Van ‘t padje...

Volgens de bloemen en planten encyclopedie bloeit de Winterjasmijn van december tot februari ... Het is de vroegbloeiendste heester in Nederland... Mijn Winterjasmijn is dus behoorlijk in de war...want het is pas oktober...en hij staat al volop te bloeien...met  heldergele bloemetjes... Hij bloeit...volgens de encyclopedie... op bladloze vierkante stelen van tweejarig hout... Mijn Winterjasmijn heeft al zijn groene blaadjes nog... Ik weet dus niet wat er aan de hand is met mijn Winterjasmijn...maar dat hij “van het padje is” is wel zeker...

Aster...

Ik had voor vandaag wat nodige klussen op mijn lijstje staan... Maar toen ik vanmorgen buiten kwam...heb ik heel snel mijn lijstje verscheurd en een nieuw lijstje gemaakt... met maar één zin: In de tuin werken... Want wat was het toch heerlijk weer...en wat heb ik veel werk verzet... De bloembakken zijn weer opgeleukt met violen en bergthee...en ik heb een vogeltafel gemaakt... Nog even snel bij de Welkoop vogelvoer gehaald...en het vogelontbijt...gedroogde meelwormen... staat inmiddels klaar voor morgenochtend... De Smalle Aster staat nu in bloei... Haar bloemetje lijkt op een madeliefje...uitvergroot is het net een Spaanse Margriet... Maar het is echt een Aster... een echte herfstbloem...en vandaag was zij een heerlijk restaurant voor diverse bijen en één vlinder...

Variatie...

Toen tegen zonsondergang vanavond de zon ging schijnen...kwamen overal de herfstkleuren te voorschijn... De al verkleurde boombladeren kregen een nog intensere kleur... Wat is de natuur dan mooi... Op de foto van vandaag geen bloem...maar een schutblad van de Hortensia... Omdat dat ook een blad is...verkeurt hij dus ook bij minder zonlicht... In volle bloei waren de schutbladeren lila...nu zijn ze verkleurd naar donkerroze... Wel bijzonder dus...die Hortensia...één plant...twee kleurvariaties...

Net alsof...

Door een fikse verkoudheid voel ik me net als het weer vandaag....miserabel... Koud is het niet...merkte ik bij het nemen van deze foto’s... maar wel nat... In de rommelpot staat inmiddels de melkdistel in bloei... Ik dacht: als we nu eens denken dat het bloemetje van de distel een zonnebloem is...en de regendruppels dauwdruppels zijn...en als ik er nu eens een gele zonnige achtergrond achter zet....dan wordt het alsnog een zonnig plaatje... Daar wordt men geheid een beetje vrolijker van...

Thuis...

En we zijn weer thuis...bij onze drie katten...en mijn tuin... Vakantie is leuk...maar na een week wil ik wel weer naar huis... Een paar keer in een jaar één week weg vind ik fijner dan één keer drie weken lang op vakantie...  In de tuin staan zowaar nog wat planten in bloei...zoals deze Verbena... Er zat zelfs nog een ‘late’ bij op...maar die vloog weg toen ik de foto nam... Toch nog wat kleur in mijn tuin...

Kamerplanten...

Serre- of kamerplanten...daar hebben ze in Italie nog nooit van gehoord... Ze hebben ze wel...maar voor Italianen zijn het gewoon tuinplanten... “Onze” kamerplanten zijn hier gewoon bomen of struiken... De Ficus krijgt hier zelfs prachtige rode vruchten...en aan de ficus benjamina hangen grote trossen bessen ... Varens...vetplanten en cactussen worden hier mega groot... ik zag zelfs een cactus boven een huis uitgroeien... En dan de bougainvilles...hele huizen...muren...en poorten zijn er mee bedekt... Citroenen kan je gewoon plukken van de bomen langs de weg...voor de heerlijke limoncello die ze hier volop maken... Morgen gaan we weer naar de violen in mijn eigen tuin... Het zal weer even wennen worden...van de kleurrijke Italiaanse tuinen naar mijn sombere herfsttuin...

Italiaanse toestanden....

Vandaag even wat echte Calabrische en Italiaanse dingen die we deze week tegen kwamen.... Als eerste de puinzooi langs de weg...overal wordt langs de weg afval gestort... In dorpen wordt het nog netjes opgeruimd...maar langs de wegen in buitengebieden vindt men de gekste dingen... Het strandseizoen loopt hier nu op zijn eind...alles wordt opgeruimd...zo ook de strandstoelen...dus...gooi maar gewoon op een hoop in het gras.... De pizza’s worden hier nog gemaakt op de enige echte manier...door het deeg rond te draaien op de hand en met een paar vluchten door de lucht...om daarna in een houtoven gaar te worden... Sophia Loren wordt overal nog steeds aanbeden... waar je ook komt zie je nog posters...uithangborden...en souvenirs met haar afbeelding... Maar wel afbeeldingen van haar toen ze nog jong was... En overal waar je komt staat wel een standbeeld van Padre Pio... In kerken....op pleinen...en in elke bar of restaurant hangt wel zijn foto... Hij was een kapucijner pater die aan zijn handen de zelfde wonden had als Jezus...na de kruisiging... Helaas heeft niemand ze ooit gezien want hij droeg altijd handschoenen... Hij kon ook op twee plaatsen tegelijk zijn... Hij overleed in 1968 en is inmiddels zalig en heilig verklaard... Paus Johannes XXIII had niet zo veel met hem op....hij vond hem eigenlijk een bedrieger.... Maar de Italianen zijn nog steeds dol op Padre Pio...