In de war...

Vandaag een foto van mijn teilen met groene meuk... Nou ja...nu is het nog meuk...maar straks.... ?  Het ziet er uit als sla...of zo iets... maar dat is het niet... Vorig jaar stonden in deze teilen prachtige bloemen te bloeien... en die hebben zich nu al uitgezaaid... Veel te vroeg natuurlijk... want meestal zaait men buiten pas in april of mei eenjarige zomerbloemen... Maar de natuur houdt men niet tegen... en door de lenteachtige temperatuur nu in januari groeien ze als kool... Als het nu nog gaat winteren veranderen deze zaailingen in groentesoep... Voorlopig staan ze er nog mooi bij... en als het meezit heb ik in de straks in de Lente bakken vol met Papavers... Klaprozen dus... in plaats van Tulpen... 

Driften....

Ook de meerkoeten denken dat de winter voorbij is... Door de hoge temperaturen lijden ze al aan territoriumdrift... Ze vochten elkaar vandaag de sloot uit... De mannetjes meerkoeten konden hun driften amper onder controle houden... Zouden met het omhoog gaan van de temperatuur ook hun hormonen omhoog schieten..? Het leek er wel op vanmorgen nadat de zon de mist verjaagd had... De wetering werd een soort oorlogsgebied... Er werd met opgezette veren de aanval ingezet... en er werd door de mannen behoorlijk gevochten... De vrouwtjes koeten bleven op de achtergrond... die zien het wel...denk ik...als hun eieren maar bevrucht worden... Dat is voor hen het belangrijkste... niet wie de mooiste man is... want ze lijken allemaal op elkaar... maar wie de sterkste wordt... Die heeft waarschijnlijk de beste genen.... voor hun nakomelingen...

Gif...

Deze Skimmia kreeg ik voor mijn verjaardag.... Wat een plaatje hè.... en nu staat hij nog maar in de knop... Straks in maart... worden al deze roze knopjes witte bloemetjes...die ontzettend lekker ruiken... Wist u trouwens dat alle delen van de Skimmia giftig zijn...?  Voor de mens valt het nog wel mee... die moet grote hoeveelheden opeten van deze plant... om het loodje te leggen... maar vooral voor kleine huisdieren is hij heel gevaarlijk... De bladeren bevatten een alkaloïde...een stofje dat het op centraal zenuwstelsel inwerkt... Vooral  voor kippen...die de besjes opeten... konijnen die de bladeren opknabbelen... en honden die op de bladeren kauwen... zijn ze levensgevaarlijk... Ik kan niet wachten tot maart...wanneer deze Skimmia verandert in één grote witte...geurende...witte wolk....

Ideeën...

Vanwege de lenteachtige temperaturen van vandaag deze lentefoto...  Deze tulpen staan op mijn eettafel... en zijn nog maar net open... Ik ben gek op tulpen... ze brengen de lente dichterbij.... Alleen die dingen groeien in de vaas nog door...en gaan dan hangen... Daar zijn een heleboel foefjes voor om dat te voorkomen.... Je moet voor je ze in een vaas zet de steel van de tulp onder de knop met een speld doorprikken... Je kan een scheutje Seven up of suikerklontjes bij het water in de vaas doen... Ze elke nacht in een natte krant rollen maar wel in de vaas laten staan... Doe 5 of 6 centen in de vaas met water... of een aardappelschil... Laat de tulpen één dag in de verpakking in het water staan... Zet ze niet dicht bij rijpend fruit... en niet in de zon... Houdt de schuin afgesneden stelen 20 seconden in een klein laagje kokend water... enz. enz... Of het allemaal werkt weet ik niet... Ik ga ze morgenochtend gewoon wat inkorten en schoon water geven...

Winterjasmijn...

Tussen de nu kale klimrozentakken probeer ik de Winterjasmijn omhoog te laten groeien.... Ik moet hem daarbij wel helpen...want zijn eigen vastzetten doet hij niet... Zo probeer ik de kale oostmuur van ons huis in de winter kleur te geven...want de Winterjasmijn bloeit eigenlijk de hele winter... Het begint al in november tot zeker eind februari... Pas als hij uitgebloeid is komen de blaadjes aan de stengels... Hij is behoorlijk winterhard en kan vorst verdragen tot zeker min 20 graden... Daar heeft hij morgen geen last van want ik hoorde net dat het dan plus 14 graden wordt... De Winterjasmijn komt uit het geslacht Oleaceae...en is dus familie van de Oleander...  En dat is ook te zien...ze hebben een beetje hetzelfde bloemetje... alleen heb ik nog nooit een knalgele Oleander gezien...

Terugblik...

Vandaag heb ik door drukke bezigheden geen tijd gehad om een foto te maken.... Daarom deze foto...van precies één jaar geleden... 22 januari 2017.... We stonden toen op de schaats... Het was heerlijk vriezend weer....echt weer zoals het in een winter hoort te zijn... Wat een verschil met nu... met nu overdag lenteachtige temperaturen... De ijspret duurde maar een paar dagen...maar oh...wat was het gezellig...

Weer thuis...

Wat is het toch fijn als je goede buren hebt... Buurman boer heeft vanmiddag een stuk van onze tuinbank weer thuisgebracht... Die was door de storm vanuit onze tuin zijn weiland in gewaaid... Wat een service toch...de bank werd keurig door de buurman weer in onze tuin gezet... Waar vind je deze behulpzaamheid nog... Wat ben ik toch blij dat ik het voorrecht had om op het platteland geboren te worden... Als dit in een grote stad gebeurd was....had mijn bank nu waarschijnlijk in iemand anders zijn tuin gestaan.... of op Marktplaats...