Gewoon...

Blogde ik pas over de Goudriaanse bermen... nou... dan moet je de Italiaanse bermen eens zien... Dat zijn geen natuurreservaten... maar gewoon botanische tuinen... Hier groeien en bloeien werkelijk alle wilde bloemen die er bestaan... en gemaaid wordt er hier helemaal niet... Dat hoeft ook niet want hier verdordt gewoon alles in de zomer... hier wordt in de nazomer geen gras gemaaid... maar kant-en-klare hooi...  Dit orchideetje staat hier gewoon in het gras onder een vijgenboom... naast het huis... niet gekocht in een tuincentrum maar gewoon door de natuur gegeven...

Beauty...

Op de foto de Viale Tiglio... of wel de Lindelaan... Op het ogenblik de lekkerst ruikende laan van Umbrië... De Lindebomen staan nu in volle bloei... en dat ruikt verrukkelijk... De zoete geur van lindebloesem overvalt je gewoon als je er langs loopt... De bijen en hommels zijn niet te tellen hier op de bloesem... één bij zoemt... kan je nagaan wat het geluid is van honderden bijen... Ook vlinders komen op de geur van de Lindebomen af... en daar zag ik dus vanmiddag deze mooie zwart/witte vlinder... geen idee hoe hij heet... maar wat een beauty is het...

Retreat...

Wij zijn enige tijd op retreat... letterlijk : wij hebben ons even teruggetrokken uit onze dagelijkse beslommeringen... Op retreat gaan is op het ogenblik helemaal hot... tegenwoordig moet je je eigen "ik" gaan ontdekken... geen idee wie mijn eigen ik is... maar het schijnt heel belangrijk te zijn om uit te zoeken wie je eigenlijk bent... Volgens experts doe je dat door tijd te nemen voor je zelf... uit je bekende omgeving te stappen... dat heet tegenwoordig trouwens je comfort zone... je omgeven door natuur... stille momenten beleven... nieuwe omgeving ontdekken... andere mensen ontmoeten... innerlijke rust vinden... en gezond eten... En dan schijn je dicht bij jezelf te komen... Vanmiddag heb ik dus al naast een heerlijk geurende Lavendel struik gezeten... alleen leidden de bijen en hommels mij af om innerlijke rust te vinden... en van macrobiologischvegetarisch eten kwam eigenlijk ook niets van terecht... Genieten daarentegen doen we wel... van onze retreat... Vroeger heette dat trouwens gewoon "vakantie"...

Bermen...

Vandaag een foto van een bloem die zomaar in de berm groeit... het biggenkruid... een soort paardenbloem... Tegenwoordig staat bermbeheer volop in de belangstelling... vooral natuurorganisaties hameren op goed bermbeheer... Tegenwoordig worden de bermen pas in juni voor de eerste keer gemaaid...zodat bloemen en kruiden tot bloei kunnen komen en zaad kunnen maken... Ook voor de insecten zijn bermen een lustoord... Het is soms wel jammer dat particulieren stukken berm zelf kort houden en afmaaien... Het is wel netjes hoor... maar ik zie liever klaprozen en margrieten...en biggenkruid... Jac. P. Thysse... de bekende natuurbeschermer... schreef in de jaren ‘20 van de vorige eeuw : Wegbermen zijn de natuurreservaten voor de kleine man...  En zo is het...

Anniversary...

Hoera... het is weer Hortensiatijd... Overal zie je in voortuinen en perken weer Hortensia’s bloeien... Struiken met de mooiste kleuren staan weer te pronken... Het valt mij op dat de bloemen dit jaar kleiner zijn dan vorig jaar... zo ook in mijn tuin... Het is heel goed te zien bij mijn Annabelles... vorig jaar pastte één bloem nog niet in twee handen... nu passen ze in één hand... Het komt door de droogte... Hortensia’s hebben nou eenmaal veel water nodig om te groeien... Regen viel er de afgelopen weken in onze Waard bijna niet... en onweersbuien met wateroverlast al helemaal niet... die trokken door het oosten en westen langs de Alblasserwaard... Voor de Annabelles heeft het wel een voordeel dat ze nu niet topzwaar zijn en daardoor behoorlijk rechtop blijven staan... Op de foto een Hortensia die in een grote pot staat in de achtertuin... een nieuw soort...de Elle-Air-Anniversary... een schermbloemige Hortensia... Hij geeft dubbele stervormige bloemen... is in Japan ontdekt en nu dus ook te koop in Nederland... Hij is gewoon prachtig...!

Duikles...

Vanmiddag kreeg kind fuut duikles van pa of moe... Lukken doet het nog niet... kind fuut roert alleen nog maar met zijn te grote zwemvoeten... maar onder water komt hij nog niet... Het is goed te horen waar pa of moe zich bevindt want kind fuut zwemt piepend achter hen aan... bedelend om eten...  Wat is het toch een onooglijk kind... met die strepen en vlekken op zijn nek en kop... Als ik alleen die foto van zijn kop zou zien... zou mijn eerste reactie zijn dat dit een struisvogelkind is... Dat dit fuutekind straks zo’n mooie watervogel zal worden is een wonder... net als in het sprookje van het lelijke eendje en de mooie zwaan... 

Ontbijt...

De eerste zomerdag van dit jaar viel wat tegen... het was fris buiten en het waaide heel hard... Potplanten lagen omver... en tuinkussens dreven in de vijver...  Het was dus goed weer om binnen aan de gang te gaan... er staan nog klusjes genoeg op mijn lijstje... Toen ik vanmorgen beneden kwam lag mijn ontbijt al te wachten... verzorgt door één van mijn poezen... een jonge bruine rat... Meestal brengt onze kater Jansen bout voor mij mee... maar die is al een week niet thuisgeweest... Die is waarschijnlijk weer op vakantie... net als vorige zomer...bij B en B Buurman Boer... Deze rat is dus gevangen door één van de dames poezen... Helaas voor de poes ontbijt ik altijd met een boterham met kaas... en niet met rat...