De laatsten…

Het is nu echt de tijd voor de herfstasters… Ook in mijn eigen tuin staan er een paar… waaronder deze paarse op de foto… Ze geven als één van de laatste bloeiende vaste planten nog wat kleur aan de al bijna uitgebloeide tuin… net als de bolchrysanten trouwens maar dat is geen vaste plant… Hierna wordt het weer tijd voor de bes-dragende struiken… planten en bomen… er komt zelfs nu al wat kleur aan de malusappeltjes… De tuin gaat langzaamaan de herfst in… de dagen worden korter… geen tuinwerkzaamheden meer na het avondeten… Er valt dus ook weinig meer te bloggen over onze tuin… De blogs gaan dus niet meer dagelijks verschijnen… alleen als er wat te melden is… 

Bij of vlieg…

Vanmiddag was ik bij het gezin van onze jongste dochter om even op hun twee boys te passen… Met de oudste van de twee heb ik wat spelletjes gedaan… die ik verloor natuurlijk…  De jongste is gek van boekjes en voorlezen is dan een must… Ook hebben we nog even tv gekeken… naar tiktak… waar ik ruim dertig jaar geleden met de moeder van deze twee jongens al naar keek… In hun tuin staat een grote struik met herfstasters… daar heb ik deze foto gemaakt van een prachtig insect… Is het een bij… of is het een zweefvlieg…? Nee hoor… het is een Bosbijvlieg… en ik maak echt geen grapje… hij bestaat echt… De naam is gegeven bij zijn ontdekking ergens in 1700 door ene meneer de Geer… die waarschijnlijk niet kon kiezen of het een bij of een vlieg was… 

Relaxt…

Het was genieten vandaag… en met 22 graden precies de juiste temperatuur voor mij om buiten te zitten in de zon…De katten weken niet van mijn zijde… die hadden mij echt gemist… hoewel ik nog twee keer in die week thuis geweest ben om ze eten te geven… Katten voelen het aan of je weer weggaat of dat je thuis blijft… dus vandaag waren ze erg relaxt en tevreden…  Ook de buur-pubermeiden waren weer gezellig in de buurt… Zulke dagen kunnen niet lang genoeg duren… 

Inhalen…

En we zijn weer thuis… en ik viel gelijk met mijn neus in de boter wat de avondzon betrof… Die kleurde de wereld  goudgeel… Dat kwam door de sluierbewolking waarachter de zon verscholen zat… Op de camping kon ik de avondzon niet zien… voor mij was het dus dubbel genieten vanavond… even wat dagen inhalen…

Kronkels… ?

Vandaag hebben we ons heel mak gehouden… want morgen gaan we weer opbreken… Op onze leeftijd moet je daar gewoon rekening mee houden dat je fris en fruitig aan een klus gaat beginnen… Morgen gaan we dus de voortent weer afbreken… de caravan van binnen soppen en hem weer naar huis brengen… Voor nu zit het er weer op en wat hadden we mooie dagen wat het weer betrof… Helemaal op stal zetten doen we hem nog niet… het wachten is nu op de Indian Summer in oktober… ook wel oudewijvenzomer genoemd…  Op mijn foto kerkgebouwen uit Waalwijk… Waspik en Raamsdonk… Ik vraag me af waarom ze zo afwijken qua bouw… Geen toren met een schip… maar rare ronde vormen en pilaren… Vooral die uit Waalwijk ziet er eigenlijk onooglijk uit met al die iglo’s… een beetje Byzantijns zelfs…  Ik dacht eerst zelfs dat het een moskee was…  Die vreemde vormen zullen wellicht met kronkels van architecten te maken hebben… 

Sluierwolken…

Het houdt maar niet op… dat mooie weer… Hoewel er vanmiddag door de sluierbewolking  soms wel een wat waterig zonnetje scheen was het goed vertoeven in de buitenlucht… En dat hebben we dan ook gedaan… heerlijk buiten gezeten nu het nog kon… Deze week zegt de kalender dat het herfst-seizoen begint en het weer schijnt zich daar op aan te passen… Nog even niet aan denken dus… maar genieten van de mooie dagen die nog komen… 

Halve Zolen Lijn

Waar eens het treinstation van Kaatsheuvel-Capelle stond rest nu alleen nog een bankje en een stuk spoorrails… De voormalige spoorlijn van Lage Zwaluwe naar ‘s Hertogenbosch… die in 1886 in gebruik werd genomen ten behoeve van de leder-industrie in dit gebied… is sinds 1995 veranderd in een fietspad… Dit fietspad… het halvezolen pad… de bijnaam van de voormalige Langstraatspoorlijn loopt in één rechte lijn… dwars door het natuurgebied “ Den Dulver”  van Raamsdonk naar Waalwijk… Daar in  Wolluk… zoals de Waalwijkers hun dorp noemen… hebben we vanmiddag heerlijk geluncht… Wat een gezelligheid hier… de vele terrassen zaten bomvol… de anderhalve meter regel kennen ze hier niet… Na nog wat gewinkeld te hebben zijn we via het mooie halvezolen fietspad weer richting de camping gefietst… Het gedicht was te lezen bij het ook afgebroken treinstation van Waspik…