dinsdag 18 december 2018

Mussen...

Volgens de kenners gaat het slecht met de mus... hun populatie gaat hard achteruit... De grootste boosdoener hiervan lijkt het Bouwbesluit van 2003... dat de strijd aanbond met kieren en gaten in muren en daken van woningen... En daar hebben nestelende mussen juist behoefte aan... Ook ligt er bijna geen paardepoep meer op straat... paarden lopen nu in paardebakken en laten daar hun vijgen vallen... die snel opgeruimd worden... Mussen zijn namelijk gek op voedzame paardevijgen en halen er hun broodnodige mineralen uit... Ook is er een gebrek aan bloemen- en kruidenzaadjes... in veel huis-tuin en keukentuinen ligggen tegenwoordig tegels... waar bloemen en kruiden niet in kunnen wortelen... Gelukkig zijn er in onze tuin nog wel wat mussen... ik voer ze vogelzaadjes... vetbollen... en vogelhagelslag... De voederschaal staat naast een haag... waar ze in kunnen vluchten als de sperwer door de tuin vliegt... De paardevijgen moeten ze er maar bij denken... daar begin ik niet aan... 


maandag 17 december 2018

Vreemde vogel...?

Nee hoor... dit is geen nieuwe vogelsoort... Dit is een doodgewone zilverreiger die net gebadderd had... en zich droog stond te schudden... Ik zag hem vanmiddag... toen ik buiten een bakkie thee zat te drinken...  uit de wind... onder een halogeen kacheltje... Ik ben nu eenmaal een buitenmens... ik moet elke dag wel even naar buiten... Toen ik deze reiger zo zag moest ik gelijk denken aan een Paradijsvogel... alleen is die niet wit... maar veelkleurig...  Een Paradijsvogel in mijn paradijselijk uitzicht...


Storing...

Door internetstoring heb ik gisteren geen blog kunnen schrijven.... Dit zou de foto geworden zijn... In de nacht van zaterdag op zondag kregen we eerst een laagje ijsregen en daarna wat lichte sneeuw... Toch een klein beetje een witte Kerst... De kerstboom heeft trouwens geen grote piek hoor... dat lijkt maar zo... Het is de lantaarnpaal waar ik de boom aan vast gebonden heb... maar het staat wel leuk...!


zaterdag 15 december 2018

Rudolf...

Ahhh... Rudolf is bevroren... Vooral zijn neus en voeten hebben het zwaar te verduren... Vanmiddag heb ik de laatste versierselen buiten aangebracht... gewoon gezellig gemaakt hoor... Geen overdadige dingen met knipperende gekleurde lampjes... maar serene warm-witte lichtjes en hier en daar een kerstbal... En dit tafelstuk met Rudolf... maar dat had ik gisteren al gemaakt... en vannacht is Rudolf dus bevroren... Vanaf morgen worden er weer hogere temperaturen verwacht... maar eerst krijgen we nog sneeuw...  En daar zit ik nu op te wachten... mijn fototoestel ligt al klaar...


vrijdag 14 december 2018

Ijskriebels...

Het heeft de afgelopen nacht een paar graden gevroren... het eerste ijs van deze winter lag vanmorgen in de sloten... Prachtig zwart ijs... waar ik gelijk de kriebels van kreeg... Niet dat ik zelf nog schaats... maar van ijspret van anderen kan ik zo erg genieten... Zover is het natuurlijk nog niet... we gaan niet over één nacht ijs... toch...? En voor echt schaatsijs is het nog veel te vroeg in dit winterseizoen... Het moet eerst " opkouwen " in Siberië... (dat is de tegenhanger van opwarmen)... en als het daar koud genoeg is mag het door de oostenwind naar ons geblazen worden... het liefst begin februari... Als die oostelijke stroming dan net zo lang duurt als de afgelopen zomer... dan krijgen we ijs voor wel drie Elfstedentochten... en weet ik hoeveel Molentochten... Bij deze meld ik me vast aan als vrijwilliger met stempelen.... 


donderdag 13 december 2018

Kunst...

Wat ziet de natuur er toch mooi uit na een vriesnacht... Dan is Moeder Natuur de grootste kunstenaar die er bestaat... niet na te doen door de mens... Elke waterdruppel en waterspat is veranderd in een ijskristal... de natte vlonderplanken zijn gekristalliseerd... en de afgevallen bladeren lijken wel gesuikerd... kristalsuiker... Dit blad op de foto was maar een klein blaadje... maar door het uit te vergroten kan je pas goed zien dat zelfs de kleinste minidruppeltjes bevroren zijn... Dit is echt Moeder Natuur op haar grootst...


woensdag 12 december 2018

Goud... 

Het was een rustige dag vandaag... na een koude nacht... Vanochtendvroeg hoorde ik buurtgenoten hun autoramen krabben... het had dus gevroren... Eer dat ik uit bed kwam was er van de nachtvorst niets meer te zien... Een voordeel van pensionada zijn... pas uit bed komen als het licht en warm is in de woonkamer... Vanmiddag... toen de zon achter de horizon ging verdwijnen... zaten de overburen in Langerak even in de zon... en kreeg de Goudriaanse molen een prachtige gouden achtergrond... Vandaar deze mooie foto...!