In memoriam...

Vandaag foto’s van mijn helaas gewurgde bloemen... Ze liggen samen met de dader... de winde... in de groene kliko... Voordat het stuk tuin waar ze groeiden en bloeiden geruimd werd heb ik nog snel deze foto’s kunnen maken... Heb ik toch nog een klein aandenken aan mijn vele tuingeraniums die heel veel jaren mijn tuin opfleurden... Een raar gezicht hoor zo’n kaal stuk tuin... de enigsten die er ontzettend blij mee zijn... zijn mijn drie katten... Die hebben nog nooit zo’n grote kattenbak gezien... Woensdag worden de groene kliko’s opgehaald... dan wordt er compost gemaakt van mijn geraniums... earth to earth... enz... 

Lek...

Deze eenzame zwaan zwemt dagelijks een paar keer voorbij... Waarom hij alleen is weet ik niet... of het is een puberzwaan die "de juiste" nog niet tegen gekomen is... of zijn partner zit ergens te broeden... misschien is de partner overleden... of is het gewoon een trouw-niet-voor-je-40 zwaan... IJdel is hij of zij wel... vanmiddag ging de zwaan in bad... en daarna werden de veren gepoetst... Één voor één werden de veren glad gestreken en goedgelegd... geen plekje werd overgeslagen... Ik heb echt een half uur zitten kijken naar dit schouwspel... De zwaan moet dit natuurlijk wel doen... want tijdens het poetsen smeert ze de veren gelijktijdig in met vet uit haar stuitklier... zo worden de veren waterdicht gemaakt... Soms werkt bij watervogels de stuitklier niet of niet goed genoeg... dan wordt de vogel lek... Het verenkleed is niet meer waterdicht... daardoor wordt de huid van de vogel nat en koud... met gevolg een longontsteking... die de vogel vaak niet overleeft... Ook vuil zwemwater... veermijten en luizen... stress en ziekte... kunnen de oorzaak zijn dat een watervogel lek kan zijn... De vogel zal het water niet meer in gaan en veel op het droge zitten... "Mijn" zwaan heeft daar gelukkig geen last van... die dobbert nog heerlijk in de wetering... 

Koolwitje...

Iedereen kent deze vlinder wel... het koolwitje... de schrik van elke moestuineigenaar... Het koolwitje legt namelijk haar eieren graag op de bladeren van alle koolsoorten... die daarna door de uitgekomen rupsen opgevreten worden... Last van hoogtevrees heeft deze vlinder niet... hij vliegt met gemak vanaf zeeniveau naar 3000 meter in berggebied... Je komt het koolwitje bijna overal op onze aardbol tegen... overal waar men kool verbouwd vind je ook koolwitjes... Wist u dat de natuurlijke vijanden van de koolwitjerups het lieveheersbeestje en de gewone hooiwagen zijn... ze vreten hem met huid zonder haar op... Vogels zijn ook gek op de rups...ze voeren er hun jongen mee... Dit koolwitje zat op een heel bijzondere bloem in mijn tuin... een bloem die niet vaak voorkomt... Eigenlijk hoort hij helemaal niet te bloeien... Zal ik jullie laten raden... of... nee hoor... het is de radijsbloem... ofwel de bloem van een doorgeschoten radijs... want alle groenten krijgen bloemen als je ze niet opeet... en daarna zaadjes... om opnieuw gezaaid te worden...

Gewonnen...

Had ik vorige week de strijd opgegeven met de winde... die vreselijke allesverstikkende pispotjes... en besloten om alles eruit te halen... nou... afgelopen maandag ben ik begonnen om alles eruit te spitten... Na 2 meter was ik het al zat... mijn spaai was bot... de kliko vol... en mijn rug ging niet die kant op die ik wilde... Dit was geen werk voor een ex-hernia patiënt... Dus kwam tuinman Gerard vanmiddag  om de strijd aan te gaan met de pispotten... en het was echt een strijd... Na ruim een uur was de strijd gestreden en kwam tuinman Gerard als winnaar uit de strijd... Het stuk tuin is nu kaal... en dat wil ik voorlopig zo houden... Dus... elke pispot die het nu nog durft om boven de grond uit te komen... krijgt een druppel gif op zijn kop... Het is tegen mijn principes... maar nood breekt wet...

Onvrede...

Eigenlijk was het een heerlijke avond... de wind viel weg... de wolken waren weg... en de zon gaf nog wat warmte voordat hij achter de horizon verdween... Ik heb tot half tien vanavond buiten gezeten... met mijn katten en mijn fototoestel... want er was weer veel te zien in de polder... Het viel mij op dat er in het dierenrijk zoveel onvrede bestaat... net als bij ons mensen... Iedereen vecht om zijn eigen stukje land... en niemand vertrouwt een ander... Meerkoeten zaten achter eenden aan... katten zaten elkaar achterna... een zwaan ging achter een eendje aan die te dichtbij kwam... een kievit zat achter een kat aan om zijn jongen te beschermen... kauwen vielen in de lucht een buizerd aan... en een visdiefje zat achter vis aan... maar dat was voor zijn avondeten... dat was geen territoriaal gedrag... De rest had gewoon een hekel aan de ander... Ook vloog er nog een grote zilveren vogel over... hoog in de lucht... op weg naar Tokyo vanaf Parijs... Leuk zo’n app op je tablet... omi is watching you...

Tijger...

Vandaag was weer eens een binnenwerkdag... ik heb wat achterstallige klusjes gedaan die door het mooie weer zijn blijven liggen... Tevens was het een huisdoorluchtdag... de temperatuur in huis is nu gelukkig wat gedaald door de noordenwind... en alle zonwering kon vandaag weer omhoog... Ik kon weer naar buiten kijken vanuit mijn stoel... en foto’s maken... Vandaar deze wat wazige foto... van een tijger die door het gras sloop... Waarschijnlijk was hij op muizenjacht... en waarschijnlijk is hij van buitenlandse komaf... In onze wijk wonen de laatste tijd veel verschillende nationaliteiten... Ottolanders dan niet meegeteld hé... en ik vermoed dat door deze kater Grieks bloed stroomt... Niet omdat hij wat verbleekt is door de zon... maar omdat hij door een buurtbewoonster geadopteerd is uit Griekenland... Daar was hij een straatkat... hier is hij een huiskat... die graag door de Hollandse weilanden tijgert...

Water...

Gelukkig was het vandaag wat luchtiger buiten... en dat kwam door de noordoostenwind... Manlief belde vanmiddag uit Frankrijk...daar regende het pijpestelen... hier is het kurkiedroog... De natuur hier gilt om water... er vallen al dorre bladeren uit mijn boom en de aarde in mijn tuin lijkt wel stof... Elke avond loop ik met de tuinslang rond ons huis... om de planten water te geven... en op die nattigheid komen weer slakken af... die mooie gaten in de bladeren van mijn planten vreten... Het is ook altijd wat... in mijn tuin... Omdat er in mijn tuin geen plaats meer is voor nieuwe planten en potten... ga ik nu maar de hoogte in... Jaren geleden heb ik op een tuinbeurs deze staanders gekocht... en er past precies zo’n grote hangpot in... In de pot staat Verbena... een vreselijk dankbare plant... als je er regelmatig de uitgebloeide bloemen uit knipt bloeit hij tot de eerste nachtvorst... en elke avond water geven natuurlijk....!