Macho...

Vandaag wat wazige foto’s... Dat komt omdat deze twee futen wat ver in de polder “bezig” waren...  dat doe je natuurlijk niet in de nabijheid van huizen... Mijn fototoestelletje kan die verte niet aan om scherp te stellen... helaas... Voordat ze tot paren overgingen maakte de fuutman het vrouwtje het hof... Wat een macho gedrag zeg... hij zette al zijn nekveren op... zijn dikke sixpack-verenborst vooruit... en probeerde zo het fuutvrouwtje te imponeren... Dat lukte... ze was zwaar onder de indruk... ze zette ook haar nekveren op en samen dansten ze al zwemmend om elkaar heen... om daarna... Toen heb ik maar niet meer gekeken... Elk wezen heeft recht op privacy op dat moment... toch...?

Helder...

De grauwe luchten van de laatste dagen losten wat op vandaag... er kwam weer wat meer blauw te voorschijn... En als dan ook de zon nog gaat schijnen ziet alles er wat vriendelijker uit... Omdat de wind uit het noorden komt en daarmee ook de schonere lucht uit onze noordelijke provincies... die geen- of weinig vervuilende industrie hebben... is het heel helder buiten... Ik kon kilometers ver weg kijken... de zendmast van Lopik was goed te zien... Morgen krijgen we nog een natte dag... daarna wordt het droger... zonniger... en kouder... Ik zie er naar uit... ik ben nog lang niet klaar met de tuin om die voorjaars-klaar te maken... voor de Pasen wil ik de tuin wel in orde hebben... 

Molenaarsbloed...

Het was een natte dag met ruige luchten... best wel mooi om te zien... echte Hollandse regenluchten... Even kwam de zon er nog doorheen rond de middag... dus rap naar buiten om wat foto’s te maken en om gelijk maar wat zooi op te ruimen die storm Evert veroorzaakt had... Her en der vond ik nog wat spullen... een windlicht in de vijver... een vogelhuisje tussen de planten... en een tuinkrans op het gazon... Ik zag ook dat de restauratie van de molen begonnen is... gelukkig... want ik vond het zo’n zielig gezicht... een molen met maar twee wieken... Ik vond het wel stoer om zo hoog in een klein bakkie te moeten werken... ze zullen het wel gewend zijn die werklui... maar toch... Ik zal blij zijn als de molen alle vier zijn wieken weer heeft... het is toch een beeldbepalend monument van ons dorp... en door bezoekers aan ons dorp het meest gefotografeerd vanaf de brug en de provinciale weg... Ook het kleine beetje molenaarsbloed in mijn aderen zal weer sneller gaan stromen als ik hem straks in volle glorie weer zie draaien...

Bloem

Als het er buiten miserabel uitziet en het lenteweer op zich laat wachten halen we het voorjaar maar in huis... Gele bloemen brengen altijd de zon in huis... fleuren je kamer helemaal op... Drie keer raden wat voor bloem dat dit is... Haar over- over- enz. grootouders zien er heel anders uit dan dit achter- achter enz. kleinkind... Mensen hebben haar veredeld... hebben gerommeld met haar dna... en dan krijg je dus dit pluizenbol-kind... Best mooi hoor... maar totaal geen overeenkomst meer met haar voorouders...  Als deze dame nog in de knop van haar leven zit is het nog wel te zien waar haar wortels liggen... dan zijn er wel overeenkomsten... Al enig idee welke bloem dit is....?  Echt waar... het is een Tulp...

Bezoek....

Deze zondag was voor mij rustig en saai... buiten was het saai weer... de tuin ziet er nog saai uit... en op bezoek gaan of bezoek ontvangen mag ook nog steeds niet... Eigenlijk een saai leventje dus... maar ik ben er best mee tevreden hoor... De enigste die vandaag voorbij kwam was deze fuut... die op zoek was naar eten... Toch nog een fotomomentje... 

Een brug te ver...

Door de storm van vannacht is onze fauteuil... die Evert donderdag in de wetering geblazen had... onder de brug doorgedreven... richting het oosteinde van ons dorp... Tijd om in te grijpen... want zwemmen werd nu wel erg ver... Gisteravond hadden we al pogingen gedaan om hem uit het water te krijgen... maar verder dan een halve meter winst richting de wal kwamen we niet... Manlief heeft daarom buurman boer maar gevraagd of hij hulp wilde bieden... en natuurlijk zei hij ja... Onze stoel werd netjes... tussen de buien door... door buurman boer uit de wetering gevist en met de quad thuisgebracht... Wat is nabuurschap toch een geweldig ding... 

Jantje...

Vandaag was er gelukkig minder wind... De vogels kwamen weer te voorschijn en bezochten weer volop onze voedertafel... Gisteren was dat door Evert voor die fragiele beestjes geen doen... die konden letterlijk en figuurlijk niet tegen die wind op... Ze hadden dus honger en daarom was het weer gezellig druk rondom de voedertafel... Ook mijn kleine vriendje het Winterkoninkje kwam eten... ik was blij dat mijn Kleine Jantje de storm overleefd had... hij is namelijk zo licht als een veertje... weegt nog geen 10 gram... Weet u trouwens hoe hij aan zijn naam komt...? Volgens een Griekse sage hielden op een winterdag de vogels een wedstrijd wie koning mocht zijn... De vogel die het hoogste kon vliegen mocht koning worden... De grootste vogel... de Arend... lag natuurlijk aan kop... en net toen de Arend hoger en hoger vloog en dacht dat hij gewonnen had kwam er een klein vogeltje tussen zijn veren vandaan en vloog net nog een paar meter hoger dan de Arend... Dat kleine vogeltje werd dus tot koning gekozen...