Alle begin...

Er wordt geschaatst...!  De Goudriaanse ijsclub heeft voor de kinderen een gedeelte van het voetbalveld in de speeltuin onder water gezet... Vandaag werd het ijs dik genoeg bevonden... en kon de jeugd na schooltijd de schaatsen onderbinden... Voor sommige kinderen was het schaatsen een eitje... die reden zo weg... maar voor anderen was het nog erg wennen op dat gladde ijs... Maar ja... alle begin is moeilijk... zo zijn we allemaal begonnen... en voor ons is het ook goed gekomen... Alleen " het nog durven " speelt bij ons nu een grote rol... Ik heb vanmorgen wel nog op het ijs gelopen... toch even sfeer proeven... heerlijk het gekraak van het ijs... en de scheuren die voor je uit vliegen...want dik is het ijs zeker niet... ik schat zo’n 5 centimeter... Gelukkig hadden de kinderen vanmiddag geen last van gekraak... en  het "niet durven"... ze genoten volop... en ik van hen...

Donker...

Nog even een foto van gisteren... toen het sneeuwde... Vandaag had ik niet de mogelijkheid om foto’s te maken...helaas... net nu de natuur er zo mooi uit ziet... We gingen vanmorgen weg in het donker... en kwamen thuis toen het bijna donker was... Ik heb nog wel in de schemer twee schaatsers gespot bij ons op de wetering... Het kan dus...!  Vandaag werd schoonmoeder 95 jaar en die had wat extra handen nodig van manlief en mij... vandaar... Maar morgen ga ik wel foto’s maken... schaatsfoto’s... nu al zin in...ijssiepiepen...

Keuze...

Soms heb ik dagen dat ik niet zou weten waar ik een foto van moet maken... Vandaag wist ik niet wat ik het eerst op de foto moest zetten... Het sneeuwde... geen grote dikke vlokken... maar wat er viel bleef liggen... En dan wordt de wereld zo fotogeniek... Dat er sneeuw viel was wel ontzettend jammer voor het ijs... Dat is dus als schaatsijs afgeschreven... want het dooide vanmiddag een beetje en dan wordt sneeuw op het ijs pap... een dikke sneeuwbrij... Ook het smientenwak wordt door de dooi steeds groter... en voller... Rondom ons huis was het druk... vogels van  allerlei pluimage bezochten de voederplank en de malusappeltjesboom... eenden en meeuwen aten de gevallen restanten op... Mijn katten bleven binnen... die houden niet van koude voeten... en ik... ik heb genoten van dit witte wonderland...

Betrapt...

Voor mensen is het ijs nog onbetrouwbaar... maar poezen kunnen er al overheen... Hoe ze weten dat ze erover kunnen weet ik niet... er is niemand die het ijs uit probeert... zoals mijn vader vroeger voor mij deed... Fien ging als eerste het ijs op... toen zij mij zag staan ging ze er vlug af... en keek heel schuldig alsof ze betrapt was op iets heel ergs... Saar was niet van het ijs af te slaan... ze heeft de hele middag de walkanten  afgestroopt... op zoek naar muizen- en rattennesten... Vanaf het ijs kon je er nu goed bij... moet ze gedacht hebben... En Jansen was weer eens niet naar buiten te krijgen... hij heeft de hele dag liggen slapen... Jansen is een kater... een man, zeg maar... en mannen houden niet van kou...

Peddelen...

Hoe overleef je als watervogel de vorst... Smienten en eenden hebben daar wat opgevonden... je gaat met de hele groep een stuk water ijsvrij houden door met z’n allen rondjes te blijven zwemmen... zodat het water in beweging blijft en niet de kans krijgt om te bevriezen... Ook gaan ze om de beurt het water uit om te eten... alleen op het warmst van de dag grazen ze met z’n allen... De huis-tuin- en keuken eenden gaan gewoon zitten dutten op het ijs... die maken zich niet druk... die worden wel gevoerd en drinken doen ze wel uit mijn vijver die ik open houd.... Één eendenpaar probeert voor zichzelf een wakje open te houden... dat wordt samen heel hard peddelen vannacht...

Vloer...

Vanmorgen lag de ijsvloer op de wetering... na een vriesnacht... er prima bij... want alle begin is heel belangrijk... Zou de wetering dicht vriezen met wind dan krijg je rimpelijs.... of windwakken... Zouden er eenden of koeten een wak openhouden ? Maar niets van dit alles... er lag zwart... rimpelloos ijs... Tot vanmiddag.... de zon scheen volop... de temperatuur kwam boven nul... en de zuidenwind zorgde ervoor dat het ijs in een mum van tijd weg was... gesmolten... foetsie...!  Het wordt dus wachten op vannacht... tweede kans op een mooie ijsvloer...

Ontwaakt...

Toen ik vanmorgen deze foto maakte was Goudriaan net ontwaakt... en ik ook...  De zon zat nog achter de horizon en kleurde de lucht achter de kale boomtoppen oranjerood... Toen de zon boven de horizon uitkwam... waren de contouren van de huizen en de bomen niet meer te zien vanwege mist die door de zon wakker werd geschud... maar later ook door de zon werd verdampt... Vanmiddag verdween de zon achter sluierbewolking... jammer want het was zo’n mooie dag... Nu maar hopen dat die bewolking snel oplost... want hoe helderder de lucht is vannacht... hoe harder dat het gaat vriezen...