Blauwzwarte Houtbij...

Deze houtbij zagen we... gastvrouw en ik... vanochtend bij een wandeling de berg af naar het dorp... Het is de blauwzwarte houtbij... hij lijkt eerder op een heel grote vlieg maar is toch een solitaire bij... dat is een bij die geen nest heeft met een koningin en werksters... Hij wordt wel 3 cm. lang en is één van de grootste bijen in Europa... Ook de kleur is opmerkelijk voor een bij... zwart met een paarse glans... Ondanks hun grootte en hun heel harde gebrom zijn ze totaal niet agressief en steken ze alleen in uiterste nood... en dan alleen de vrouwtjes... want mannetjes hebben geen angel... In Nederland is hij zeldzaam maar hier in Italië zie je hem best wel vaak...  Tijdens deze wandeling heb ik zoveel mooie bloemen en insecten gezien dat ik nog veel meer blogs had kunnen schrijven... maar één per dag is wel genoeg... het moet wel leuk blijven...

Gubbio...

Het uitzicht vanaf ons verblijf is fantastisch... je ziet in de verte de Apenijnen... en het stadje Gubbio dat tegen de berg aangeplakt ligt... Vanavond hebben we met onze vrienden Gubbio bezocht... een prachtige middeleeuwse stad... en één van de mooiste stadjes van Italie... Als we in de buurt zijn slaan we dit stadje eigenlijk nooit over voor een bezoek... en we weten inmiddels hier goed de weg... We hebben hier met zijn vieren heerlijk gegeten... en natuurlijk een gelato...ijsje... gekocht bij de beste gelateria van Gubbio... Morgen verlaten we Umbria en rijden we richting de Marche naar de Adriatische zee... voor nog een paar dagen zon... zee... en strand... onder de parasol natuurlijk... want heet is het hier wel...

Retreat 2

Het "retreaten" in Italie gaat ons goed af... We slapen goed... doen onze dagelijkse oefeningen in het zwembad... en genieten van de natuur... Manlief loopt zelfs elke dag een berg op en af... Onze boeken zijn bijna uit... en we eten gezond want er wordt sap gedronken van rode druiven... we eten biologische kaas op onze pizza’s... en genieten van bevroren melkproducten met fruit... We beleven stille momenten in prachtige basilieken... en hebben de omgeving ontdekt... We zitten dus inmiddels helemaal in onze comfort zone... maar we zijn helaas nog steeds niet dicht bij onszelf gekomen... wat dat ook betekenen mag... Gelukkig hebben we nog een week om daar achter te komen...

Dankbaar...

Nu het hier zindert van de hitte is niets heerlijker dan in de schaduw van de loggia te zitten... met een boek... een bakkie thee... dit uitzicht... en het geluid van cicaden... Dat zijn insecten die een beetje op krekels lijken... en in de struiken en bomen rondom het huis zitten... Het is een behoorlijk luid geluid dat ze maken... een soort gekwaak van eenden... maar dan een paar tonen hoger... Als er één begint... dan vallen de anderen in... en dan hoor je een heel orkest in stereo... Ze hebben een heel goede schutkleur... je ziet ze dus echt niet als je ze ergens hoort... Ze zijn dus ook niet op de foto te zetten... Wat zijn wij toch bevoorrecht en dankbaar dat wij hier mogen logeren en genieten...

Hooiland...

En zo ziet dus een Italiaans hooiland eruit... met wilde bloemen en veel kruiden... De foto zegt eigenlijk genoeg... Er staat zelfs al Luzerne tussen... wat de Nederlandse koeien ook eten als bijvoer... Er schijnen geloof ik veel eiwitten in te zitten... Mensen eten trouwens ook Luzerne... de ontkiemde zaden eten wij als spruitgroente... en heet alfalfa...  Over een paar weken wordt dit hooiland gemaaid... dan hebben de meeste bloemen de kans gehad om zich uit te zaaien...

Sint Jan...

Bij ons tijdelijk verblijf staan een paar knoeperts van Lavendelstruiken... Een paar keer per dag sta ik hier even te genieten van de geur... en al die insecten die op en in de struik bivakkeren... Naast de vele soorten hommels en bijen zag ik vandaag deze twee exemplaren... Een vlinder... hij is pikzwart met rode hartjes op zijn vleugels... Deze vlinder is één van de duizend soorten uit de bloeddrupjes familie... Volgens mij is dit de Sint-jansvlinder... En ik zag deze gifgroene spin... een hele engerd... Nou heb ik helemaal niets met spinnen... ik vind spinnenplaatjes al eng... toch heb ik deze spin op de foto durven zetten... want ik had nog nooit een gifgroene spin gezien...  Ik denk niet dat hij echt giftig is... in Europa leven geen giftige spinnen... toch...? 

Gewoon...

Blogde ik pas over de Goudriaanse bermen... nou... dan moet je de Italiaanse bermen eens zien... Dat zijn geen natuurreservaten... maar gewoon botanische tuinen... Hier groeien en bloeien werkelijk alle wilde bloemen die er bestaan... en gemaaid wordt er hier helemaal niet... Dat hoeft ook niet want hier verdordt gewoon alles in de zomer... hier wordt in de nazomer geen gras gemaaid... maar kant-en-klare hooi...  Dit orchideetje staat hier gewoon in het gras onder een vijgenboom... naast het huis... niet gekocht in een tuincentrum maar gewoon door de natuur gegeven...