Wat was het een heerlijke dag vandaag... de zon scheen uitbundig en er was weinig wind... Vanmorgen dus rap mijn planning omgegooid... en aan de tuinklussen begonnen... Aan het eind van de dag was er veel gebeurd in de tuin... parasol naar binnen... onkruid gewied... wat potten geleegd... en het belangrijkste en de grootste klus geklaard : dat was de vijver winterklaar maken... De waterplanten zijn uitgedund... de algen verwijderd... en manlief heeft de pomp goed schoongemaakt... Door dat mooie weer was er weer veel te fotograferen rondom ons huis... Bloemen en dieren genoten ook van de zon... Ik had zoveel foto’s gemaakt dat het moeilijk kiezen was voor deze blog... Het is een koolwitje geworden... snoepend van de Lobelia’s...
Belevenissen van Lia… vooral met de bloemen, planten en dieren rondom haar huis en in de tuin .
dinsdag 25 september 2018
maandag 24 september 2018
Explosie...
Mijn Portulac explodeerde vanmiddag toen de zon begon te schijnen... Alle knoppen waren in een mum van tijd open... ze reageeerden heel heftig op de zonnestralen... Door de vele kleuren van de bloemetjes wordt je vanzelf vrolijk... en na die natte sombere zondag kon ik dat wel gebruiken... De Portulac... ook wel Postelein of Mosroos genoemd... komt oorspronkelijk uit Zuid- en Midden-Amerika... Daar heerst een droog en heet klimaat... en daarom heeft deze plant dikke... vlezige bladeren ontwikkeld om water in op te slaan... Het is dus een vetplant... en heel geschikt voor onze toekomstige hete...droge zomers... Volgens de geleerden dan hé... ik geloof meer in hoge- en lage drukgebieden die de windrichting bepalen... die droge of koude lucht meebrengt... Maar dat terzijde... De Portulac is helaas niet winterhard... Bij de eerste nachtvorst wordt hij snot... Vannacht mag hij dus binnen slapen...
zondag 23 september 2018
Zonnetje...
Nee... de zon was vandaag niet te vinden buiten... maar binnen wel... Dat kwam door het bezoek van de kinderen en onze kleinzoon... die vanmiddag het zonnetje in ons huis was... Het is toch zo’n lief... vriendelijk manneke.... Hij begint al lekker te brabbelen.... en is een echte charmeur volgens zijn vader... Hij zwaait naar alle mooie meisjes... Hij zwaait namelijk naar iedereen die hij tegenkomt... De kattenmand was zijn favoriete plek... en voorbij zwemmende eenden zijn favoriete dieren...
zaterdag 22 september 2018
Oogst...
De foto heb ik gisteren gemaakt... toen het nog zomer was... Vandaag is het herfst en was het geen weer om foto’s te maken... het regende te hard naar mijn zin... De foto toont onze perenoogst... Twee stuks... één redelijk klein exemplaar... en één gedrocht... Deze lijkt totaal niet op een peer... hij lijkt trouwens nergens op... De rest is er door de droogte voortijdig afgevallen... Ik heb nog geen idee wat ik met deze oogst ga doen... opeten zo wie zo niet... ik ben allergisch voor steenvruchten... Stoven ook niet... ik heb geen klein pannetje... en de veiling keurt gedrocht zeker niet goed voor verkoop aan de supermarkt... Ik denk dat ik maar een " herfstschaal " ga maken.. met alle vruchten en bessen die in mijn tuin groeien... met peertje en gedrocht als basis...
vrijdag 21 september 2018
Voorbij...
Onze vakantie is weer voorbij... het luie leven is voorbij... en ook het mooie weer is voorbij... Na enige tijd in de bossen gebivakkeerd te hebben met maar een paar meter uitzicht... kan ik nu weer kilometers ver de polder in kijken... Het lijkt wel of ik maanden weggeweest ben... de polder is anders.... Het weiland is gemaaid... en de sloten zijn opgeschoond... de waterplanten liggen nu op de walkant... Vanavond kwam zelfs de regenboog ons begroeten... Heerlijk...we zijn weer thuis...!
donderdag 20 september 2018
Eekhoorn...
Hoewel we op de camping uitzicht hadden op hele hoge sparrenbomen... heb ik helaas geen eekhoorntjes gezien... Jammer hoor... ik vind het van die schattige beestjes... Vanmiddag zag ik wel eekhoorntjesbrood... heeft natuurlijk niets met die beestjes te maken... want eekhoorntjesbrood is een boleet... een soort paddestoel... Op afstand leken het net stenen die in het gras lagen... Ze zijn te eten... zegt men... maar ik durf het niet aan... Ik zie namelijk het verschil niet tussen giftige en eetbare paddestoelen... Ze zijn wel een teken dat de herfst steeds dichterbij komt...
woensdag 19 september 2018
De Kempen...
Wij zijn nog steeds bezig om het Brabantse land te ontdekken... op de fiets natuurlijk... En het bevalt ons nog steeds heel goed... Nu zitten wij natuurlijk wel in de goede hoek van Brabant... zonder varkensboeren... In de Kempen ruik je echt de bossen... De boeren zijn hier op het ogenblik heel druk met de maisoogst... zelfs ‘s nachts wordt er doorgewerkt... Daarna gaat de wintertarwe de grond in... hier en daar zie je de tarwe... tussen de maisstoppels... al boven de grond uitkomen... Vandaag hebben we weer mooie routes gefietst.. 40 kilometer door bos en over de hei... Donderdag gaan we de boel weer inpakken... voordat vrijdag de regen komt... Jammer hoor...