Aardige wolken...

Koningsdag begon met regen... regen die voor de natuur hard nodig is... De afgelopen week heeft buurman boer de eerste snede gras van zijn weilanden gehaald... en om de groei voor de tweede snede erin te krijgen is regen een zegen... Ook de grutto’s en kieviten hebben last van de droge graslanden... het is lastig om met hun lange snavel in de droge grond te boren... op zoek naar wormen en ander grut... om hun jongen te voeren... Voor alle koningsdagactiviteiten zou regen geen zegen zijn... en dat wisten de wolken dus ook... die hielden tijdens veel activiteiten hun water binnenboord... Soms konden ze het even niet houden... lieten ze hier en daar wat druppels los... maar over de hele dag Koningsdag genomen hebben die wolken aardig hun best gedaan...

Oranje boven...

Al een paar dagen zie ik foto’s voorbij komen van prachtige zonsondergangen van de laatste dagen... Helaas... in Gelderland staan de bossen in de weg om zonsondergangen te zien... dus geen foto’s van- en voor mij... Vandaag waren we onverwacht even thuis... en vanavond kon ik er wel van genieten... op mijn eigen stoeppie... in mijn eigen polder... En ze deden hun best... de zon... de wolken... en het Sahara stof... het was een samenspel van kleuren... Alles kleurde oranje... alvast voor Koningsdag... morgen....

Bedreigd...

Een paar dagen geleden zag ik deze plant in een pot staan... een voor mij onbekend exemplaar... Hij heeft wollige stelen met hartvormige wollige bladeren en de bloemetjes zijn zachtgeel... Het heeft even geduurd... maar inmiddels ben ik erachter hoe hij heet... Zijn naam is Saruma Henryi... of Mansoor... Het speelse anagram van saruma is asarum... wat mansoor betekent... De plant komt van oorsprong uit China... en groeit daar op schaduwrijke en vochtige plekken... Echter... hij dreigt in het wild volledig uit te sterven... Daarom zie je hem nu vooral als bedreigde soort in Botanische tuinen... zoals de Hortus in Utrecht... Het is een vaste plant die al bloeit zodra de eerste donkere scheuten uit de grond komen... en hij bloeit tot diep in de zomer... Hij plant zich voort door zich uit te zaaien... en dat zaad is in speciale tuinzadenwinkels te koop... Als u dus van een bijzondere langdurig geelbloeiende vasteplant houdt is deze plant beslist aan te bevelen...

Zeldzame Buurmeiden...

Gelukkig hebben we op de camping ook buurmeiden... zo’n 15 stuks... die dagelijks heen en weer sjokken naar hun stal... Niet om gemolken te worden... maar ze komen drinken in de stal... het beekje dat door hun weiland meandert heeft namelijk een te hoge oever om bij het water te komen... Deze dames zijn totaal geen familie van mijn eigen buurmeiden... ze lijken ook totaal niet op elkaar... ze zijn van een ander ras ... ze zijn van het zeldzame Brandrode Ras... Het Brandrode rund kenmerkt zich door de egaal diep donkerrode... bruinrode... of her- en der zelfs zwartachtig rode kleur... Ze hebben hier en daar wat wit op de kop... buik... staartpunt en sokken... Ze zijn o zo vriendelijk... en zijn goed te aaien... wat voor de hier aanwezige stadskinderen natuurlijk top is... Ik heb even een praatje gemaakt met de boer... die vertelde dat dit ras alleen in Nederland voorkomt... in de IJsselvallei... Natuurmonumenten wil de Brandrode runderen weer terug hebben in de uiterwaarden van de IJssel en is daarom een fokprogramma gestart op een boerderij in Loenen... en die opzet lijkt geslaagd... De kudde van oorspronkelijk zo’n 60 koeien groeit gestaag... Ook deze tijdelijke buurmeiden komen van dit fokcentrum... boerderij De Groote Modderkolk... maar dan gewoon als hobby voor de boer... en omdat ze zo lief zijn voor stadskinderen....

Meanderen...

Wat is Nederland toch mooi... elke streek heeft zijn eigen charmes... landschappen... planten en dieren... Niet dat ik hier wil blijven hoor... het weidse van de polder heeft toch nog steeds mijn voorkeur... dat zit in mijn genen... Wat je hier veel ziet zijn beekjes die door bossen en weilanden slingeren... dat noemt men meanderen... En ze zijn hier gek op beukenbomen... alle bossen zijn beukenbossen... het zal met de grondsoort te maken hebben denk ik... want spar- en dennenbossen zijn hier niet te vinden... Ook zie je hier nog veel patriciërshuizen... buitenhuizen op grote landgoederen van de vroegere adel en rijke handelaren uit de Hanzesteden Zutphen en Deventer... En wij... wij mogen dagelijks door- en langs al dit moois meanderen op onze fietsen...

Zon...zand...water...eten...

Wat is er nou leuker om op de warmste tweede Paasdag in mijn leven op de camping te zitten... en te kijken naar een groot kleinkind en een klein kleinkind... die saampies speelden met zand en water... Niks dus... helemaal niks... Nou ja... de paasbrunch met elkaar was ook gezellig natuurlijk... Na de middag ging klein kleinkind... met rode appelwangen van de zon en de slaap... samen met zijn ouders weer naar huis... Héél groot kleinkind mocht met hen meerijden naar zijn eigen huis... en groot kleinkind ging met haar mams naar hun eigen camping om een duik in het zwembad te nemen... Een tweede Paasdag om niet snel te vergeten...

Verschil...

Vandaag een fietstochtje gemaakt langs de IJssel... en dat was geen straf met dit prachtige weer... We hebben heerlijk even op een bankje gezeten en genoten van deze mooie... levendige... bochtige rivier... De koeien die hier in de uiterwaarden lopen zochten de schaduw op... zo warm was het... Ook de koe op de foto zocht de schaduw van een struik... hij stond bijna in de struik...Het monument op de foto verwijst naar de oversteek over de IJssel hier van de geallieerden op 12 april 1945... In de weilanden achter de IJsseldijk stikt het van de paardebloemen.... Geen idee of ze spontaan hier groeien... of dat het een bewuste keuze is van de boeren hier... Of zouden ze voor de paashazen zijn... want die zijn gek op paardebloemblaadjes... haha... Ik hoorde vandaag een meisje van rond de 12 jaar tegen haar zusje zeggen... dat ze deze zonnebloemen niet mocht plukken... Zouden ze tegenwoordig geen biologieles meer krijgen op school... vroeg ik me af... Het herbarium dat ik op school moest maken van de bloemen in mijn omgeving heb ik nog steeds... een schrift met bloemen... die ik gedroogd had in een dik telefoonboek... met de beschrijving van die bloemen... Maar ja... die dikke telefoonboeken bestaan niet meer... en waarschijnlijk dus ook de biologieles niet meer... want dan zou je op die leeftijd toch wel het verschil weten tussen zonnebloemen en paardebloemen...