Scaevola

Op een oude Keulse pot heb ik de Scaevola gezet.... een eenjarige hangplant... ook wel waaierbloem genoemd.... Zijn oorsprong ligt in Australië .....als bodembedekker van zandige kustgebieden.... kan daarom goed tegen droogte... felle zon.... en zoute zeelucht.... Vandaar dat hij vernoemd is naar de Romein Mucius Scaevola ....die kon ook goed tegen de hitte.... stak zijn hand letterlijk in het vuur om te laten zien hoe sterk zijn geloof was.... Ze zijn er in veel kleuren.... maar in Nederland is er meestal alleen de paarse variant te koop.... Gelukkig heb ik de roze weten te scoren.... De bloemen groeien als een waaier om de steel heen.... als de steel te zwaar wordt.... gaat hij vanzelf hangen.... maar het uiteinde waaraan de bloemetjes groeien.... blijft overeind.... Als hij genoeg bemest wordt blijft hij tot in de herfst bloeien..... ik ga het zeker proberen....

Vrolijk..

Ik heb weer een prachtige bos bloemen op tafel staan.... geleverd door Bloomon.... met precies mijn lievelingsbloemen....die in mijn "oude tuin" groeiden.... Er staan rozen in.... violieren.... kluwenklokjes... floxen.... alstroemeria.... astertjes.... agapanthus.... riddersporen....en ook een Eupatorium.... Dat is die witte bloemenbol....rechts onderaan... Hij wordt veel gebruikt in homeopathische geneesmiddelen.... tegen griep, verkoudheid.... en knokkelkoorts... Helpt ook tegen uitputting en moedeloosheid... zeggen ze.... Ik houd hem heel.... want ik word zowiezo vrolijk van hem.... samen met de anderen ... in de vaas  op tafel....

Veel praten...

Achter de vijver heb ik rozen gepoot.... botanische rozen.... die Jumping Jack heten..... Botanische of wilde rozen zijn ideale tuinplanten... oersterk... niet veeleisend... en onderhoudsarm.... Ze bloeien meestal maar één keer.... maar wel lang.... en uitbundig... Daarna is het genieten van hun gekleurde bottels.... Ze zijn goed aangeslagen... de Jumping Jacks... gekweekt door de bekende Engelse rozenkweker.... John Scarman .... De enkelvoudige bloemen verbloeien van een lichtgeel in de knop via roze... naar donkerroze.... een prachtig kleurenspel.... Scarman noemde deze roos een " feel-good " roos... De struikjes zijn nu nog wat iel... over een paar jaar moet dit perk helemaal begroeid zijn.... Heel veel tegen praten dus.... 

Te voorbarig...

Gisteren piepte ik dat ik nog geen vlinders gezien had..... zowaar vandaag landde er één op de scabiosa ... een kleine vos.... ik ben dus weer eens te voorbarig geweest..... Gisteravond had ik net een artikel zitten lezen over vlinders.... en ik begrijp nu waarom ze er nog niet zijn.... De noordenwind is de schuldige.... daar kunnen ze niet tegen opboxen... Ze vliegen of zweven namelijk op grote hoogte.... vanuit de landen rondom de Middellandse zee ... met een zuidelijke luchtstroom mee.... naar Noord-Europa... en de laatste weken hadden we alleen maar een noordelijke luchtstroom.... De kleine vos is echter een vlinder die hier overwintert.... bv in schuren en op zolders.... Deze was dus dit jaar erg laat wakker.... of heeft iemand heel laat zijn zolder schoon gemaakt...

Ongeduldig...

Mijn mini tuintje in de mand doet het prima.... Toch nog wat vaste planten in de tuin... die insecten moeten aantrekken.... alleen zie ik er nog weinig... De hommels zijn inmiddels wel geland.... maar wilde bijen heb ik nog niet gezien..... Ook vlinders laten zich nog niet zien in mijn tuin.... hoewel de lavendel in bloei staat.... en koolwitjes daar gek op zijn.... Misschien ben ik wel te ongeduldig.... maar ja....de natuur laat zich niet regelen door de mens.... gelukkig maar....

Trots...

In mijn vijver bloeit nu een waterlelie.... een mini waterlelie.... die al heel wat mee gemaakt heeft.... Hij is ooit gekocht door mijn moeder..... die een mini vijvertje in haar achtertuin had... gemaakt van een oud ligbad... van- en door mijn zus.... Het was moeders trots.... dat minivijvertje... met de waterlelie en een paar visjes... die bij strenge vorst... binnen.... in een afwasteiltje.... mochten overwinteren.... Toen mijn moeder naar het zorgcentrum verhuisde.... bleef het vijvertje achter.... voor de nieuwe bewoners.... Maar op een avond was het vijvertje helemaal leeg gehaald.... pompje... drijfhout... visjes.... poezennet.... en de waterlelie waren weg.... Wat bleek....de achterburen waren een vijver aan het aanleggen.... Heeeel boos... zijn mijn zus en ik alles terug wezen halen.... Zo belandde de waterlelie bij mij....  in een emmer... op de stoep...Ander half jaar heeft hij het zo overleefd.... en vorige herfst heb ik hem in mijn nieuwe vijver geplant.... met vandaag dus de eerste bloem.... Nu is het mijn trots....

Vooruitgang....

Wat rook het vandaag toch lekker buiten....naar gemaaid gras en hooi.... Buurman had zaterdag al het weiland naast ons huis gemaaid.... vanmiddag werd het geschud.... en gerugd.... Vanavond lagen er grote zwarte glimmende bollen in het weiland ... gevuld met hooi....die buurman met een apparaat aan de trekker....ophapte.... op een wagen legde... en naar huis reed....  Met verbazing keek ik vanmiddag al naar al die grote apparaten waarmee de buurman aan het werk was.... wat een verschil met de hooibouw in mijn jeugdjaren.... Men was toen de hele dag bezig in het weiland ....alle buurboeren hielpen elkaar.... de boerin bracht koffie en het eten... fris en bier werden gekoeld in de sloot.... en wij mochten boven op de vol geladen hooiwagen zitten....die door een paard naar de boerderij werd getrokken.... Het hooi werd daarna door de hooiblazer de hooizolder van de boerderij opgeblazen.... en wij....de kinderen.... mochten daar het hooi plattrappen.... Wat was dat toch een gezellige tijd.... en wat is er veel veranderd in die 50 jaar.... Ben wel benieuwd hoe de hooibouw zal gaan over 50 jaar.... zo wie zo geen zwarte bollen gras meer.... die zullen ook wel niet meer mogen.... vanwege discriminatie....