Nieuwe generatie...

Vandaag bleef de wind stevig doorwaaien.. Het gazon lag bezaaid met afgewaaid blad en blauwe regen... en ook mijn Clematissen hebben flink geleden van deze harde wind... Vanmiddag zaten er een heleboel huismussenkinderen in onze tuin... waarschijnlijk net uitgevlogen want ze hebben nog veel donsveertjes... Ook is nog duidelijk de gele rand aan hun snavel te zien... Bij het voeren door de ouders sperren de jonge musjes hun bekjes wagenwijd open waardoor de oudervogel die gele rand ziet en dan precies weet waar hij het voedsel moet droppen... Bij sommige jonkies is zelfs hun eitand nog te zien aan hun snavel... waarmee ze het ei van binnenuit openbreken om geboren te worden... Door met hun vleugels te bibberen bedelen ze om voedsel... waar vader mus nu voor moet zorgen... Moeder mus heeft al weer nieuwe eieren gelegd en heeft het druk met broeden... Gezellig hoor... weer  nieuwe generaties mussen in de tuin... want zo goed gaat het niet met de mussenpopulatie...

Terugblik...

En toen was het mooie weer van de afgelopen dagen weer voorbij... over... verleden tijd... Vanmiddag  en nu nog... waaide je uit je hemd... Ik heb al diverse reddingspogingen achter de rug in de tuin... Tafeltje... parasol... potten met planten... ze zijn allemaal veilig nu... Toch kijk ik met veel genoegen nog even terug op de mooie dagen van de afgelopen week... naar al het jonge spul wat voorbij zwom... alle gevleugelde vrienden die voorbij vlogen... de zoemende insecten... de buurmeiden... en de twee egels die het heel voorzichtig deden maar wel heel luidruchtig waren... Ik heb op deze mooie dagen wel 140 foto’s gemaakt van dit alles... maar ik kan er helaas vandaag maar 6 laten zien...

Vrije zaterdag...

Een korte blog vandaag: Het was goed toeven op ons terras vandaag... en daar is eigenlijk alles mee gezegd...  24 graden... zon... prachtig uitzicht... wind uit de goede hoek... goed boek en een lekkere mok thee... Alle ingrediënten die een mens wenst op een vrije zaterdag...

Oorlog...

Hoewel de polder één en al rust en vrede uitstraalt... was het er vanmiddag compleet oorlog... met waarschijnlijk een slachtoffer... Papa zwaan zag een ander mannelijk exemplaar in zijn territorium die te dicht bij mamma zwaan en de kids kwam... En toen waren de rapen gaar... Er ontstond een gevecht op leven en dood... Ze probeerden elkaar echt te verdrinken... het gespartel om boven te blijven was gewoon verschrikkelijk om te zien... Ik kon er niet bij komen... anders was ik er tussen gesprongen... Soms kon de indringer een stukje wegkomen... maar papa zwaan bleef hem achtervolgen... pikken... bijten... en in elkaar slaan met zijn vleugels... De veren vlogen in het rond... De indringer was doodmoe... zag ik... echt total loss ... Later kwam papa zwaan trots aanzwemmen... de andere zwaan heb ik nooit meer gezien... Ik hoop maar dat hij het gevecht overleefd heeft...

Hormonen...

Vandaag weer veel in de tuin gebivakkeerd... heerlijk geluncht in de zon... een boek zitten lezen... en nog wat snoeiwerk verricht... Ook heel veel foto’s gemaakt... want wat was het druk in de polder... op het water... en in de lucht...  Vogeldrukte... De hele dag vlogen spreeuwen heen en weer vanuit de bewoonde wereld naar de polder... om eten te zoeken... om daarna naar de bewoonde wereld terug te vliegen om hun jongen te voeren... Onderweg scheten ze alles onder... alle tuinmeubels zaten onder de vogelpoep... Die heb ik dus vandaag ook nog gesopt... Er zaten ook veel roofvogels in de lucht... opzoek naar prooi... en ik zag een ooievaar... zwevend op de thermiek... Op het water waren een paar zwanen heel vervelend bezig... op een agressieve manier joegen ze alle andere watervogels het water uit... Op mijn foto van vandaag “mijn” eend met nog steeds drie kuikenkinderen... die weer werd belaagd door een woerd... Zelfs in haar kraamtijd wordt ze niet met rust gelaten... Mannen en hormonen... je zou ze....

Moederliefde...

Vandaag was het prachtig weer... weer... want wat worden we al weken verwend door de zon... Vanavond heb ik de tuin al gesproeid... het is zo droog...  de scheuren zitten in de grond van het gazon... Moeder Zwaan is na 5 weken eindelijk klaar met broeden... het leverde 7 kuikenkinderen op...  Vanmorgen dobberde de hele familie zwaan voorbij... Ondanks dat moeder zwaan het druk had met eten... wat tijdens de broedtijd er nog wel eens bij in schiet.. hield ze haar kroost goed in de gaten... Ook papa zwaan was heel beschermend... die vaarde voor het zwanenconvooi uit... om iedereen te waarschuwen dat zijn familie eraan kwam... Hij had nog net geen zwaailicht op zijn kop...  maar blazen deed hij wel... Op mijn foto moeder zwaan met één van haar koters... Hier straalt alleen maar moederliefde van uit...

Vrijheid...

Bevrijdingsdag 2020... we vierden vandaag 75 jaren zonder oorlog... binnen in huis... in de tuin... of op straat met 1,5 meter afstand van elkaar...  De 4 en 5 mei-commissie had grote plannen om met het hele dorp deze dag groots te vieren... maar helaas... corona gooide roet in het letterlijke eten... Doordat er veel gevlagd werd in onze wijk... zag het er wel heel feestelijk uit... Vanmiddag ben ik lekker bezig geweest in de tuin... waarin altijd wel wel wat te doen is... De foto maakte ik een week geleden... van mijn mooie dorp Goudriaan... waar ik mijn hele leven al mag wonen... zonder oorlog... zonder honger... maar met een grote saamhorigheid en naastenliefde...