Zegekruid...

Tussen de straat en onze tuin staat deze enorme plant... hij groeit in een spleet van 3 cm... in het zand van de straatstenen... Ik heb hem hier niet gepoot... hij is hier gewoon komen aanwaaien... althans de zaadjes van deze plant... Het is Zegekruid... een éénjarige plant... uit de nachtschadefamilie... waartoe ook de aardappel en de tomaat behoort... Zijn Peruaanse naam is Nicandra... want daar komt hij oorspronkelijk vandaan... Hij groeit in elke grondsoort en kan 1,5 meter hoog worden... Als de grote paarse klokken door de bijen bestoven zijn ontwikkelen ze zich tot zaaddozenlampionnetjes waarin de bessen zitten... De zaaddozen zijn eerst groen en later lichtbruin... de takken met zaaddozen worden gebruikt in droogboeketten... In het land van herkomst... Peru... worden de bessen gebruikt bij blaas- en nierproblemen... Meestal houd ik de spleet tussen onze tuin en de straat onkruidvrij... maar ik merkte dat dit geen gewoon onkruid was... dus heb ik het laten staan met gevolg deze struik... Nu zorgen dat hij zich niet verder uitzaait... naar mijn tuin...

Verschil...

Vorig jaar heb ik in mijn tuin een rij Hortensia’s gepoot... allemaal dezelfde kleur en grootte... Dit jaar hebben ze allemaal dezelfde hoeveelheid mest en water gehad... maar wat een verschil zit er nu in... De eerste drie staan er goed bij... alleen de bloemen zijn een heel stuk kleiner dan ze horen te zijn... maar dat komt door de droogte... Dan staat er één struik die helemaal bruin... verdroogt... en verbrand is... Zou dat komen omdat hij naast de Klimroos staat... zou die zijn water ingepikt hebben...? De Roos staat er wel florissant bij... De laatste struik is groter gegroeid dan de anderen... maar die heeft hele fletse bloemen... gewoon verkleurd door de zon... denk ik... want hij staat het langst in de zon... Ik had gehoopt op een mooi gelijkmatig haagje... nu is het maar een rommelpotje... Hopelijk volgend jaar nieuwe kansen... 

Musje...

Vandaag hadden we flinke buien... je ziet het gras gewoon groen worden... De natuur begint zich langzaam te herstellen... Mijn vogeldrinkbakje in de tuin is ook weer vol geregend... en dit musje maakte er gelijk gebruik van om zijn of haar dorst te lessen...  de wespen zijn inmiddels ook in mijn tuin gearriveerd... buiten eten en drinken is er voor mij niet meer bij... zelfs een boterham uit het vuistje is lastig op te eten... Ik las vandaag een goeie tip om wespen weg te jagen... je moet ze gewoon met de plantenspuit nat spuiten... Wespen denken dat het regent en gaan terug naar hun nest... want met natte vleugeltjes is het lastig vliegen... Dat wordt dus wel goed mikken... want een natte boterham is niet heel erg lekker...

Stelen...

Nu er inmiddels wat regen gevallen is komt er ook weer meer reuring in het weiland... De bodem is wat minder hard... denk ik... want de kieviten peuren met hun snavels weer in de grond... opzoek naar insecten... Ook zie ik al weer wat groene grassprietjes boven het maaiveld uitkomen...  en dat zagen deze ganzen ook... Die zochten hun maaltje gras bij elkaar... Het waren Grauwe Ganzen... een soort dat 50 jaar geleden bijna uitgestorven was in Nederland... In de jaren ‘70 werden pogingen gedaan om ze weer uit te zetten in Friesland en het Deltagebied... en in 1977 waren er al weer 150 broedparen... Rond 2000 waren er al 9000 broedparen...en als hun collega’s uit Noord-Europa in de winter op bezoek komen zijn er soms wel een half miljoen Grauwe Ganzen in Nederland... Dit groepje stal eigenlijk het eten van de buurmeiden... en die hebben al zo weinig... maar ik neem aan dat ze dat niet wisten... 

Moe...

Vanmiddag zag ik in de wetering deze familie Fuut... ze lagen heerlijk te slapen tussen de drijvende waterplanten... Meestal zijn Futen behoorlijk schuw... als ze mij zien zwemmen ze snel weg of duiken ze onder water... Maar nu was pa of moe zo diep in slaap dat ze me niet in de gaten had... Één Futekind was zo moe dat het koppie steeds lager zakte en het op het laatst met de snavel in het water lag... maar toch sliep Futekind gewoon door... De andere twee Futenkinderen hadden hun oogjes soms open en piepten dan eventjes... maar zelfs daar werd Ouder Fuut niet wakker van... Het is ook ontzettend vermoeiend om voor drie piepende Futekoters de hele dag naar vis te moeten duiken... Vanavond heb ik nog gekeken of ze al weg waren... want stel dat ze niet sliepen maar ziek waren... Je weet het maar nooit met botulisme of zo... Gelukkig waren ze weg... 

Pijlkruid...

 Waarom deze plant zo heet is duidelijk te zien aan zijn bladeren... die hebben namelijk de vorm van een pijl... Deze plant groeit in de sloot naast ons huis... Trouwens als je ziet hoeveel waterplanten er in dit slootje groeien... snap je niet waarom deze sloot van onze Gemeente het predicaat "zwaar vervuild" heeft gekregen... Het riool heeft namelijk een overstort in de sloot... als het riool het bv. bij zware regenval niet aankan dan wordt er geloosd op deze sloot... Ik heb het nog maar één keer gezien dat dat gebeurde... Toch wordt eens in de vijftien jaar de vervuilde bagger eruit gehaald en afgevoerd naar een depot... Op het ogenblik groeit er de gele plomp... kikkerbeet... zwanenbloem... egelskop... gele lis... krabbescheer... en dit pijlkruid... Hij heeft witte bloemen met paarse vlekjes in het hart... De bloemen zijn éénslachtig... dat wil zegge dat de plant mannelijke en vrouwelijke bloemen heeft... De mannelijke bloemen bevinden zich in de bovenste kransen van de bloem... de vrouwelijke in de onderste kransen... De zaden verspreiden zich drijvend over het water... maar ontkiemen pas als het heel koud is geweest... De plant kan wel min 20 graden hebben... In China en Japan wordt deze plant geteeld als groente... maar omdat hij hier in "zwaar vervuild" water groeit... durf ik het niet aan...

Wachten...

We wachten hier in de Alblasserwaard nog steeds op regen... De hele dag hoor ik niet anders dan slecht weer op komst... onweersbuien... kans op hagel... vele hoeveelheden neerslag... kans op overstromingen... windstoten... stormdepressie... code oranje en weet ik wat allemaal voor kleuren...  Helaas hoor... voel... zie en merk ik nog steeds niets van dit alles... Vanmiddag zijn er zo nu en dan wat spetters gevallen... maar de straat werd niet eens nat... Vanavond scheen de zon zelfs nog even... Wel is de wind gedraaid en komt nu uit het zuid-westen... misschien dat het er toch nog van komt... Ik sta nu wel in dubio... ga ik mijn potplanten nu wel of niet water geven... nog even afwachten...