Moeilijke zin...

De regen van vanmorgen deed de sneeuw in het weiland snel smelten...als sneeuw voor de zon... (Moeilijke zin hoor...)  Op straat valt het nog tegen....daar is de vastgereden ijskap nog niet gesmolten...fietsen is nog niet mogelijk... en lopen valt ook nog vies tegen... Ik bleef dus vandaag lekker binnen zitten... achter het glas...zonder een glas....maar met een mok thee... (nog een moeilijke zin)... kijkend naar de vogels op mijn voedertafel.... Heerlijk...zo’n nikshoeftdag....!

Ellende...

Code rood is voorbij...er zat weer blauw aan de lucht vandaag... En omdat het ook niet meer hard waaide was het best wel een aangename middag... Goed weer dus om de kerstversiering voor buiten op te gaan zoeken in de schuur... Vanwege alle rommel die in de afgelopen zomer in de schuur beland is... was dat nog een hele toer... Voor de zoveelste keer heb ik tegen mezelf gezegd dat de schuur nodig opgeruimd moet worden... Daarna begon de jaarlijkse ellende... opgehangen verlichting waarvan de helft het ineens niet meer doet...   haspels uitrollen die net te kort blijken te zijn... een kapot kaarslampje in de kerstboomverlichting die ik niet op voorraad heb... geen stekkerdozen kunnen vinden... tyraps die net te kort zijn... en waar heb ik nu mijn schaar gelaten... Zo kan ik nog wel even door gaan... Het laatste karwei is altijd het lastigste...hoe krijg ik al die haspels...stekkers en verloopstekkers waterdicht... zodat bij regen de aardlekschakelaar er niet uitvliegt en ik in het donker komt te zitten... Het testen daarvan is nu dus wachten op de eerste regenbui...

Code Rood...

Vandaag lag Nederland onder code rood...vanwege de witte sneeuw... Wie niet naar buiten hoefde voor iets heel belangrijks moest binnen blijven... Makkelijker gezegd dan gedaan... en wat is belangrijk...dat is voor ieder persoon verschillend... Iemand zal zijn werk niet belangrijk vinden...maar zijn baas ziet hem al aan komen...letterlijk en figuurlijk... Manlief bijvoorbeeld rijdt op een vrachtwagen.... die moest naar een fabriek waar men op de grondstoffen zit te wachten... Komt hij niet...ligt de fabriek stil... kunnen er geen producten gemaakt worden...maar moeten de fabrieksarbeiders wel doorbetaald worden... Die kosten worden weer doorberekend...de producten worden duurder...en de consument gaat weer mopperen... Daarom maakte ik mij vandaag boos op al die Twitter en Facebook berichten van mensen die menen dat er bij slecht weer geen vrachtwagens op de weg zouden mogen rijden... Die zelfde mensen willen morgen wel brood en koffie bij hun ontbijt...en benzine kunnen tanken... dat vandaag dus met een vrachtwagen bij de supermarkt en pomp gebracht is... Tja...  Op de foto mijn besneeuwde happy ever after krans...wat voor de dieren vandaag niet op ging... die waren niet blij met al dat witte spul...

Visser...

Nu het kouder wordt lijkt het wel of de dieren ook wat dichter bij de bewoonde wereld komen... Er zitten weer veel eenden rondom ons huis...twee Turkse tortels zitten ook weer elke morgen te wachten tot ze hun müsli krijgen...zelfs een smient zwemt er in het slootje naast ons huis... Wat hebben dieren toch gauw door dat ze ergens eten krijgen als dat nodig is... Blogde ik gisteren over mijn Agapanthus die geen verstand heeft...nou...dieren hebben dat wel...ze kunnen zelfs dingen onthouden...vooral waar ze eten kunnen halen... De zilverreiger moet het helaas nog zelf doen...vissen vangen...want zo gek ben ik (nog) niet dat ik dat voor hem ga doen... Gelukkig is hij zelf een hartstikke goede en snelle visser...

Meelij...

En toen stond ineens vanmorgen mijn Afrikaanse Lelie in de Goudriaanse sneeuw... Het was wel natte sneeuw...en het bleef niet lang liggen...maar toch...de eerste wittigheid van deze winterperiode is gevallen... Mijn Afrikaanse Lelie of Agapathus heeft nog één knop... een nakomertje dus...maar door de kou wil hij maar niet open gaan... Maar goed dat hij geen hersens heeft...want hij was zich vast rot geschrokken van dat witte goedje... Daar waar zijn roots liggen...Zuid-Afrika...valt zelden of nooit sneeuw... Ik had wel meelij met hem...en daarom mag hij vannacht en de komende nachten in de schuur staan...totdat het weer lente wordt... 

Grazen...

Ver in de polder...bij de achterkaai...loopt een grote groep knobbelzwanen te grazen...In de zomer duldt een zwaan niemand in zijn territorium...maar in de winter scholen ze samen... Waarom ze dat doen weet ik niet... Misschien omdat samen grazen (dineren) gezelliger is...? De zwaan is geen trekvogel...hooguit bij heel strenge vorst wil hij nog wel eens richting Frankrijk trekken...maar dan moet er hier in onze rivieren veel drijfijs zijn... En dat komt bijna niet meer voor... Zijn soortgenoten... de wilde zwaan en kleine zwaan zijn wel trekvogels... maar die komen juist in de winter naar hier vanuit de toendra’s langs de Barentszee...waar ze in de zomer broeden... Voor buurman boer is het niet leuk als grote groepen zwanen grazen op zijn weilanden... Ze trekken namelijk het gras met wortel en al uit de grond om op te eten... zodat er hele kale stukken in het grasland ontstaan... Vroeger kregen de boeren de schade aan hun weiland vergoed van de Provincie...maar of dat met al die overheidsbezuinigingen nog zo is... weet ik ook niet...

Gevoel...

Zo...Sint Nicolaas is weer terug naar Spanje...de kerstversiering kan weer van zolder... Alleen het kerstgevoel is er bij mij nog niet...het moet nog groeien denk ik... Wie weet komt het dit weekend...want ze geven kou en sneeuw op... Want bij mijn kerstgevoel hoort namelijk kou... sneeuw... ijs... warme chocolademelk met slagroom...lichtjes...familie... en een kerststal... Wel heb ik vanmiddag al wat kersttakken gekocht ... voor de kerststukjes... maar voorlopig liggen ze nog veilig in de auto... Als ik ze buiten leg kunnen er katers over wateren...wat me wel eens is overkomen...en dat ik de hele kersttijd heb geroken... De rozenbottels van mijn wilde roos voor de kerststukjes zitten ook nog aan de takken...die knip ik er op het laatste moment pas af... Wanneer dat is...? Ik heb nog geen idee...