Polder-ontbijt...

Toen het nog zomer was... twee dagen geleden... zat ik in m’n uppie... stilletjes... mijn ontbijt-boterham op te eten op ons terras aan de wetering...  De stilte van de polder... ik kan daar toch zo van genieten... Mijn oog viel op een klein vogeltje dat rustig op een hek van buurman boer zat... Hij of zij leek op een roodborstje... maar was het niet... Zijn snavel zei mij dat het een insecteneter moest zijn... maar ik had geen idee wat voor soort het was...  Ook mijn vogelboek gaf niet de oplossing... Nu volg ik op Twitter een paar boswachters en vogelkenners... dus heb ik een foto van dit vogeltje op Twitter gezet met de vraag wat  zijn naam was... Er reageerde al rap een Haagse ecoloog... geboren en getogen in Goudriaan... die wist wat het was... Het was een Pieper... en wel een Oeverpieper... een vrouwtje Oeverpieper... Ze broeden in de duinen langs de kust... vanaf Denemarken tot Normandië... en overwinteren in Zuidelijke landen en de kusten van Noord-Afrika... Dit vrouwtje Pieper zat dus waarschijnlijk uit te rusten op weg naar het Zuiden... Voor mij de eerste keer dat ik dit vogeltje zag... en dat tijdens een polder-ontbijt... 

Rigoureus...

Vandaag heb ik de tuin eens goed onderhanden genomen... met hulp van Gerard de tuinman... Hij heeft het zware werk voor zijn rekening genomen en de opruimwerkzaamheden waren voor mij... Met de boot heeft hij eerst alle biezen uit de sloot gehaald... een heidens karwei... maar het waterschap kan weer trots op het slootje zijn... Ook de buitenkant van de beschoeiing heeft Gerard onkruid vrij gemaakt... Mijn wilde rozen en de klimroos tegen de oostmuur zijn rigoureus gesnoeid... ze zijn tot op de grond toe afgeknipt... en ook de haag aan de weteringkant is beetgepakt... Alle takken die boven de wetering hingen zijn er met de kettingzaag afgehaald... de haag is de helft smaller geworden... Eens in de zoveel jaar moet je ingrijpen wat struiken betreft... verjongen heet dat... en snoeien doet groeien... De strook met de gezaaide wilde bloemen is ook gelijk maar meegenomen... alles is eruit gehaald... Om de pispotjes of winde te lijf te gaan wil ik nu over de kale grond landbouwplastic leggen... zodat ze hopelijk verstikken... Voorlopig ligt de tuin er weer redelijk netjes bij... 

Dag zomer...hallo herfst...

Dit is de laatste zonsondergang van de zomer van 2020... en de eerste zonsondergang van de herfst van 2020... Want vanmiddag rond half vier begon officieel de herfst... Deze zomer liet zich wat het weer betrof van haar beste kant zien... zeker deze laatste zomerdag... de zon scheen weer uitbundig ...  Het was wel een aparte zomer... een zomer die in het teken stond van het coronavirus... Nu heb ik hier op het platte land en in mijn tuin er weinig van gemerkt... maar je zou maar in een flat wonen met een paar kinderen die op het balkon moesten spelen... Wat hebben we toch veel gezelligheid gemist...  Koningsdag... het 75 jaar bevrijdingsfeest op 5 mei... Roparun... Avondvierdaagse... Verjaardagen... Bruiloften... Feestweek... Buurtbarbecues...  enz... Gelukkig is iedereen in ons dorp tot nog toe gezond of redelijk gezond gebleven... Inmiddels is de tweede corona-golf een fijt... en dreigt er weer een lockdown... De ellende is nog lang niet voorbij... Nu maar hopen op een mooie herfst met veel zonnige dagen...  

Snipperen...

En het blijft nog steeds zomeren... Daarom heb ik besloten om nog twee snipperdagen op te nemen... Natuurlijk doe ik wel de noodzakelijke dingen zoals koken en de was... maar grote dingen moeten wachten totdat het weer regent... Vandaag dus de meeste tijd doorgebracht in de tuin... niet werkend deze keer... maar luierend... lezend en hakend... De Gaura of Prachtkaars blijft maar bloeien... wat een dankbare plant... In het voorjaar heb ik ze geplant... toen bloeiden ze al... en nu dus nog steeds... De planten worden wel steeds hoger en breder... maar een touwtje doet wonderen om ze op hun plaats te houden... Ook de donker roze planten op de voorgrond zijn Gaura’s... alleen is dit een laagblijvende soort... Ben benieuwd hoe lang ze deze bloei nog volhouden... 

Dineren...

Het weekje kamperen zit er weer op... en als afscheid van de camping en boer Gerrit hebben we vanavond bij de boer gedineerd... Ik hoop wel dat hij geen zweetvoeten heeft want het eten werd opgediend in één van zijn klompen... Gelukkig was de smaak van het eten prima... dus neem ik aan dat de klomp goed gesteriliseerd was voordat het eten er in ging... We kijken terug op een fijne zonnige week op een gezellige schone camping... en de mooie omgeving rond Oisterwijk... Morgen begint het “gewone” leven weer met de bekende alledaagse beslommeringen en werkzaamheden... 

Leedvermaak...

Vandaag zijn we op de camping gebleven... We hebben genoten van de zon... lekker zitten lezen... en ik heb nog wat gehaakt... Vandaag was het ook wisseldag... er vertrokken campinggasten en er kwamen weer nieuwe... En dat is altijd leuk om naar te kijken... hoe voortenten en luifels worden opgezet... Hoe er gestoeid wordt met tentstokken... hoe er wordt gescholden als de wind de luifel weer omhoog blaast... hoe echtelieden tegen elkaar hun stem verheffen... hoe er gescholden wordt op de kinderen die in de weg lopen... en hoe er getranspireerd wordt door de bouwers... Ik weet het... het is leedvermaak... maar men doet dat ook als wij de boel opbouwen... De foto’s heb ik vanavond nog snel gemaakt rondom onze caravan... niet met mijn camera maar met een mobieltje... Foto’s die via een omweg op de iPad belandden voor deze blog... Je kan zien dat het bos al begint te verkleuren...

Nagenieten...

Het was vandaag een rustige zonnige dag... Vanmorgen was het best wel fris na een koude nacht... maar daar hebben we geen last van gehad... We hebben prima geslapen in onze sleurhut... Vanmiddag hebben we een fietstocht gemaakt door de Kampina... een prachtig natuurgebied tussen Oisterwijk en Boxtel... met bossen en uitgestrekte heidevelden... En wat moet je tegenwoordig weer goed op de tijd letten... om 20.00 uur begint het al donker te worden... dus moet je dan het bos uit zijn van Natuurmonumenten... Een maand geleden kon je nog tot 22.00 uur fietsen bij daglicht... nu moet je hard fietsen om voor het donker thuis te zijn... Gelukkig is dat gelukt... heeft manlief daarna de barbecue nog aangestoken... en genieten we nu na van deze dag...