Mysteryisland…

Wat geniet ik toch van mijn mysterieus eilandje… voor de watervogels is het een grote trekpleister… Er wordt op geslapen… er wordt gebadderd en de veren worden er op gepoetst… Van mij mag het eilandje er blijven liggen… Ook de mussen gaan erop zitten om uit de wetering te drinken… Ik zit nog te wachten op een zeehond die er komt zonnebaden… Wat zijn trouwens die zwanen al groot… in 3 maanden tijd zijn het al pubers geworden… ze hebben inmiddels al ontdekt dat ze vleugels hebben en proberen ze ook al uit… Nog een paar weken en ze kunnen vliegen… De tijd vliegt ook… we zitten bijna in augustus… de warmste maand van het jaar… tenminste al de vorige jaren… even afwachten wat het dit jaar wordt…

Bestuiving…

Als je de wind weg dacht was het een prima dag… wolken en zon wisselden elkaar af… Maar ja… die wind… die was best wel hard… en zorgde er voor dat het fris aanvoelde… Op het ogenblik staat mijn witte Agapanthus in bloei… de Afrikaanse Lelie… Hij wordt druk bezocht door hommels en bijen… en op mijn foto is goed te zien waarom deze insecten zo belangrijk zijn voor de bestuiving en voortplanting… De buik en het kontje van deze hommel raakt de meeldraden waarop het stuifmeel zit en hij neemt zo het stuifmeel mee naar de volgende bloem waar hij met zijn buik over de stamper kruipt om bij de nectar te komen en zo zorgt voor de bevruchting… Zonder deze kleine diertjes zijn we dus nergens… moeten we zelf met een stokje aan de gang voor de bestuiving… om bloemen  groenten en fruit te krijgen… 

Purperreiger…

Het weer heeft deze dagen een wat buiig karakter… vooral in de namiddag verschijnen de buien… en de temperatuur houdt ook niet over… krappies 20 graden… en dat voor eind juli… Vanmiddag heb ik toch nog even buiten gezeten en zag dus deze bruinachtige vogel in de polder… Het was een Purperreiger… veel schuwer dan zijn neven… die veel  dichter bij de bewoonde wereld durven te komen… Deze Purperreiger dus niet… daarom zijn de foto’s niet al te scherp… te ver weg… Wat mij opviel waren vooral zijn kippedijen… zijn erg slanke… lange nek… en zijn prachtige kleuren en tekening in zijn veren… Toen ik even op mijn camera de foto terugkeek kreeg hij mij in de gaten  en vertrok… Over een paar jaar is hij misschien ook wel gewend aan de mens en staat hij… net als zijn neven de Zilverreiger en de Blauwe Reiger… naast ons huis vissen te vangen… Hopelijk kan ik dan betere foto’s van hem maken…

Eilandleven…

Wij hebben sinds kort een eiland voor onze vlonder liggen… Geen idee hoe die ontstaan is… en uit wat  voor materiaal het eiland bestaat… Zou er in de week dat wij weg waren een wetering-beving geweest zijn… dat dit een lava-eiland is…?  Heeft Boskalis dit eiland aangelegd…? Of is Staatsbosbeheer hier verantwoordelijk voor omdat het eiland inmiddels door veel watervogels bezocht wordt om zich te wassen of om op uit te rusten… Het eiland lijkt op een ijsberg… maar dan zonder ijs… want een groot gedeelte bevindt zich onder water… en ligt op de bodem van de wetering… Het eiland beweegt namelijk niet… ook niet bij harde wind… het ligt zo vast als een huis… Wat dit eiland ook is… ik geniet van al die watervogels die er gebruik van maken… 

Nieuwe plant…

In het voorjaar kocht ik bij Intratuin een hangplant die ik nog nooit gezien had… Hij heeft een heel moeilijke Latijnse naam… die ze in het Nederlands vertaald hebben als Leeuwenmuiltje… Waarschijnlijk omdat hij op onze Leeuwenbek lijkt… Maar het is eigenlijk een kruipende Gloxinia… met ranken die wel 2 meter lang kunnen worden…  Hij is er officieel in twee kleuren… rood en wit… maar de kwekers zijn al druk bezig om hem in meerdere kleuren te veredelen… Als je de plant in een hangpot zet wordt hij natuurlijk een hangplant… maar zo is hij niet geboren… Zijn oorsprong ligt in de bergen van Mexico… daar kruipt hij over de rotsen… Volgens de “bijsluiter” bloeit hij tot de vorst… is hij niet erg winterhard… maar is hij vorstvrij wel over te houden… nadat je hem een stuk teruggesnoeid hebt… Ik ga het zeker proberen… of het lukt is een tweede…

Wolkenluchten…

Tot ver in de middag hadden we perfect weer… we konden heerlijk buiten zitten… Daarna betrok de lucht en ontstonden er links en rechts van ons dorp flinke onweersbuien… Uiteindelijk lieten de wolken hun vracht water ook op ons dorp en onze tuin vallen… een welkome vracht water… want oh wat is het droog… Mijn gazon begint hier en daar al geel te worden van de droogte… Door die buien kregen we wel prachtige wolkenluchten te zien… zeker bij zonsondergang toen de lucht er best angstaanjagend zag… 

Thuis…

Het zit er weer op… onze vakantie dicht bij huis… en wat hebben we genoten… Wat is Nederland toch mooi… ik blijf het zeggen… als je het maar wilt zien… We hebben elke dag gefietst… en geen druppel regen gehad… De voortent zit weer droog in zijn zak… de caravan is weer schoon van binnen en staat weer kant en klaar… Het is nu wachten op de volgende mooi weer-week… We moeten nu alleen nog een camping zoeken op een klein half uurtje rijden van Goudriaan… Komt goed…!!