Nakomertje...

Vanmiddag viel mijn oog op deze schoonheid... Hij stond verstopt achter onze kliko’s... en met het terugzetten van een geleegde kliko zag ik ineens deze prachtige bloem... Ik wist wel dat daar stokrozen stonden... maar ik had ze al afgeknipt... Deze is dus stiekem weer uitgelopen... had er geen zin in om nu al in winterslaap te gaan... en staat nu hier te shinen... Aan het afgevallen stuifmeel te zien hebben de bijen en hommels hem inmiddels ook gevonden en bezocht... Het bewijst maar weer eens dat de Natuur haar eigen gang gaat... zich niet door de mens laat leiden... Gelukkig maar... anders had  dit nakomertje er niet geweest... en zijn broers en zusjes ook niet... Die zitten nog in de knop...

Lunch en diner...

Heerlijk... die zonneschijn vanmorgen... Daar wordt je blij van... dan spring je bijna uit je bed in plaats van gewoon opstaan... Vanmiddag schoven er al snel wolken voor de zon en tegen de avond regende het alweer... Wat voor weer het ook is buiten... het interesseert de vogels geen ene moer... als ze maar kunnen eten... Dagelijks krijgen ze weer voedsel van mij... en elke dag wat anders... Vandaag waren de pinda’s aan de beurt om opgepeuzeld te worden... De kool- en pimpelmezen vlogen af en aan... en binnen een mum van tijd waren de pinda’s verdwenen... Morgen krijgen ze geprakte vetbol als lunch en diner... de overgebleven vetbollen van vorig jaar zijn wat uitgedroogd en vallen uit elkaar... vandaar...

Schouw...

Vandaag tuinman Gerard maar weer eens aan het werk gezet... Het is namelijk zo dat de halve sloot naast ons huis ons "bezit" is... de andere helft is van buurman boer... Waar de grens precies ligt... geen idee... dat weet alleen het kadaster... Dus welke vissen van mij zijn en welke van buurman boer... ook geen idee... Ik laat het maar zo... geen rijdende rechter dus in Goudriaan... Nu is het wel zo... dat we wel ieder onze eigen helft van de sloot schoon moeten houden... om de doorstroming te bevorderen... Dat moet van het Waterschap... die het vanaf 1 november ook werkelijk komt controleren en boetes uit kan delen... Buurman boer heeft een paar weken geleden zijn helft al opgeschoond met een trekker met grijper... mechanisch zeg maar.... Tuinman Gerard heeft vandaag onze helft opgeschoond met een boot en met zijn handen... handmatig dus... maar beiden met een mooi resultaat... Laat het Waterschap nu maar komen om te controleren... we zijn er klaar voor...

Bottels...

De rozen zijn uitgebloeid... nu wordt het tijd voor de bottels... In die rozenbottels zitten de zaadjes van de rozen.... Echt waar... rozen kun je zaaien... maar dat is wel een heel gedoe... Daarom worden door rozenkwekers de rozen geënt op een steel van een wilde roos... dat gaat veel vlugger... en je krijgt veel sterkere rozen... Als je het wilt proberen om ze toch te zaaien moet je veel geduld hebben... Eerst moet de bottel goed indrogen... daarna moet je de zaadjes uit het vruchtvlees pulken... dan moeten de zaadjes behandeld worden met waterstofperoxide zodat ze niet gaan schimmelen... De zaadjes ontkiemen pas als ze in een natte koude omgeving staan... bijvoorbeeld in de koelkast tussen nat keukenpapier... Dat duurt tussen de vier en zestien weken... maar dan moet je ze wel al die weken vochtig houden... Vaak komt 70% van de zaadjes nooit uit... Na het ontkiemen kunnen ze gezaaid worden in speciale zaaigrond en met de juiste temperatuur... vochtigheidsgraad... en licht groeien er rozenplantjes uit de zaadjes... die waarschijnlijk niet op de moederplant lijken... die is namelijk geënt uit twee verschillende rozen... Dit hele proces is mij veel te veel werk... ik laat de rozenbottels dus lekker aan de plant staan... als wintervoer met veel vitamine C voor de vogels... Zoek ik een nieuwe plant dan ga ik wel naar een tuincentrum...

Helder...

Vandaag was de grauwigheid en nattigheid verdwenen... en ook in mijn hoofd werd het weer wat helderder... Vanmiddag was het heerlijk om buiten te zijn... en ondanks dat het zondag was heb ik toch een klein beetje in de tuin gerommeld... Het mocht van mij... gisteren had ik lang genoeg gerust... dacht ik zo... Ik heb de vele vol geregende bloempotten leeg gekiept... zodat de planten niet zouden verzuipen... en dat valt volgens mij niet onder werken... dat was een reddingsactie... en dat mag op zondag... Zo heb ik dus nog meer kleine dingetjes in de tuin gedaan... en genoten van de laatste bloemetjes... bijtjes... en vlinders... want die kwamen door het flauwe zonnetje ook weer in de running... kregen ook weer een helder hoofd... De Dagpauwoog had het ook naar haar zin... die genoot van de nectar van de nog steeds bloeiende Verbena... Nog even en dan zoekt ze een plekje om te overwinteren... De meeste vlinders overwinteren in landen rond de Middellandse Zee... vertrekken dus naar het Zuiden... De Dagpauwoog niet... dat is een standvlinder... die overwintert in onze schuren en huizen...

Staar...

Wat een pisweer vandaag... Heel de week hebben de weermannen ons lekker gemaakt met 20 graden voor vandaag en wat buien... Mijn plannen stonden al vast... heerlijk in de tuin werken... Het werd dus binnen zitten en kijken naar de grauwe... natte polder... Het leek wel of ik met "staar" te kampen had... alles was grijs... totaal geen kleur te bekennen buiten... Ja... een nat geregende Goudsbloem... maar zelfs die zag er flets uit... Ik kreeg vanmiddag wat foto’s ge-appt  van vrienden uit Italie... die liggen nog bij- en in het zwembad... eten nog buiten... en zwemmen nog in zee... Je zou toch zo het vliegtuig nemen... niet dan...?  Na deze sombere dag is een feestje meer dan welkom... en dat gaan wij vanavond dus doen... een feestje bouwen bij de uitslag van de Goudriaanse Dorpsquiz...

Saai...

Het was vandaag saai in de polder... met dit saaie weer... Zelfs ik voelde me saai... duf... en lui... Ik kan niet tegen dit miezerige weer... ik heb de hele week al een soort grauwsluier over me heen... een soort rem... Ik ben net als de insecten... ik word pas actief als de zon gaat schijnen... Zelfs de meeste vogels lieten vandaag verstek gaan... Alleen een aalscholver liet zich zien... maar die baalde ook stevig... Die had net zijn middagmaal bij elkaar gedoken en moest zijn vleugels laten drogen... voor hij weg kon vliegen... Maar hoe droog je nu je veren als het regent... niet dus... Dat werd dus lopen naar huis...