Voorbij...

Onze vakantie is weer voorbij... het luie leven is voorbij... en ook het mooie weer is voorbij... Na enige tijd in de bossen gebivakkeerd te hebben met maar een paar meter uitzicht... kan ik nu weer kilometers ver de polder in kijken... Het lijkt wel of ik maanden weggeweest ben... de polder is anders.... Het weiland is gemaaid... en de sloten zijn opgeschoond... de waterplanten liggen nu op de walkant... Vanavond kwam zelfs de regenboog ons begroeten... Heerlijk...we zijn weer thuis...!

Eekhoorn...

Hoewel we op de camping uitzicht hadden op hele hoge sparrenbomen... heb ik helaas geen eekhoorntjes gezien... Jammer hoor... ik vind het van die schattige beestjes... Vanmiddag zag ik wel eekhoorntjesbrood... heeft natuurlijk niets met die beestjes te maken... want eekhoorntjesbrood is een boleet... een soort paddestoel... Op afstand leken het net stenen die in het gras lagen... Ze zijn te eten... zegt men... maar ik durf het niet aan... Ik zie namelijk het verschil niet tussen giftige en eetbare paddestoelen... Ze zijn wel een teken dat de herfst steeds dichterbij komt...

De Kempen...

Wij zijn nog steeds bezig om het Brabantse land te ontdekken... op de fiets natuurlijk... En het bevalt ons nog steeds heel goed... Nu zitten wij natuurlijk wel in de goede hoek van Brabant... zonder varkensboeren... In de Kempen ruik je echt de bossen... De boeren zijn hier op het ogenblik heel druk met de maisoogst... zelfs ‘s nachts wordt er doorgewerkt... Daarna gaat de wintertarwe de grond in... hier en daar zie je de tarwe... tussen de maisstoppels... al boven de grond uitkomen... Vandaag hebben we weer mooie routes gefietst.. 40 kilometer door bos en over de hei... Donderdag gaan we de boel weer inpakken... voordat vrijdag de regen komt... Jammer hoor...

Heleentje...

18 september... en 28 graden... barbecue weer dus... En dat allemaal dankzij Helene... een tropische storm die naar Ierland trekt... Wel sneu voor die mensen die last krijgen van die storm... maar oh... wat zijn wij toch blij met Helene...We hadden vandaag een strak blauwe lucht... en na de afgelopen droge periode bloeien overal weer bloemen... worden gazons weer gemaaid... en wordt er dus ook weer gebarbecued... Zo ook wij... op de camping... met pannekoeken als toetje... Heleentje... bedankt...!

Teunisbloem...

Tijdens onze fietstochten over de Brabantse heidevelden komen we regelmatig Teunisbloemen tegen... Logisch natuurlijk... want ze groeien graag op arme grond... zandgrond dus... De Teunisbloem is familie van het Wilgenroosje... die weer van natte voeten houdt... en dus in de Alblasserwaardse polders te vinden is... De plant is een nachtbloeier... tegen de schemering vouwen de knoppen zich binnen enkele minuten open tot deze prachtige felgele bloemen... Nachtvlinders zijn dol op hun nectar... De volgende dag verwelken de bloemen... maar tegen de avond gaan nieuwe knoppen weer open... Hij bloeit van juni tot november... Na de bloei komen de zaaddozen te voorschijn... en één zaaddoos bevat wel 200 zaadjes... waaruit een kostbare olie gewonnen kan worden... die vooral helpt tegen ontstekingen... Teunisbloemolie is tegenwoordig bij alle drogisterijen te koop... en heilzaam tegen heel veel kwalen en pijntjes... Ik zou zeggen... gewoon kusje er op... dat helpt ook altijd...!

Mert...

Wat boffen we het toch met dit weer... vanmiddag weer lekker gefietst door bos en hei... En dan kom je in een dorp waar een " boerenmert " is... Dan kom je echt de gekste dingen tegen... een hond voor de kar... een pastoor die niet van de vrouwen af kan blijven... een paard met wollen kniekousen... en een politieagent met een pofbroek en laarzen... lopend naast zijn fiets... Allemaal vooroorlogse taferelen... maar zo leuk.... Er was nog veel meer te zien in dit gekke... gezellige Brabantse land... maar mijn camera’tje gaf er de brui aan... batterij vergeten op te laden... Jammer...!

Ontbijttijd...

Vanwege verplichtingen... eerder gedane afspraken... een condolatie... de opening van de nieuwe expositie in Het Voorhuis... en een feestje... zijn we even een paar dagen thuis... Maar zondag vertrekken we weer hoor... Er schijnt nog een zomerse week aan te komen... en die willen we nog even meepikken... Vanmorgen werd ik in mijn eigen polder wakker en zag dit tafereel... een buizerd bij zonsopgang... zittend op een paal... kijkend naar een paar kieviten die op het weiland hun ontbijt aan het zoeken waren... Waarschijnlijk zag de buizerd in hen zijn eigen ontbijt...  Ook een zilverreiger was op jacht... En dan die grondmist en die geur van de morgenstond... Ik vraag me nog steeds af waarom het overdag nooit zo lekker ruikt als ‘s morgens vroeg...  Zou het komen omdat mijn uitgeslapen verse neus nog geen andere geuren geroken heeft... Ik heb werkelijk geen idee...