedoeling zou zijn... Deze Calibrachoa heet can-can... waarschijnlijk om dat zijn dubbele bloemblaadjes op rokjes lijken... die danseressen behoorlijk hoog optillen tijdens de can-can dans... Op het kaartje bij de plant stond dat deze mini Petunia beter tegen regen kan dan zijn grote zus de gewone Petunia... Daarom had ik hem ook gekocht... Alleen heb ik het verschil nog niet gezien...

Onrust...

Op het ogenblik vliegt de Kolibrievlinder weer in mijn tuin rond... Vooral de Verbena’s worden druk bezocht... Op de foto is hij niet zo heel goed te zien... want dat beest wil maar niet stil zitten... Hij beweegt zijn vleugels zo snel heen en weer tijdens het vliegen, dat ze met het blote oog niet te zien zijn... Hij zuigt met zijn roltong... die net zo lang is als zijn lijf... de nectar uit de bloem... terwijl hij stilstaat boven de bloem... Vandaar ook zijn naam Kolibrievlinder... In Zeeland en het westen van Brabant wordt hij ook wel Meekrabvlinder... Onrustvlinder... of gewoon Onrust genoemd... De vlinder legt haar eitjes vooral op de Meekrap... een plant... bekend van de rode kleurstof waar textiel mee geverfd wordt... De Meekrap groeit vooral in Zeeland en West Brabant... vandaar ook dat Roosendaal met karnaval " Krabbegat" heet... De Kolibrievlinder is een trekvlinder... Omdat ze niet "winterhard" zijn en bij de eerste nachtvorst al doodgaan... vliegen ze massaal in de herfst vanaf de Noordelijke IJszee naar de Middellandse Zee... overwinteren daar... en trekken in het vroege voorjaar weer richting het Noorden... En dat allemaal om een paar eieren te leggen op een plantje dat niet in zuidelijke landen groeit... maar wel in Noord- Europa...

Zwanenbloem...

In het slootje naast ons huis staan heel veel zwanenbloemen... Dat betekent dat het water voedselrijk is... en dat de sloot jaarlijks geschoond wordt... Dat opschonen verbetert namelijk zijn leefmilieu... Ik vroeg me af waarom hij eigenlijk zwanenbloem genoemd wordt... want officieel heet hij Butomus Umbellatus... dus heb ik even gegoogled... Het blijkt dat de stampers de vorm hebben die op sierlijke zwaantjes lijken... Weten we dat ook weer... Vroeger was het een beschermde plant... maar sinds 2017 is de zwanenbloem niet wettelijk beschermd meer...  Je mag hem dus plukken... of in je eigen vijver zetten... en dat ga ik nu doen...