Wind...

Vanmorgen waaide er een heerlijk windje... snel alle deuren en ramen wagenwijd opengezet zodat de hitte van gisteren uit ons huis kon waaien...  Daarna rap aan het soppen geslagen... en aan het einde van de middag was de kamer helemaal stofvrij... en was het in huis behoorlijk afgekoeld...   Morgen nog zo’n minder warme dag en de eerste verdieping kan helemaal schoon zijn.... Het nadeel van de harde wind vandaag was dat mijn wilde bloemen die ik gezaaid had nu plat liggen... Jammer hoor... maar gelukkig kunnen de hommels en bijen er nog steeds bij... en daar had ik ze tenslotte voor gezaaid...

Thuis...

Na 10 dagen Italie waren we vannacht weer thuis... Zin om naar huis te gaan had ik niet... want daar wachtte immers een stoffig huis vanwege de verbouwing van de badkamer... Helaas kon het schoonmaken nog niet beginnen... want jee... wat was het warm vandaag... niet normaal meer... Een binnenblijf-niksdoedag dus voor mij... Vanavond kon ik toch nog een poosje buiten zitten... totdat de zon verdween achter de horizon... en er wat mist op kwam zetten... De buurmeiden voelden ook dat het iets afkoelde en verlieten hun stal... om nog even te gaan grazen... Toen de zon echt weg was en de muggen wakker werden was het afkoelen voor mij voorbij...

Corpus Domini...

Vandaag was het voor Rooms Italie een belangrijke feestdag... Corpus Domini... of Sacramentszondag... Bij de protestanten is dat avondmaalzondag... waar brood en wijn centraal staan... Bij onze Roomse medemens is dat de hostie en de wijn... Wij waren vandaag in Spello... een middeleeuws stadje... waar deze feestdag opgeluisterd werd met prachtig gemaakte bloementapijten op straat...  Met fijngemalen bloemen... granen... kruiden... grassen... granen enz. worden dan religieuze afbeeldingen op straat gemaakt... De mooiste schilderijen van bloemen lagen in de straten van Spello... wat duizenden bezoekers trok... Je kon over de hoofden lopen... Om twaalf uur vanmiddag begon vanuit de kerk de processie... die ging door het stadje en over de bloemmozaieken... Helaas gooiden de priesters met hun lange gewaden de mozaïeken door elkaar... zo jammer... maar dat hoort erbij... Gelukkig hebben we de foto’s nog...

Struinen...

Na een paar onweersbuitjes vanmorgen bleef de lucht bewolkt vanmiddag... Goed weer dus om naar een middeleeuws stadje te gaan en daar lekker rond te struinen... een bakkie in een bar te nuttigen... en een echt Italiaans ijsje op te likken... Wat zijn die stadjes toch leuk... met die smalle straatjes... middeleeuwse muren... fonteinen... en moderne winkeltjes... Aan alle balkons hangen geraniums... en overal staan zomaar potten met bloeiende planten op de stoep... Wat leven de (oudere) mensen hier toch eenvoudig... je zet je stoel gewoon op de stoep of op straat om van de zon te genieten of in de schaduw te zitten... om een praatje met elkaar te maken... en om naar toeristen zoals wij te kijken... Hun motto is " piano piano "... wat zoiets betekent als " rustig aan "... En ze hebben nog gelijk ook... zeker met de temperaturen van de laatste dagen...

Jasmijn...

Deze vrijdag hebben we gewoon helemaal niets gedaan.... niks... niente...nulla... En dat is soms voor ons pensionada’s wel eens nodig... zeker met deze warmte... In de buurt van de geurende Jasmijn... de Toscaanse Jasmijn... die het zo te zien ook in Umbrië heel goed doet... was het goed toeven... Er werd gelezen... gehaakt... gedut... en natuurlijk gezwommen... Wat is de Jasmijn toch een prachtige klimmer... en wat ruikt hij toch lekker... In mijn eigen tuin staat er ook één... een miserabel exemplaar... want elke winter vriest er een stuk af... Maar hij staat ook helemaal verkeerd bij mij... op het noord-oosten... Zodra ik thuis ben ga ik hem verpoten... want ik wil dat hij net zo wordt als deze... (Dromen mag toch...? ) De naam Jasmijn is afkomstig van het Perzische Yasmin... dat ‘ Geschenk van God ‘ betekent... daarom ruikt hij ook zo " hemels "... denk ik...

Paradiso...

Het blijft maar mooi weer hier in Italië... we genieten met volle teugen van het huis... het zwembad... en de natuur...  Vanmiddag hebben we heerlijk gegeten in een restaurant dat gerund wordt door een lieve Nederlandse dame... Samen met haar partner heeft ze van niets een prachtig goedlopend boutique hotel met restaurant en luxueus zwembad gemaakt... In hun tuin staan heel veel Oleanders... die nu in bloei staan... Er staan zelfs rode Oleanders... die je in Nederland bijna niet ziet... Ik heb al zoveel keer geprobeerd om Oleanders over te houden en weer in bloei te krijgen... maar het lukt mij maar niet... Waarschijnlijk niet de juiste grond en te weinig zon in Nederland... daarom geniet ik hier dubbel van deze mooie struiken... En komt u een keer in de buurt van Perugia... ga dan lekker eten bij deze lieve mensen... in La Locanda Paradiso... dichtbij het vliegveld van Perugia...

Zon...zee...zand...

Er is weinig te melden vanuit Italië... het is warm... de pizza’s zijn voortreffelijk... en het ijs is benissimo... ofwel verrukkelijk... Vandaag zijn we naar zee gereden... de Adriatische zee bij Fano... Daar op het strand hebben we ligbedden en parasols gehuurd en heerlijk gerelaxt...  en gezwommen natuurlijk... De houten huisjes op de achtergrond zijn trabocchi... een soort installatie om vis mee te vangen... een methode die eeuwen geleden al door Italiaanse vissers gebruikt werd... We hoorden dat het weer thuis in Nederland vandaag wat minder was... en kregen het advies om maar in Italie te blijven... dat doen we dus maar...