Geraas...

Het was een vermoeiende zondag... niet omdat ik hard gewerkt heb... het is tenslotte rustdag vandaag... maar het was vermoeiend in mijn hoofd.. Het was de schuld van Ciara... een winterstorm die over ons land raasde... De harde wind... en vooral de windvlagen... zorgden ervoor dat ik gepiep... gefluit... gerammel... gekraak... glasgerinkel... enzovoort hoorde... Vooral het geraas van de wind in de schoorsteen zorgde voor moeheid in mijn hoofd... Er was echt niets te beleven buiten vandaag... op straat was het stil... en ook de vogels bleven binnen... Dit eendenpaar op de foto zat lekker uit de wind... onder in de wal... te dutteren... Ook zij waagden zich niet in het geraas van Ciara...

Exoten...

De zonnige dagen zijn weer voorbij... we hadden vandaag weer mistroostig winterweer...  Maar we moeten het er toch mee doen... Vanmiddag eerst dus maar eens een fleurige bos tulpen gekocht om onze kamer wat kleur te geven...  Het valt me op dat de populatie nijlganzen groter wordt in de polder... Ik zie er steeds meer in het weiland rond scharrelen... Wel begrijpelijk... omdat nijlganzen soms wel drie broedsels per seizoen hebben... Ze heten nijlganzen maar ze zijn geen ganzen... ze zijn geen familie van elkaar... Ze zijn wel verre familie van eenden... en afkomstig uit Egypte... Ze zijn allemaal afstammelingen van in 1960 ontsnapte siervogels in Oostenrijk... In 1967 kwamen ze voor het eerst in Nederland voor... Het zijn dus exoten en daarom ook niet beschermd... Het stel op de foto maakte duidelijk een afspraakje... of misschien werd ze zelfs al ten huwelijk gevraagd... wie zal het zeggen... Wat je ook ziet op de foto is dat mannetje en vrouwtje nijlgans het zelfde verenkleed hebben... er is geen verschil te zien... en dat zie je niet vaak in de vogelwereld...

Fleurig...

Vandaag was net als gisteren een vitamine D dag... Alleen was het jammer dat de wind uit het zuiden waaide en ik rondom ons huis geen plekje kon vinden waar ik in de zon en uit de wind kon zitten... Helaas... De zon zorgde er wel voor dat alles er kleuriger en fleuriger uitzag... zoals deze woerd... Toen de zon op zijn koppie scheen kleurden zijn veren smaragdgroen... zo mooi... Dan wordt zo’n simpele eend een veel mooier exemplaar  dan als de zon niet schijnt...

Zonnestralen...

De eerste echte lentedag...!   We kregen die vandaag als kadootje... en wat was ik er blij mee... Ik heb rond de middag voor het eerst weer buiten mijn boterham op kunnen eten... Mijn fontijn in de voortuin ging ook weer werken... die net is als ik... we worden pas actief als de zon gaat schijnen... We lopen namelijk allebei op zonne-energie... om onze batterij op te laden... de fontijn letterlijk... en ik figuurlijk... Ook de krokussen openden voor het eerst hun blaadjes om insecten de kans te geven om van hun nectar te snoepen... Prachtig... dat alles wat leeft...planten, dieren en mensen zo reageren op zonnestralen...

Kusje...

Vanmorgen werd ik wakker doordat de omliggende bewoners hun autoruiten aan het krabben waren...  De winter had een klein ienimini kusje uitgedeeld vannacht... Het betekende wel dat de zon misschien te zien zou zijn vandaag... en inderdaad zo nu en dan is hij vandaag even achter de wolken vandaan gekomen... Daar werd ik best een beetje vrolijk van... en ook van de wind die er vandaag niet was... Raar... dat je blij wordt van iets... dat er niet was... Vanavond trok de lucht jammergenoeg weer  helemaal dicht... maar dit hebben we toch maar weer gehad... Op het ogenblik moet je ieder zonnestraaltje pakken wat je pakken kan... Op de foto de zonsopkomst vanmorgen...

Zwaan...?

Het was koud vandaag... en nat... dat kwam door de noordenwind... Een hééél klein beetje winter vond ik... Ook de vogeltjes hielden niet van dit weer... het was behoorlijk stil in de tuin... In de sloot naast ons huis dobberde deze reiger... wat een vreemd gezicht... een soort zwaan met een reigerkop... Tijdens een bui met windstoten kon hij zich niet meer goed staande houden en werd de sloot te diep voor hem...  Maar wat bleek... reigers kunnen drijven... Zwemmen niet want zijn poten zijn niet geschikt om te peddelen...  Hij dreef richting de walkant en zodra hij modder onder zijn poten voelde ging hij weer staan... alsof er niets gebeurd was... Hij zal er wel bekend mee zijn... drijven... maar voor mij was het de eerste keer dat ik dit zag...

Somber...

Het sombert nog steeds... ook in mijn hoofd... Ik had vandaag echt nergens zin in... ik hoorde de was roepen... de stofdoek lag te gillen... en de stofzuiger baalde... Ik heb net gedaan of ik ze niet hoorde... Een lieve vriendin bracht een reisboekje over een warm eiland... dat heb ik eerst eens zitten lezen... en terwijl ik het las kwam de zon even te voorschijn... Dat was voor mij HET teken...! Ik heb direct een hotel geboekt op dat mooie eiland... over 29 dagen vertrekken we... Vandaag een wat wazige foto van de Smienten in de wetering... helaas... maar ik had vandaag geen betere foto... Toch is nog goed te zien wat een mooie vogels die Smienten zijn... vooral de mannetjes  met die  mooie bruine... witte en zwarte veren...